ΤΟ ΝΕΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ, ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΑΙ Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΣΙΠΡΑ ΓΙΑ ΤΑ "ΜΑΝΤΑΤΑ" ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΩΝ...

Η κυβέρνηση έχει να επιλύσει τα προβλήματα της οικονομίας, της πανδημίας, της ανεργίας, των ελληνοτουρκικών σχέσεων και η αξιωματική αντιπολίτευση να δει τι θα κάνει με τους φωνητικούς οργασμούς του Καρανίκα, του Πολλάκη, του Μπίστη, της Τζάκρη. Η διαπίστωση δεν είναι δική μας, αλλά διακεκριμένου στελέχους της Κουμουνδούρου το οποίο ανήκει μεν στη λεγόμενη προεδρική πλειοψηφία, αλλά είναι απογοητευμένος από τα παρατράγουδα που λαμβάνουν χώρα στον ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή τον (επιεικώς απαράδεκτο) τρόπο, με το οποίον διατυπώνονται οι διαφορετικές απόψεις για το ελληνοαιγυπτιακό σύμφωνο, την ιδεολογοπολιτική μετατόπιση προς την κεντροαριστερά, το κομματικό συνέδριο ακόμη και για την ...Παναγία.

Και η απογοήτευσή του δεν περιορίζεται στα "πολιτικά απολειφάδια", όπως χαρακτηρίζει τα προαναφερόμενα πρόσωπα, αλλά αγγίζει και τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, τη στάση του οποίου χαρακτηρίζει "ακατανόητη". Μάλιστα, έχει τη γνώμη ότι "η εικόνα με το ξεκατίνιασμα των στελεχών δεν είναι απωθητική μόνον για το κόμμα, αλλά τσαλακώνει και το προφίλ του αρχηγού". Με τη διαπίστωση αυτή συμφωνεί η πλειονότητα των κεντρικών στελεχών της μείζονος αντιπολίτευσης. Είτε ανήκουν στην αριστερή μειοψηφία είτε στην προεδρική πλειοψηφία όλοι ανεξαιρέτως παραδέχονται ότι η "ουδετερότητα" την οποίαν επιδεικνύει ο Τσίπρας πλήττει πρωτίστως τον ίδιον.

Όπως μάς λέει χαρακτηριστικά βουλευτής και μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ "ο ηγέτης αποκτά κύρος όταν παίρνει θέση, καθαρά, υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς. Αυτή η τακτική έχει πολύ περισσότερα πλεονεκτήματα από την απλή ουδετερότητα". Και εις εκ των πρωταγωνιστών της Κίνησης των "53+" συμπληρώνει: "Εγώ διαφωνώ με το κόμμα αρχηγικού τύπου και βγάζω σπυριά όταν βλέπω, κυρίως τους πασοκογενείς να υιοθετούν και έναντι του Αλέξη τη στάση υπηκόου προς μονάρχη, που είχαν με τον Ανδρέα (Παπανδρέου). Όμως δέχομαι ότι ο ηγέτης του κόμματος πρέπει να μπορεί να πει: «Αυτό πρέπει να γίνει. Θα το κάνεις εσύ. Μ’ αυτόν τον τρόπο». Η επιβίωση του κόμματος, εκτός από τη συλλογική λειτουργία, εξαρτάται και απ’ αυτήν την αδιαμφισβήτητη εξουσία της ιεραρχίας. Χωρίς αυτήν, κανένας δεν αισθάνεται σιγουριά". Δεν είναι τυχαίο ότι ο κοινός τόπος του προβληματισμού στην κοινοβουλευτική ομάδα συμπυκνώνεται στην προτροπή προς τον Τσίπρα: "κάνε κάτι, η κατάσταση έχει γίνει ανυπόφορη και δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο".

Το χειρότερο όλων όμως για τον τέως πρωθυπουργό είναι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση, εκπέμποντας εικόνα μπάχαλου αδυνατεί να επωφεληθεί από την φθορά που, εξ αντικειμένου, υφίσταται η κυβέρνηση λόγω της κατάστασης στα τρία φλέγοντα θέματα της επικαιρότητας (ελληνοτουρκικά, covid-19, οικονομία). Πλέον είναι διάχυτος ο φόβος στα ηγετικά κλιμάκια της Κουμουνδούρου για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στις δημοσκοπήσεις η δύστυνη εικόνα του κόμματος. Όπως μάς λέει πρώην υπουργός και ιστορικό στέλεχος της ανανεωτικής αριστεράς "για πρώτη φορά στη μεταπολίτευση υπάρχει ο κίνδυνος να μην λειτουργήσει ο κανόνας των συγκοινωνούντων στοιχείων στη σχέση κυβέρνησης - αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μέχρι τώρα την κυβερνητική φθορά την εισέπραττε η αξιωματική αντιπολίτευση. Τώρα μπορεί να δούμε το φαινόμενο να μειώνονται τα ποσοστά του Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του και να μην αυξάνονται ή ακόμη και να πέφτουν τα ποσοστά του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ".

Σε συζητήσεις, που γίνονται σε κλειστό κύκλο, κάποιοι επισημαίνουν την πιθανότητα οι επόμενες δημοσκοπήσεις (πιθανότατα θα δουν το φως της δημοσιότητας το επόμενο Σαββατοκύριακο) να δείξουν αυξημένα ποσοστά αναποφασίστων, ενώ οι πλέον απαισιόδοξοι τρέμουν και μόνο στη σκέψη ότι το εκλογικό σώμα απογοητευμένο από τις κυρίαρχες πολιτικές θα τιμωρήσει μεν την κυβέρνηση -η οποία όμως έχει δημοσκοπικό λίπος να κάψει, καθώς οι προ του θέρους δημοσκοπήσεις την έδειχναν να υπερβαίνει με άνεση το 40%- αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος όμως δεν έχει την πολυτέλεια να δει το ποσοστό του να μειώνεται κάτω από το 20% καθώς οι εντυπώσεις που θα σχηματισθούν θα διαμορφώσουν μια αρνητική πραγματικότητα, η οποία θα ενισχύσει την ηττοπάθεια των οπαδών του και θα τροφοδοτήσει φυγόκεντρες τάσεις στην Κουμουνδούρου και ιδιαίτερα στον κόσμο που επένδυσε πολιτικά στη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ προς τη μετριοπαθή σοσιαλδημοκρατία.

Όσοι συνομιλούν με τον Αλέξη Τσίπρα υποστηρίζουν ότι είναι και ο ίδιος ενοχλημένος με την εικόνα διάλυσης που εμφανίζει το κόμμα του όμως αρνείται -και ένεκα ιδιοσυγκρασίας, λένε όσοι τον γνωρίζουν καλά- να αποδεχθεί τον ρόλο "παιδονόμου", που κάποιοι του προτείνουν. Όπως αρνείται να πραγματοποιηθεί ψηφιακό συνέδριο επειδή κάποιοι, μεταξύ των οποίων και ο Νίκος Παππάς και ορισμένοι άλλοι παλαιόθεν συνεργάτες του, θέλουν, για λόγους κομματικής ιδιοτέλειας, να λύσουν τις διαφορές τους με τους "53+", τους "Μπανιάδες" και τους συνοδοιπόρους τους. Ο Αλέξης Τσίπρας, όπως λένε άνθρωποι του στενού του περιβάλλοντος, θέλει κανονικό συνέδριο και όχι βίρτσουαλ. Και η γνώμη του είναι ότι δεν υπάρχει καμμία αντιστοίχηση με το συνέδριο των Δημοκρατικών που έδωσε διαδικτυακά το χρίσμα στον Τζο Μπάϊντεν για να διεκδικήσει σε τρεις μήνες την προεδρία των ΗΠΑ.

Επιπροσθέτως, ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι διατεθειμένος, με την πανδημία σε έξαρση, να συγκεντρώσει στην Αθήνα και να θέσει σε κίνδυνο τους περίπου 5.000 συνέδρους ούτε θέλει να δώσει λαβή στους αντιπάλους του, αλλά και τους πολίτες για να τον κατηγορήσουν, και δικαιολογημένα, ότι παραβιάζει τους υγειονομικούς κανόνες. Και φυσικά ένας ακόμη σοβαρός λόγος για να μην θέλει ψηφιακό συνέδριο ο Τσίπρας είναι ότι ουδείς θα ασχοληθεί με αυτό. Το συνέδριο ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ το θέλει και για να βελτιώσει την εικόνα του ιδίου και του κόμματός του στους ψηφοφόρους. Είναι άλλη η αίσθηση να ομιλεί από την οθόνη ενός υπολογιστή σε μια τηλεδιάσκεψη στελεχών του και εντελώς άλλη να απευθύνεται σε live μετάδοση σε ένα πλήθος συνέδρων που θα τον αποθεώνει.

Η απόφασή του, λένε, είναι να προχωρήσει -πιθανώς και την ερχόμενη εβδομάδα- σε ανασύνθεση του τομεακού του επιτελείου. Την Κεντρική Επιτροπή την αποφασίζει το συνέδριο, αλλά στην Κοινοβουλευτική Ομάδα αυτός είναι ο αρχηγός και μπορεί κατά το δοκούν να αποφασίσει ποιός θα γίνει "σκιώδης υπουργός" και σε ποιό τομέα. Αν ο Παππάς (και για λόγους αυτοπροστασίας) πρέπει να μετατεθεί σε άλλο πόστο, από το Ανάπτυξης στο Περιβάλοντος ας πούμε, θα το μάθουμε σύντομα. Το ίδιο και αν ο Ευκλείδης θα σταματήσει το "μαρκάρισμα" του Σταϊκούρα και αναλάβει τον Άδωνη και τον Παπαθανάση. Και φυσικά θα μάθουμε τι θα γίνει με τον Πολλάκη και τον Σπίρτζη, που είναι υπεύθυνοι να ελέγχουν τον Θεοδωρικάκο στο Εσωτερικών και ο μεν πρώτος ασχολείται μονίμως με την Υγεία (και τον Άδωνι Γεωργιάδη για το τουίτερ και το φεϊσμπουκ), ο δε δεύτερος έχει μάτια μόνο για τα έργα και τις ημέρες του Καραμανλή στα δημόσια έργα

Θέλει, λένε οι πληροφορίες, να πάει στη Θεσσαλονίκη (19-20 Σεπτεμβρίου) με αλλαγές στο επιτελείο του και με άλλους τομεάρχες και κυρίως να δώσει την εντύπωση ότι αποφάσισε να αντιπολιτευθεί τον Μητσοτάκη με στελέχη που συνδυάζουν πολιτική εμπειρία, τεχνοκρατική επάρκεια, επιστημονική γνώση και είναι και νεαρής ηλικίας, ανθρώπους δηλαδή "που κατανοούν τις σύγχρονες εξελίξεις, έχουν ως προτεραιότητες τα δικαιώματα και την κλιματική αλλαγή και μπορούν να ανταποκριθούν στα δεδομένα του ψηφιακού κόσμου που είναι η νέα πραγματικότητα στην οικονομία, την εργασία, τους θεσμούς και τη ζωή των ανθρώπων".

Οι πεσιμιστές της Κουμουνδούρου υποστηρίζουν ότι παρά τα όσα λέγονται τα περιθώρια αλλαγών, σε ανθρώπινο δυναμικό, δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλα. Υπάρχουν, λένε, κάποια "αξιόλογα άτομα", αλλά "το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι βαθύτατα πολιτικό και προγραμματικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ για να ανακάμψει χρειάζεται νέες επεξεργασίες, πειστική αντιπολίτευση, εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης, κοινωνικές συμμαχίες και όχι λόγια και γενικότητες. Χρειάζεται να αποχτήσει δυνάμεις στην αυτοδιοίκηση και το συνδικαλισμό, που τώρα δεν έχει τίποτε και σίγουρα χρειάζεται και οργανωτική αναδιάρθρωση ώστε οι κομματικές του οργανώσεις να βρίσκονται σε αντιστοιχία με την εκλογική του επιρροή".

Από την άλλη, βουλευτής και στέλεχος των "53+" διατείνεται ότι πρόθεση του Τσίπρα και της ηγετικής ομάδας είναι τους αποκλείσουν όσο μπορούν από τα καθοδηγητικά όργανα και τη λήψη αποφάσεων και τελικά να τους πετάξουν εκτός κόμματος. "Θέλουν να μάς κάνουν Λαφαζάνηδες, αλλά δεν θα τους περάσει" μάς λέει χαρακτηριστικά. Μάλιστα, υποστηρίζει ότι η γραμμή των προεδρικών επιγραμματικά είναι η εξής: "το κόμμα εκτός της αριστεράς και η αριστερά εκτός του κόμματος". Και όπως μάς εξηγεί "ο Τσίπρας και η ομάδα του θέλουν ο ΣΥΡΙΖΑ να εγκαταλείψει το χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς και να γίνει ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, όπως το ΠΑΣΟΚ επί Ανδρέα Παπανδρέου μετά το 1985. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να σταματήσει να υπάρχει και αριστερή πτέρυγα".

Πάντως, οι συνομιλητές του Τσίπρα υποστηρίζουν ότι "Δεν είναι αυτή η πρόθεσή του. Ενδεχομένως, κάποιοι φανατικοί να τα λένε, αλλά αυτοί δεν εκφράζουν αυθεντικά τον Τσίπρα". Ο ίδιος θα επιδιώξει μέσω και θεματικών τηλεσυνδιασκέψεων, να ανανεώσει τον προγραμματικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να τον καταστήσει ελκυστικό στους πολίτες και να αναδιατάξει τις κομματικές δυνάμεις με τρόπο που να μην προκαλεί ισχυρές κομματικές αναταράξεις. Αν χρειαστεί μπορεί, λένε οι πληροφορίες, να δημιουργήσει και ένα μικρό (τριμελές ή πενταμελές) όργανο, που θα αναλάβει τον καθημερινό συντονισμό του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Μπορεί να μην είναι η τριμελής γραμματεία (με τους Γεννηματά, Τσοχατζόπουλο και Λαλιώτη) που είχε ο Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά κάποιο όργανο που σε συνεργασία μαζί του θα διεκπεραιώνει τις κομματικές και πολιτικές υποθέσεις μέχρι ...ο Χαρδαλιάς να κηρύξει τη λήξη των περιορισμών στις δημόσιες συναθροίσεις και να επιτρέψει να πραγματοποιηθεί το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.

Εξάλλου ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει ότι "τα συνέδρια είναι για να συσπειρώνουν τα κόμματα και όχι να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις των διάφορων παραγόντων". Όπως επίσης γνωρίζει ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου, που τον θαυμάζει και θέλει να του μοιάσει, έκανε το πρώτο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τον Μάϊο του 1984, μέχρι τότε διοικούσε το κόμμα και έφτιαχνε κυβερνητικά προγράμματα και πολιτικές θέσεις μέσω συνδιασκέψεων. Και το δεύτερο συνέδριο το έκανε μετά από περίπου επτά χρόνια, τον Σεπτέμβριο του 1990. Αυτό δεν τον δυσκόλεψε να κερδίζει εκλογές, να κυβερνά τη χώρα, να εκλέγει Κεντρικές Επιτροπές και Εκτελεστικά Γραφεία, να κάνει αμφίπλευρες διευρύνσεις. Ανέτως λοιπόν μπορεί και ο Τσίπρας -και αυτό θα κάνει, λένε συνεργάτες του- να κάνει όποιος αλλαγές θέλει σε πρόσωπα και να διοικήσει το κόμμα με θέσεις και πρόγραμμα που θα έχουν συζητηθεί και εγκριθεί από θεματικές (τηλε)διασκέψεις. Και όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν θα κάνει και το μαζικό και εκλογικό συνέδριο.

Άλλωστε όπως είπε προσφάτως σε συνομιλητή του. "Κάποιοι δεν με έχουν καταλάβει. Θεωρούν ότι είμαι το αποτέλεσμα των περιστάσεών μου. Κάνουν μεγάλο λάθος. Είμαι το αποτέλεσμα των αποφάσεών μου. Και θα το διαπιστώσουν". Η ένσταση της αριστερής μειοψηφίας είναι ότι ο Ανδρέας ήταν ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αρχηγικό κόμμα. Για το δεύτερο υπάρχουν ζωηρές αμφιβολίες. Όπως άλλωστε και οι ίδιοι παραδέχονται "το πρόβλημά μας είναι ότι δεν υπάρχει εναλλακτική ηγεσίας στον Τσίπρα. Ο μόνος που θα μπορούσε να αμφισβητήσει τον Αλέξη είναι ο Ευκλείδης, αλλά δεν θέλει" ή "δεν μπορεί", όπως λένε κάποιοι προεδρικοί που δεν θέλουν ούτε να ακούνε το όνομα του άτυπου ηγέτη των "53" της Κουμουνδούρου...