Ανάρμοστες σχέσεις: Όταν ο Μητσοτάκης πυροβολεί τον Τσίπρα για να πετύχει τον Σαμαρά
Του Γ. Λακόπουλου

Ο πραγματικός στόχος αυτής την φασαρίας είναι ο Αντώνης Σαμαράς.
Οι αντιστάσεις του απέναντι στο σύστημα Μητσοτάκη προκάλεσαν την επικαιρότητα στην οποία φαίνεται ο Πρωθυπουργός να πυροβολεί τον Τσίπρα. Οι μυημένοι αντιλαμβάνονται ότι ο στόχος του είναι ο Μεσσήνιος πολιτικός -που ετοιμάζεται για το ριμέικ του 1993.
Για όσους
μελετούν ψύχραιμα τις εξελίξεις ο Τσίπρας δεν έχει να χάσει και πολλά
από τον θόρυβο που σήκωσε ο Μιωνής. Αυτός που κινδυνεύει με νοκ άουτ
είναι ο Σαμαράς.
Προφανώς αυτό θέλουν όσοι υποκίνησαν τον θόρυβο.
Η διπλή μπλόφα
Αλλά και γι’ αυτά που έλεγε ο πατέρας του για την ανατροπή του.

Μοιραία ούτε η Ντόρα τον ψήφισε το 2015-16 και προτίμησε τον καραμανλικό Μεϊμαράκη. Είχε τα δίκια της: της στέρησε το δικαίωμα στη δεύτερη ευκαιρία, για τον ρόλο που προετοίμαζε επί είκοσι χρόνια.
Ο Σαμαράς την στραπατσάρισε και ο Κυριάκος παζάρευε μαζί του υπουργεία. Αρνήθηκε να πάει υφυπουργός Περιβάλλοντος και πήρε το υπουργείο Εσωτερικών και ας μην έχει σχέση με το αντικείμενο. Υπήρξε φανατικός του δευτέρου Μνημονίου και ας μην είχε ψηφίσει το πρώτο. Εκεί έδεσε και με τον Άδωνι.
Ο γερο-Μητσοτάκης κατάπιε την πίκρα του και έδωσε δημόσια το χέρι του -σ’ αυτόν που τον τέλειωσε ως πολιτικό, χάριν των διαπλεκόμενων συμφερόντων όπως έλεγε.
Όταν ο Κυριάκος ζήτησε αδελφο-μοιρασιά για να διεκδικήσει αυτός την ηγεσία της ΝΔ -η Ντόρα τον υποτίμησε. Δεν ήταν έτοιμη για τη μεταφορά του «Μίλιμπαντ, εναντίον Μίλιμπαντ» στην Ελλάδα.

Έτσι ο δεύτερος Μητσοτάκης έγινε αρχηγός του κόμματος με τη βοήθεια του ανθρώπου που ανέτρεψε τον πατέρα και κατέστρεψε την αδελφή του.
Ο Σαμαράς είχε το σχέδιο του: τον ήθελε για παρένθεση. Τον πατρονάριζε και έλεγε ότι «δικαιώνει την πολιτική του». Οι θέσεις Μητσοτάκη στο μεταναστευτικό, στο Μακεδονικό και αλλού το επαλήθευαν.
Αλλά ήταν μπλόφα πάνω στη μπλόφα. Ο νεότερος Μητσοτάκης είχε το δικό του σχέδιο. Όταν έγινε Πρωθυπουργός έκλεισε στη Ντόρα την πόρτα προς τη κυβέρνηση-, όπως είχε αναγγείλει -και ταυτόχρονα έκλεισε στον Σαμαρά το δρόμο προς το Μπερλεμόντ και το Προεδρικό Μέγαρο.
Ότι έβαλε στην κυβέρνηση τα καλύτερα Σαμαρόπουλα, δεν ήταν παραχώρηση, αλλά ξεδόντιασμα.
Άρα πόλεμος. Ο Σαμαράς έβαλε μπροστά να τον καθαρίσει, αλά 1993, αρχίζοντας από την κατάθεση «πλατφόρμας» στο συνέδριο. Η εκκρεμότητα με την Νοβάρτις τον υποχρέωσε να ανακόψει καθώς ήθελε συμμάχους.
Αλλά την πάτησε: ο Μητσοτάκης στη Βουλή μόνο για τον Πικραμένο πήρε όρκο. Το αλεπουδάκι αποδείχθηκε πιο πονηρό από την αλεπού.
Το μαχαίρι και το πεπόνι

Από την άλλη ο Σαμαράς ακόμη και αν δεν έχει στην ΚΟ τα κουκιά για να επαναλάβει το έπος του 1993, έχει δυο χαρτιά που ξέρει πώς θα παίξει:
Ένα είναι το τμήμα του κομματικού μηχανισμού που ασπάζεται τις ακραίες θεωρίες του. Σ’ αυτό είναι παλιότερος στο κουρμπέτι από τον Κυριάκο.
Το
δεύτερο είναι η απλή αναλογική. Οι δικοί
του υπολογίζουν πως όταν ενωθούν αυτά τα δυο χαρτιά-με καταλύτη τις άκρες
Σαμαρά στην αστική τάξη της Αθήνας- η ΝΔ θα ανατιναχθεί.
Αφού δεν έπεσε στη μάχη τύπου «Κάιν και Αβελ», όπως περίμεναν πολλοί, θα υπερασπιστεί τον εαυτό του απέναντι στον οικογενειακό εξολοθρευτή με τα δικά του μέσα: την ίντριγκα και τα χτυπήματα -εκεί που ξέρει ότι ο Σαμαράς πονάει.
anoixtoparathyro.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια