Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΒΑΖΕΙ ΣΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ ΓΛΥΚΟΚΟΙΤΑΖΕΙ ΤΗ ΦΩΦΗ...

Φελνίκος

Η "μητέρα όλων των μαχών" για το εργασιακό έληξε. Χωρίς να επισυμβούν σπουδαία γεγονότα. Έγιναν δύο πανεργατικές απεργίες, η αντιπολίτευση, σύσσωμη, κατήγγειλε το νομοσχέδιο και οι 158 βουλευτές της ΝΔ το υπερψήφισαν. Εφεξής τα πάντα θα κριθούν στην εφαρμογή του νόμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε -όπως και άλλα κόμματα, με εξαίρεση το ΚΚΕ- μόνο τις ενσωματώσεις των διεθνών συμβάσεων και της Ευρωπαϊκής Οδηγίας, που είναι θετικά μέτρα και αποτελούν υποχρεώσεις της χώρας. Στον απολογισμό της Κουμουνδούρου, στα θετικά προσμετρώνται "αφενός η πολιτική απομόνωση της κυβέρνησης, αφού όλα τα κόμματα ήταν αντίθετα και αφετέρου τα αρνητικά για την κυβέρνηση δημοσκοπικά ευρήματα καθώς η πλειονότητα των πολιτών εμφανίζεται διαφωνεί με τις ρυθμίσεις του νόμου".

Πέραν αυτών η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ως ιδιαίτερα σημαντικό και το γεγονός ότι "για πρώτη φορά η Φώφη (Γεννηματά) όχι μόνο δεν απέκλεισε την προοπτική συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τάχθηκε ουσιαστικά υπέρ της συγκρότησης προοδευτικής κυβέρνησης όταν δήλωσε πως το κόμμα της εάν αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί θα συμβάλλει να καταργηθεί ο εργασιακός νόμος". Της προσοχής αρκετών βουλευτών δεν διέλαθε και η κίνηση του Αλέξη Τσίπρα να μην δευτερολογήσει ο ίδιος αμέσως μετά τον πρωθυπουργό, αλλά να παραχωρήσει τη θέση του στην Πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ. Επίσης, η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να ταυτίσει, στην ομιλία του, τη Φώφη Γεννηματά με τον Αλέξη Τσίπρα στην Κουμουνδούρου δεν την ερμηνεύουν μόνον ως "έμμεση πριμοδότηση του Ανδρέα Λοβέρδου στην μαχη για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ", αλλά και ως "αγωνία μην σχηματιστεί προοδευτικό αντικυβερνητικό μέτωπο που, μετά τις εκλογές με απλή αναλογική, μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις όπως στην Ισπανία και την Πορτογαλία, όπου έχουμε κυβερνήσεις συνεργασίας των σοσιαλιστών και της αριστεράς".

Πάντως, οι πλέον ψύχραιμοι τόσο στην Κουμουνδούρου όσο και στη Χαριλάου Τρικούπη υποστηρίζουν πως "χρειάζεται να διανυθεί πολύς δρόμος για την προοδευτική διακυβέρνηση". Κατ' αρχάς πρέπει να το επιτρέπει το εκλογικό αποτέλεσμα, κάτι που με τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα δεν φαίνεται πιθανό. Δεύτερον, θα πρέπει να αναμένουμε την έκβαση της εκλογής αρχηγού στο ΚΙΝΑΛ. Θα είναι διαφορετικά τα πράγματα αν εκλεγεί ο Λοβέρδος ή ο Ανδρουλάκης ή κάποιος άλλος. Ούτε είναι σίγουρο πως η Φώφη θα συνεχίσει την αντιδεξιά - αντιμητσοτακική γραμμή εάν επανεκλεγεί. Τρίτον, θα πρέπει να ξεπεραστούν οι ισχυρές αντιστάσεις που υπάρχουν και στα δύο κόμματα, πρωτίστως όμως στο ΚΙΝΑΛ, για συνεργασία. Και τέταρτον, θα πρέπει ο διάλογος να γίνει σε προγραμματική βάση, με στόχο να αλλάξει η χώρα και όχι για ν' αλλάξει απλώς βάρδια η εξουσία. Και οι τέσσερεις ως άνω προϋποθέσεις επί του παρόντος δεν ισχύουν, ενώ ο δρόμος της προσέγγισης δυσκολεύει έτι περαιτέρω από τις μετεγγραφές πρώην βουλευτών και μεσαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ, με τελευταίο παράδειγμα τον Συμεών Κεδίκογλου, πολιτευτή Ευβοίας.

Το σίγουρο είναι πως στο διήμερο (3-4 Ιουλίου) της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης το θέμα των πολιτικών συμμαχιών θα συζητηθεί εκτενώς. Και κυρίως οι προϋποθέσεις και το περιεχόμενο σύγκλισης των δυνάμεων της ριζοσπαστικής Κέντρο-Αριστεράς μέσω της στρατηγικής για Προοδευτική Διακυβέρνηση. Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις ακόμη και αποκλίνουσες απόψεις όμως, στελέχη που γνωρίζουν και μετέχουν των κομματικών παρασκηνίων υποστηρίζουν ότι το πιθανότερο είναι πως στο τελικό κείμενο θα υπάρξει ευρεία πλειοψηφία. Βεβαίως, προϋπόθεση γι' αυτό είναι το σχέδιο πολιτικής απόφασης που θα κατατεθεί για ψήφιση στη Συνδιάσκεψη να το έχει επεξεργαστεί επιτροπή, υπό τον γραμματέα του κόμματος Δημήτρη Τζανακόπουλο, που θα έχει ορίσει το Πολιτικό Συμβούλιο και στο οποίο θα εκφράζονται οι απόψεις και των τεσσάρων ομάδων (Ενωτική Κίνηση, Ομπρέλα, ΡΕΝΕ, Γέφυρα) που διακρίνονται στο κομματικό γίγνεσθαι. Κυρίως όμως θα περιέχει τη βούληση του Αλέξη Τσίπρα να μετεξελιχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ από κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς σε κορμό της ευρύτερης Προοδευτικής Παράταξης, στην οποίαν θα συνυπάρχουν η Αριστερά, το προοδευτικό Κέντρο, οι Πράσινοι και η οποία, στις επόμενες εκλογές θα διεκδικήσει: α) τη νίκη και όχι τη δεύτερη θέση, όπως θέλουν ορισμένοι της αριστερής μειοψηφίας και β) την πλειοψηφία και όχι απλώς τη συγκρότηση αντικυβερνητικού μετώπου, όπως επίσης υποστηρίζουν οι της αριστερής μειοψηφίας επικαλούμενοι τον ρεαλισμό και με τη δικαιολογία ότι η αυτοδυναμία είναι ενέφικτη αφού "ακόμη και το 2015, που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στα καλύτερά του (35-36%), σχημάτισε κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ του Καμμένου. Πόσο μάλλον τώρα που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν να προηγείται ο Μητσοτάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ να υπολείπεται του ποσοστού (31,5%) που έλαβε στις τελευταίες εκλογές".

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν ασπάζεται πάντως τις ηττοπαθείς απόψεις, θεωρεί πως "έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση Μητσοτάκη" και στα δύο χρόνια που απομένουν μέχρι τις εκλογές ή έστω μέχρι το Φθινόπωρο του 2022, που είναι πιο πιθανό να στηθούν οι κάλπες, οι εκλογικοί συσχετισμοί θα έχουν αλλάξει, σε βάρος της κυβερνήσεως και υπέρ της αντιπολιτεύσεως. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του "ο Μητσοτάκης είναι απομονωμένος και η φθορά της κυβερνήσεώς του θα ενταθεί το φθινόπωρο και θα επιταχύνεται όσο θα ξεδιπλώνεται η αντικοινωνική του ατζέντα", ενώ θεωρεί πως το νέο κοινωνικό συμβόλαιο, που προωθεί με το πρόγραμμά του ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει την κοινωνική πλειοψηφία αφού, όπως λέει, "απέναντι στον διχασμό, τον αυταρχισμό και την τιμωρητική λογική της ΝΔ προβάλλονται η ενότητα, η αλληλεγγύη και η κοινωνική ευθύνη, που έχουν περισσότερους οπαδούς στην κοινωνία και ιδιαίτερα στην μετά covid εποχή". Ο αντίλογος είναι ότι ακόμη δεν έχει ξεπεραστεί το εμπόδιο της μειωμένης κυβερνητικής αξιοπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι μάλλον λογικό αφού σε δύο χρόνια δεν αλλάζει ο πολίτης την ψήφο του, ειδικά όταν στους 16 μήνες κυρίαρχο στοιχείο στην κοινωνία είναι ο φόβος από την πανδημία και τις επιπτώσεις της. Ενώ είναι και λάθος αυτό που πιστεύουν ορισμένοι στην Κουμουνδούρου ότι όπως και το 2015 είναι οι δυσαρεστημένοι αυτοί που θα τους φέρουν πάλι στο τιμόνι της διακυβέρνησης. Πάντως και ερμηνεύοντας το μήνυμα του Αλέξη Τσίπρα: "δεν θα τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί", το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι οδηγούμαστε σε μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση. Και με την αξιωματική αντιπολίτευση να διεκδικεί, σύμφωνα με τα λεγόμενα συνεργατών του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, το ρόλο του "υπερασπιστή των δικαιωμάτων και των συμφερόντων όλων των πλειοψηφιών κοινωνικών ομάδων που πλήττονται από τις πολιτικές Μητσοτάκη". Σύγκρουση εφ' όλης της ύλης. Για τα εργασιακά και τους πλειστηριασμούς, το ΕΣΥ και το Ταμείο Ανάκαμψης, τον αποκλεισμό χιλιάδων μαθητών από τα ΑΕΙ, μέχρι τα δάνεια της ΝΔ, τον τραγέλαφο με τα εμβόλια της AstraZeneka και τα προνόμια των εμβολιασμένων. Και φυσικά για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και την επικουρική ασφάλιση, που είναι τα επόμενα δύο θέματα που θα φορτίσουν, τις επομενες εβδομάδες το πολιτικό κλίμα.

Ακόμη και η αντιπαράθεση που ξεκίνησε προ ημερών στη Βουλή για το 1993, τον Παπανδρέου και τον Μητσοτάκη για τον Ανδρέα Παπανδρέου θα έχει μέλλον. Αν δηλαδή ο Αλέξης (μπορεί να) είναι ο νέος Ανδρέας και ο ΣΥΡΙΖΑ το νέο ΠΑΣΟΚ. Η επισήμανση του Κυριάκου προς τον Αλέξη "δεν είσαι ο Ανδρέας Παπανδρέου" για να με κερδίσεις, όπως εκείνος τον πατέρα μου το 1993 για ορισμένους ήταν λάθος. Αναγνωρίζοντας ότι ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου αυτός που νίκησε τον πατέρα του, ακυρώνει το (οικογενειακό) αφήγημα ότι τον Μητσοτάκη τον έριξαν ο Σαμαράς και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα. Επίσης, έδινε την ευκαιρία στον Τσίπρα -ασχέτως αν εκείνος δεν την αξιοποίησε- να του απαντήσει: "Εγώ δεν είμαι Ανδρέας, αλλά τις μεγάλες, προοδευτικές και εμβληματικές αλλαγές που εκείνος έκανε στην εργασία, το οικογενειακό δίκαιο, τις προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ, εγώ τις αναγνωρίζω και τις τιμώ, ενώ εσύ τις ξηλώνεις" και ...να μαζέψει όλο το χαρτί από το λεγόμενο ιστορικό ΠΑΣΟΚ. Δεν θα πρέπει πάντως να αποκλείσουμε την πιθανότητα να ζήσουμε σκηνές βγαλμένες από το παρελθόν. Ο Αλέξης Τσίπρας το υπαινίχθηκε όταν είπε στον πρωθυπουργό πως εφαρμόζει πολιτικές που, όπως και ο πατέρας του το 1990-1993, οδηγούν σε μετωπική σύγκρουση με συνδικάτα, εργαζόμενους και νεολαία. Δύσκολα πάντως θα πρωταγωνιστήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε σκηνές βίαιης αντιπαράθεσης. Όχι μόνο γιατί είναι το ΠΑΜΕ αυτό που υπερτερεί σε δύναμη στις διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις στο δρόμο, αλλά και γιατί ο Τσίπρας θέλει να μην χαλάσει την εικόνα της υπεύθυνης αντιπολίτευσης, που φιλοτεχνεί, η οποία θέλει να κυβερνήσει με πρόγραμμα και σχέδιο και όχι με τσαμπουκάδες και αγανακτισμένους.

Για να συμβεί αυτό θα πρέπει εκ παραλλήλου "να συμφωνήσει ότι η χώρα χρειάζεται την επιχειρηματικότητα και ο ΣΥΡΙΖΑ εφόσον γίνει κυβέρνηση θα την υπερασπιστεί, γιατί αυτό κάνουν τα κυβερνητικά κόμματα", μάς λέει πασοκογενής, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου. Και προσθέτει "θα πρέπει να θέσουμε στην πρώτη θέση των προτεραιοτήτων μας την παραγωγική ανασυγκρότηση και όχι το χτύπημα των ανισοτήτων. Αν δεν μεγαλώσει το ΑΕΠ, δεν αυξηθούν οι επενδύσεις, η ανταγωνιστικότητα και οι εξαγωγές δεν μπορεί να υπάρξουν ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας και μείωση της ανεργίας ούτε είναι δυνατή η αναδιανομή των εισοδημάτων και η στήριξη του κοινωνικού κράτους". Ένα άλλο θέμα στο οποίο πρέπει να βρει επειγόντως απαντήσεις ο Τσίπρας είναι και αυτό των ευρωπαϊκών και διεθνών συμμαχιών του. Το 2015 ήταν περιζήτητος. Ήταν ο "κόκκινος επαναστάτης", που απειλούσε να τινάξει την Ευρώπη στον αέρα. Τώρα, το αγαπημένο ευρωπαϊκό στόρι (και κυρίως στις αγορές) είναι ο Μητσοτάκης, με τα ψηφιακά, το Ταμείο Ανάκαμψης, τα αρνητικά επιτόκια, τη μείωση των μεταναστευτικών ροών στα νησιά, τις αλλαγές σε εργασία και εκπαίδευση, που έξω εκλαμβάνονται ως θετικές μεταρρυθμίσεις και τη διαχείριση, παρά τα όποια λάθη, της πανδημίας του covid.

Με στόχο και την ενδυνάμωση του διεθνούς του προφίλ στις 24 Ιουνίου θα μεταβεί στις Βρυξέλλες, για την προπαρασκευαστική Σύνοδο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών ενόψει της Συνόδου Κορυφής, ενώ θα δώσει το «παρών», επίσης ως παρατηρητής, και στη συνάντηση των Ηγετών του PES που θα διεξαχθεί στο Βερολίνο μία ημέρα αργότερα. Την 1η Ιουλίου θα μεταβεί στα Σκόπια για να συμμετάσχει στο Prespa Forum, στην εκδήλωση που διοργανώνει ο Ζόραν Ζάεφ για τα τρία χρόνια από τη Συμφωνία των Πρεσπών και στην οποίαν θα συμμετάσχουν προσωπικότητες από τα Βαλκάνια, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Κάποια στιγμή θα πρέπει να βρει και λίγο χρόνο να συνεδριάσει το Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματός του προκειμένου να συζητηθούν και να συμφωνηθούν τα της Πανελλαδικής Προγραμματικής Συνδιάσκεψης. Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος αποκλείεται, ενδεχομένως την Τρίτη ή την Τετάρτη, διαφορετικά όταν επιστρέψει από το Βερολίνο και πριν μεταβεί στα Σκόπια.

matrix24.gr