Από την «εισβολή» στην αμηχανία

Ο Μάρτιος μπορεί, λόγω της καραντίνας, να μοιάζει πολύ μακριά, αλλά μόλις πριν από δύο μήνες ζούσαμε τις μέρες της «εθνικής ανάτασης» στον πόλεμο εναντίον προσφύγων. 

 

Ήταν η περίοδος της «ασύμμετρης απειλής», του «πολέμου», των άρθρων για τον «στρατηλάτη» Κυριάκο και το «έπος του 2020». Μέσα σε όλον αυτόν τον παροξυσμό βέβαια, φαίνεται, βάσει διεθνών ερευνών, ότι δολοφονήθηκαν πρόσφυγες από πυρά «μάλλον από την ελληνική πλευρά των συνόρων». Δύο μήνες μετά βέβαια, στο ζήτημα που προέκυψε με τα «16 στρέμματα» στον Έβρο και την παρουσία τουρκικών δυνάμεων σε ένα ευαίσθητο σημείο, η κατάσταση είναι κάπως διαφορετική. Το ότι λείπουν οι πολεμικές ιαχές είναι σίγουρα καλοδεχούμενο, ένα μεγάλο «πάλι καλά». Αλλά οι αντιφάσεις και οι προβληματικές απαντήσεις είναι κραυγαλέες. 

 

 

Θάνος Καμήλαλης| 23 Μαΐου 2020 |

Τι έχει συμβεί συνοπτικά. Η Ελλάδα φαίνεται να εκτελεί εργασίες για την τοποθέτηση του νεου φράχτη στον Έβρο. Όταν η αρμόδια υπηρεσία τοπογράφων του στρατού βρέθηκε στο συγκεκριμένο σημείο, στη θέση Μελισσοκομείο στις Φέρες, η τουρκική πλευρά άρχισε να ενισχύει την παρουσία της εκεί (που σύμφωνα με δημοσιεύματα όπως της «Καθημερινής» υπήρχε για εβδομάδες). Αυτό δημιούργησε μία κατάσταση όπου τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις βρίσκονταν σε ένα σημείο αμφισβητούμενης κυριότητας. Όπως αναφέρουν τα σχετικά δημοσιεύματα, η Ελλάδα επικαλείται τους χάρτες του 1923 υποστηρίζοντας ότι το σημείο αυτό είναι ελληνικό έδαφος, αλλά οι αλλαγές στην κοίτη του ποταμού δίνουν το δικαίωμα στην Τουρκία να αμφισβητεί την κατάσταση.

Δείτε εδώ την συνέχεια του άρθρου

thepressproject.gr