Νίκος Μπίστης: Ναγκόρνο Καραμπάχ και Κύπρος- Τα λάθη πληρώνονται
Οι οπαδοί της μη λύσης ενεργοποιώντας εθνικιστικά αντανακλαστικά κέρδισαν επιμέρους μάχες, αλλά χάνουν τον πόλεμο. Τα τελευταία χρόνια, πρώτα τορπίλισαν το Σχέδιο Ανάν το 2004 και μετά, το 2017, τη δρομολόγηση λύσης του Κυπριακού στο Κραν Μοντανά με βάση το πλαίσιο Γκουτιέρες.
Στο Ναγκόρνο Καραμπάχ υπάρχουν τρεις νικητές. Το Αζερμπαϊτζάν, που ανέκτησε εδάφη που είχε απολέσει το 1994, η Μόσχα που ενίσχυσε την ήδη ισχυρή θέση της στον Καύκασο και η Τουρκία που επιβεβαίωσε εμπράκτως τον γεωπολιτικό της ρόλο στην περιοχή. Η συμφωνία που επετεύχθη αποτελεί αναμφίβολα πολιτικοστρατιωτική επιτυχία της Τουρκίας, ήττα της Αρμενίας και αναγνώριση αδυναμίας της Δύσης, είτε λόγω του απομονωτισμού του Τραμπ, είτε λόγω ανύπαρκτης κοινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα πρόσθετα σε αυτούς τους λόγους και άλλον ένα, τον απλούστερο, την ίδια τη γεωγραφία.
Σε ένα εξαιρετικό κείμενο στα ΝΕΑ του Σαββατοκύριακου( 28 29 Νοεμβρίου) με τον χαρακτηριστικό τίτλο « Το τίμημα του μαξιμαλισμού», ο Φίλιππος Σαββίδης απαριθμεί τους λόγους της ήττας των Αρμενίων. Σημειώστε ότι ο Σαββίδης δεν είναι μόνο διεθνολόγος, αλλά και στενός συνεργάτης του ουσιαστικά εκδιωχθέντος από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, πρώην Κύπριου Επιτρόπου, Χρήστου Στυλιανίδη , μετά την 180 μοιρών στροφή του Κύπριου Προέδρου στο Κραν Μοντανά. Γράφει ο Φίλιππος Σαββίδης: «Σε ό,τι αφορά το Ναγκόρνο Καραμπάχ, η Αρμενία έκανε σωρεία λανθασμένων εκτιμήσεων και υπολογισμών, με αποτέλεσμα να πληρώσει βαρύ τίμημα. Όπως υπογραμμίζει ο Σβάντε Κορνέλ στο NationalInterest (14/11), η ηγεσία της Αρμενίας «διάβασε λάθος σχεδόν τα πάντα σχετικά με τη σύγκρουση αυτή: το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον, τη ρωσική αντίδραση, τον ρόλο της Τουρκίας, καθώς και την εσωτερική δυναμική στο Αζερμπαϊτζάν».
Η πάροδος του χρόνου χωρίς τη λύση ενός προβλήματος χειροτερεύει τη θέση της αδύνατης πλευράς. Διαδοχικές κυβερνήσεις στο Γερεβάν άφησαν τον χρόνο να περάσει ανεκμετάλλευτος, πιστεύοντας, αφελώς, ότι αυτός δούλευε υπέρ των στόχων τους.
Αυτοεγκλωβίστηκαν σε έναν άκαμπτο μαξιμαλισμό και υποτίμησαν το κενό από τον απομονωτισμό Τραμπ και την αδυναμία της «ομάδας του Μινσκ», αγνόησαν τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και απέρριψαν ευνοϊκότερες για τους Αρμενίους διευθετήσεις. Ως αποτέλεσμα, η λύση επιβλήθηκε διά των όπλων. Τα δε νέα αρνητικά για τους Αρμενίους τετελεσμένα τα αποδέχεται, πλέον, και η διεθνής κοινότητα». Θα πρόσθετα ότι η φιλοευρωπαϊκή και μετριοπαθής κυβέρνηση της Αρμενίας πιεζόμενη από την εθνικιστική αντιπολίτευση δεν προχώρησε στους αναγκαίους και επώδυνους συμβιβασμούς εγκαίρως και τώρα είναι και εσωτερικά αποδυναμωμένη . Βάλλεται δε από τους ακραίους οι οποίοι επέβαλαν την εσφαλμένη άκαμπτη γραμμή.
Δεν υπάρχουν σχόλια