ΤΟ ΜΠΑΛΑΜΟΥΤΙ …ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ

Το δίλημμα «υγεία ή οικονομία» κυριαρχεί παντού. Από την Ξάνθη της μειονότητας μέχρι τα Χανιά των Σουηδών τουριστών. Οι κυβερνώντες ήρθαν για να αυγατίσουν τα λεφτά αλλά τα πράγματα τους βγήκαν αλλιώς οπότε βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, ιδιαίτερα τώρα, στην περίοδο της άρσης των μέτρων. «Και εις τας καλυτέρας των οικογενειών συμβαίνουν αυτά» αν ρίξει κανείς μια ματιά στην υπόλοιπη Ευρώπη

Δευτεραγωνιστές του διπόλου της κυβερνητικής εγγύησης (και υγεία και λεφτά)
απέναντι σε μια μεγάλη αλλά καθαρά τεχνική απειλή, υπήρξαν διάφορες βαρυφορτωμένες έννοιες: Ότι τάχα «υπό συνθήκες πολέμου» κληθήκαμε να αναδείξουμε εκ νέου την ηρωική «εθνική μας ταυτότητα», θυσιάζοντας για το εθνικό συμφέρον πολλά και διάφορα, με υψηλή ατομική ευθύνη. Και ποιος τα λέει όλα αυτά τα ωραία; Μα ο καθαγιασμένος και υπεράνω πάσης υποψίας λόγος των ειδικών.

Στην αρχή οι απειλές κάπως αναμίχθηκαν και μάλιστα επισήμως, μιλώντας για
«διπλή κρίση» ή και θωράκιση των συνόρων για να μην μας κολλήσουν οι
μετανάστες από το… Ιραν ή ακόμη και για καταχθόνια σχέδια του Ερντογάν
να μας στείλει πάσχοντες. Άρα ο πατερούλης Κούλης, ίσως να είναι εγγυητής
πάσης ασφάλειας (προστασία συνόρων, ταυτότητας, υγείας κοκ)

Όταν πάντως την ασφάλεια αναλαμβάνει η πολιτεία, αυτό ελληνικά καλείται
πειθαρχία (στις συστάσεις των ειδικών, για το καλό μας κλπ). Εκεί εισέρχεται
στην σκηνή η έννοια της συλλογικότητας (εθνική ενότητα - παρομοιώσεις με
το Γιούρο της Πορτογαλίας) και εν τέλει της ηρωικής «ελληνικής» ταυτότητας
των θυσιών.

Ο Πρωθυπουργός καθησυχάζει όμως τους πολίτες ότι «καλούμαστε να αλλάζουμε
μόνο συνήθειες» και «όχι τον πολιτισμό μας» Το story πρόκειται μάλιστα να
καταλήξει σε «μία ανανεωμένη εθνική αυτοπεποίθηση» η οποία θα πάρει και
την ρεβάνς για όσα κατά καιρούς μας σέρνανε. Παίρνει άραγε ο κ Μητσοτάκης πίσω το αίμα του Βαρουφάκη; Μάλλον τραβηγμένο από τα μαλλιά είναι το ότι κάναμε κάτι τόσο διαφορετικό από τους άλλους αλλά οι Έλληνες πάντα διψούσαν για επαίνους. Ακόμη θυμούνται τα λόγια του Τσώρτσιλ; «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες» αλλά όχι και την εντολή του ιδίου στον Σκόμπυ: «Συμπεριφερθείτε τους, όπως σε κατεχόμενη χώρα».

Πάντως ενόσω η πολιτεία θα ασκεί τις δέουσες πολιτικές, οι υπήκοοι οφείλουμε
να δείξουμε «τη γενναιότητα και το συλλογικό μας σθένος», καθώς και το «φιλότιμό» μας Και βέβαια όταν «η ευθύνη του ενός αποδεικνύεται «ελλειμματική», τότε θα παρεμβαίνει το κράτος βιαίως ώστε να μην αφήσει «μερικούς επιπόλαιους να υπονομεύσουν την ασφάλεια των πολλών». Ποιος
θα το αποφασίζει; Μα, οι μόνοι που μπορούν να ορίσουν αντικειμενικά τα
όρια της ασφάλειας δηλαδή οι ειδικοί! Ακόμα και η αντιπαράθεση μεταξύ
κυβέρνησης και Ιεράς Συνόδου ξεπεράστηκε με την επίκληση των ιδίων
ειδικών. Τσιόδρα Θεέ , πάρε την ΠΑΕ!

Ο «πόλεμος» ανακατεύτηκε γιατί ο αφηγητής αποσκοπούσε μάλλον στο να
υπογραμμίσει το status εξαίρεσης, αλλά κυρίως στο να ενημερώσει ότι τα
όρια τα θέτει μόνο το κράτος και είναι αδιαπραγμάτευτα, αφού κι η απειλή
είναι κοινή. «Κάτω από αυτήν τη σημαία θα πολεμήσουμε» και εν συνεχεία
πάρε και «κόστος μοιρασμένο δίκαια» και ετοιμάσου για τον αγαπητό
«ιδιωτικό τομέα».

Η επόμενη ημέρα «θα είναι δύσκολη, ίσως και εφιαλτική» οπότε το κυβερνητικό
αφήγημα περί προστασίας της οικονομίας μην παραξενευτείς που θα
χλωμιάσει . Εδώ μπαίνει το βασικό σχήμα της «θυσίας» της οικονομίας για
την ασφάλεια των πολιτών. Το σχήμα αυτό θα βρει μόνο προσωρινή
«παρηγοριά» με την άρση των μέτρων. Πάλι όμως προσφυγή στον λόγο των
ειδικών λέγοντας πως «η κάθε απόφαση να έχει τη σφραγίδα της
επιστημονικής γνώσης» Αυτές οι συνεχείς αναφορές στον λόγο των ειδικών
μάλλον δείχνουν μια πρόωρη άρση υπέρ της οικονομίας, αφού η απόφαση
αυτή έπρεπε οπωσδήποτε να φανεί ως επεξεργασμένη επιστημονικά
πολιτική και όχι ως αποτέλεσμα πίεσης από επαγγελματίες των διαφόρων
κλάδων.

« Έως τώρα στην Ελλάδα οι απολύσεις ήταν λιγότερες από όσες καταγράφονται
σε άλλες χώρες». Μήπως γιατί η Ελλάδα έχει ήδη την υψηλότερη ανεργία; Σε
σχετικό διάγγελμα υπήρξε η εξής αναφορά: «οι άνεργοι στην Αμερική
ξεπερνούν ήδη τα 30 εκατομμύρια» χωρίς να αναφέρεται στις χιλιάδες νέων
ανέργων λόγω της πανδημίας στην Ελλάδα…. «Μιλάμε για μία παγκόσμια
οικονομική κρίση, που όμοιά της δεν έχουμε δει εδώ και τρεις γενιές» και
«ειδικά για την Ελλάδα, ο κίνδυνος είναι ίσως μεγαλύτερος». Αυτό έχει
ενδιαφέρον γιατί συνήθως η αναφορά στην Ελλάδα έχει θετικό φορτίο, ενώ οι
αρνητικές επιπτώσεις της πανδημίας βαραίνουν τους «άλλους».

Ευλόγως ο πρωθυπουργός μας «νιώθει πιο δυνατός έχοντας αντιμετωπίσει σε
λίγους μήνες -και σχεδόν παράλληλα- την πρόκληση της οικονομίας, την
καταιγίδα του μεταναστευτικού και την απειλή μίας παγκόσμιας πανδημίας»
 
Εσείς πως νοιώθετε;

Μονή Βαρλαάμ