Ο αόριστος και η αοριστία

Ιωάννα Νίτσιου

 

Ο αόριστος είναι ένας γραμματικός χρόνος, που χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε ένα γεγονός, το οποίο έγινε μία και μοναδική φορά, στο παρελθόν. πχ έταξα, υποσχέθηκα, έφταιξα, πλήρωσα, πόνεσα, έκλαψα.. .

Ας θυμηθούμε για λίγο τους γραμματικούς αυτούς χρόνους που πρωτομάθαμε στο δημοτικό, κι ας πάμε κόντρα στον καιρό και στις λέξεις, κεντρίζοντας της μνήμης τα σημάδια, που αφήσαμε πίσω μας, στις ασπροβαμμένες σχολικές αίθουσες, με τις έδρες στα βάθρα και το μαυροπίνακα με τις κιμωλίες.

Το θέμα εξακολουθεί να είναι επίκαιρο, αφού εδώ κι ένα χρόνο, οι πολιτικοί απόντες, δηλώνουν σταθερά παρόντες, κλείνοντας γραμματικούς χρόνους  όλων των ρημάτων που ναι μεν φανερώνουν πρόθεση, στην πράξη όμως, δηλώνουν ανυπαρξία. Πράξη, συνεχής ,αλλά μόνο στο παρόν, όπως το ρήμα υπόσχομαι..

Εν μέσω πανδημίας, οι καλύτεροι μαθητές -πρωταγωνιστές, στους οποίους απευθύνονται για μάθηση οι σπουδαγμένοι μας ψευτορήτορες, είναι οι υγειονομικοί υπάλληλοι, που η κοινωνία ονομάζει ΗΡΩΕΣ, κάποιοι άλλοι λειτουργούς, ενώ ορισμένοι άλλοι, απλώς επαγγελματίες υγείας, που προσπαθούν με το λόγο τους να τους πείσουν, ότι θα τους ανταμείψουν για το θάρρος τους και την προσφορά τους στον συνάνθρωπο, χρησιμοποιώντας λέξεις, για συνεχείς πράξεις του ενεστώτα, που θυμίζουν παρελθόν, με υποσχέσεις που αφορούν στο μέλλον, σε έναν αιώνα που το γεγονός της πανδημίας δεν έχει γίνει ακόμη αόριστος.

Με πλήρη επίγνωση λοιπόν, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας επαναλαμβάνοντας ως ηχώ τα λόγια  του Prime Minister για Bonus στο τέλος...της πανδημίας, οδήγησε τους υγειονομικούς, όχι στον αόριστο, αλλά στην αοριστία. Οι δε Διασώστες του ΕΚΑΒ βέβαια, για πολλοστή φορά, έκαναν πλέον κτήμα τους, ότι εκτός από τα ρήματα, υπάρχουν και τα ουσιαστικά που δηλώνουν αοριστία, δημιουργώντας τους, πλήρη αβεβαιότητα, σε όλες τις κλήσεις.

Ωστόσο, αγαπητέ συμπολίτη μας κ. Υπουργέ. ίσως πιστεύετε, πως απέναντί σας έχετε παιδιά του δημοτικού, που σήμερα μαθαίνουν να κλείνουν το ρήμα πιστεύω σε όλους τους χρόνους, ή το ρήμα, πείθομαι.. Η, να έχετε την εντύπωση, ότι οι άνθρωποι του ΕΚΑΒ και γενικότερα οι υγειονομικοί, δεν αντιλαμβάνονται τις όποιες αοριστίες και υποσχέσεις αιωρούνται, καθώς είναι γι αυτούς αδύνατον να αναγνωρίσουν τις έννοιες των λόγων σας, καθώς ο τιτανικός τους βυθίζεται στα παγωμένα, κι αχαρτογράφητα νερά της πανδημίας των καιρών.. Μπορεί όμως, να νιώθετε μέσα σας  και την ανάγκη, να κρύψετε την αλήθεια τεχνηέντως, η οποία που και που, ξεφεύγει από τα χείλη σας, χτυπώντας κατευθείαν το στόχο. Την καρδιά αυτών των ανθρώπων.

Ο Prime Minister αυτής της χώρας, το ρήμα υπόσχομαι, το ονόμασε Bonus, κάτι που προσφάτως επαναλάβατε, θυμίζοντας ποδοσφαιρικό αγώνα του Champion League, ξεχνώντας ακόμη μία φορά, τον πραγματικό αγώνα που δίνουν καθημερινά, ενάμιση  χρόνο σχεδόν, χωρίς διακοπή και χωρίς διαιτητή, για να κρατήσει τις καθυστερήσεις... Μιλάτε, σαν να έχετε μπροστά σας, παιδιά, που παίζουν στις αλάνες ιδρωμένα, ζητώντας ένα διάλειμμα για να πιούν νερό, κι εσείς  από τις κερκίδες, τους προτρέπετε να συνεχίσουν χειροκροτώντας τους, ενώ τα κοιτάζετε απαθείς, να πέφτουν αποκαμωμένα στο έδαφος, περιμένοντας τη λήξη του αγώνα, που όμως αργεί...

Ξοδεύετε λέξεις, με στιγμιαίο συναίσθημα, για να χαϊδέψετε τις πληγωμένες ψυχές τους, που δεν ξορκίζονται πια, από καμία υπόσχεση, αφού γνωρίζουν, ότι το ρήμα δεν εξελίσσεται σε κανένα χρόνο...

Αοριστίες, αοριστολογίες, ασάφειες, ανακρίβειες.. Μελέτες και αριθμοί που δε βγαίνουν στην άκρη του χαρτιού, σε μια εικόνα θολή για το αύριο, σε ένα αδικαιολόγητο και ανύπαρκτο διότι, σαν χάπι χωρίς συνταγή, αλλά με παρενέργειες...

Το «αν» και το «θα». Υπόθεση, κι υπόσχεση. Τα χρησιμοποιείτε συχνά.. Σε βάρος όλων. Παίζετε με τις ανθρώπινες ελπίδες και τα όνειρα, σε ένα τραπέζι αντιπαραθέσεων, που εσείς χρόνια τώρα, κρατάτε reserve.

Κάτι προτίθεστε να «δώσετε». Κι αν τελικά, δεν, δε θα ξαγρυπνήσετε. Κανείς σας δε θα αντισταθεί στα πρέπει.. Και πάλι θα φορέσετε γραβάτα στο χρώμα του ουρανού ή της γης, κρεμώντας φυλαχτά, στο δέντρο των ευχών

Κι ύστερα, στο τέλος αυτής της καταστροφής, που έχει κατακερματίσει το εντός και το εκτός, του κάθε ανθρώπου, θα χειροκροτήσετε τους εαυτούς σας και το δίκιο σας, τις σκέψεις και τα λόγια σας, προκειμένου να αποδείξετε, ότι το μετέωρο βήμα του πελαργού, τελικά δεν ήταν, μετέωρο..

Ωστόσο, θυμηθείτε, πως μπορεί ο αόριστος να είναι απλά ένας χρόνος, αλλά η αοριστία στις μέρες μας, παραπέμπει σε αχαριστία.

Ασέβεια, αβεβαιότητα,  απελπισία

Αόριστος, κι αοριστία..

Λέξεις, που αρχίζουν με το στερητικό, άλφα.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Μια λέξη, που θέλει κωδικό, για ταυτοποίηση....;