Η Μενδώνη και το μουλάρι του ζευγολάτη

Συνέβαινε καμιά φορά στο όργωμα το μουλάρι, το ένα εκ των δύο ζώων που έσερναν το αλέτρι, να στυλώσει τα πόδια του. Ε, δεν το κούναγαν ούτε οι αγριοφωνάρες του ζευγολάτη ούτε οι καμτσικιές ούτε... μπουλντόζα. Πάει -τα στύλωσε και ας καιγόταν ο κόσμος. Κάπως έτσι αντιδρά η Μενδώνη, η υπουργός Πολιτισμού -ποιος να το ᾽λεγε-, σαν μουλάρι που τα στύλωσε. Θα περίμενε κανείς να δείξει ευθιξία και να δηλώσει παραίτηση, με ψηλά το κεφάλι. Α, μπα.

Στη συνέχεια βέβαια άρχισε ένας ορυμαγδός πιέσεων. «Βρε, ξεκουμπίσου από δω, άχρηστη», της φωνάζουν κόμματα, ηθοποιοί, η κοινωνία σχεδόν ολόκληρη. Τίποτα αυτή. «Βρε ουστ», την ξεμπροστιάζουν, αμετακίνητη αυτή. «Βρε αποχαιρέτα τον τον υπουργικό θώκο», ούτε καν να σκεφτεί κάτι τέτοιο, η εξαπατημένη. «Δεν την αφήνω εγώ την καρέκλα μου» μας βροντοφωνάζει η αξιωματούχος της δεξιάς κυβέρνησης, «δεν την αποχαιρετάω». Και μήπως παραιτούνται Κεραμέως και Χρυσοχοΐδης (και μερικοί άλλοι);

Συμβαίνει αυτό όταν η αξιοπρέπεια και η αιδώς έχουν υποκατασταθεί από την ηδονή της εξουσίας και ας έρχεσαι αντιμέτωπος με αυτές τις αξίες όταν δουλεύεις με την αρχαιολογική σκαπάνη, όπως προφανώς έχει δουλέψει η υπουργός μας, ως εκ του επαγγέλματός της. Οι αξίες αυτές εξαϋλώνονται μπροστά στα μεγαλεία ενός υπουργικού αξιώματος και δυστυχώς αυτό ισχύει για τους νέους πολιτικούς, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Και τέλος πάντων, την κυρία υπουργό δεν την επέπληξε κανείς γιατί επέλεξε τον εν λόγω σκηνοθέτη για τη θέση του διευθυντή, ούτε σκοτίστηκε κανείς για το αν της τον επέβαλαν άνωθεν. Επιπλήττεται διότι αφενός αδιαφόρησε παγερά και προκλητικά τις πρώτες ημέρες και αφετέρου η ίδια τον αποκάλεσε, προτού μάλιστα το θέμα πάρει τον δρόμο προς τη Δικαιοσύνη, επικίνδυνο άνθρωπο, που την εξαπάτησε διά της υποκριτικής του τέχνης.

Μέσα σε μία μέρα αντιλήφθηκε την «επικινδυνότητα» του ανθρώπου; Πώς έγινε αυτό αντιληπτό; Δεν της φταίει η αντιπολίτευση, δεν την πιέζει η αντιπολίτευση, η κοινωνία είναι αυτή που έχει ξεσηκωθεί, ο κοινός νους, τα θύματα, που επιτέλους βρήκαν φωνή - και ας ελπίσουμε ότι η γεμάτη πίκρα και απελπισία αυτή φωνή θα ακουστεί από όλη την Πολιτεία.

Η πολιτική της ολιγότητα φάνηκε όταν εστράφη εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας ότι και αυτό το κόμμα έτρεφε στα σπλάχνα του τον Χαϊκάλη και τον Κιμούλη. Μα δεν υπήρξε καμιά καταγγελία για τους εν λόγω ηθοποιούς. Αυτή τι έκανε όταν έμαθε τα καθέκαστα, αυτό είναι το θέμα - αλλά, είπαμε: αυτοί είναι οι νέοι πολιτικοί, γαντζωμένοι στα υποπόδια του μηχανισμού δύναμης και επιβολής, στην εξουσία. Και να παραμείνει στη θέση της τι νομίζει πως θα καταφέρει; Θα είναι καταγέλαστη από όλους τους συνεργάτες, από όλον τον καλλιτεχνικό και εν γένει πνευματικό κόσμο.

efsyn.gr