Εργαζόμενοι ενωμένοι ποτέ νικημένοι

Εργαζόμενοι ενωμένοι ποτέ νικημένοι

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

 

Στις 16.09.2020 έγινε τακτικό Δ.Σ. Σωματείου με μοναδικό θέμα συζήτησης την εκλογοαπολογιστική συνέλευση και την εύρεση κατάλληλων ημερομηνιών για την εκλογική διαδικασία ανάδειξης νέου Δ.Σ.

 

Αρκετή συζήτηση προκλήθηκε από τις δύο προτάσεις μας που ήταν:

 

1.     Η διευκόλυνση των μελών μας ως προς την ψήφιση της Εφορευτικής Επιτροπής, διασφάλιση του δικαιώματος συμμετοχής για τα μέλη μας που είναι μακριά από την Αθήνα λόγο της υποχρεωτικής προσαρμογής μας στις συνθήκες covid-19. Συγκεκριμένα προτείναμε να υπάρξει μια κάλπη ανά νομό.

 

2.     Την ταυτόχρονη εκλογή επιτροπής από επικουρικούς συναδέλφους έτσι ώστε να δρομολογηθεί η ισότιμη ένταξη τους στο υγειονομικό κίνημα. Βήμα ουσιαστικό στην αντιμετώπιση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου εργασίας, «επικουρικοί στις πάγιες ανάγκες της υπηρεσίας μας».  Αλλά και την από κοινού αντιμετώπιση των δύσκολων ζητημάτων που αντιμετωπίζουν.

 

Οι προτάσεις αυτές δεν συγκίνησαν την πλειοψηφία του Δ.Σ. λέγοντας ότι δεν προβλέπονται από το καταστατικό και τις απέρριψαν.

Είναι αλήθεια ότι δεν προβλέπονται όπως και ο covid-19 δεν προβλέπεται.

Υπήρχε και υπάρχει όλος ο χρόνος από το καλοκαίρι μέχρι και τον χρόνο που προβλέπει η ΠΝΠ να γίνει καταστατική συνέλευση, που θα τους καθιστούσε ισότιμα μέλη.

Το μόνο ενδιαφέρον όμως της πλειοψηφίας ήταν στην συμπύκνωση των διαδικασιών.

Ενημερώνουμε το Δ.Σ. διά της παρούσης ανακοίνωσης, στο επόμενο Δ.Σ. να παρεβρίσκεται ο νομικός σύμβουλος του Σωματείου, προκειμένου να απαντήσει στις προτάσεις αυτές και στην δυνατότητα καταστατικής συνέλευσης για την υλοποίηση καλύτερων λύσεων.

Τα μέλη μας που εργάζονται στην επαρχία, είναι ένα μεγάλο ποσοστό του συνόλου των εργαζομένων του Σωματείου,  που έχουν το δικαίωμα και πρέπει να τους δωθεί  η δυνατότητα συμμετοχής τους και για την εκλογή πρωτοβάθμιου (Σωματείο) αλλά και δευτεροβάθμιου (ΠΟΕΔΗΝ) οργάνου.

Φαίνεται ότι κάποιοι σκέφτονται ως ευκαιρία την χαμηλή συμμετοχή για την συνέχιση της ολόπλευρης συνεργασία τους ως δεξιά και αριστερά πατερίτσα της νεοφιλελεύθερης διοίκησης. Μια τέτοια στάση  σε συνθήκες νέου μνημονίου είναι ο ορισμός της ηττοπάθειας.

Μόνο αντίδοτο είναι ο αγώνας για την ανατροπή αυτού του σχεδιασμού.