Οταν ο Μεταξάς έκαιγε βιβλία σε σκοταδιστικές τελετές
Θα μπορούσε να είναι μία «απλή» λογοκρισία. Περικοπή «επιλήψιμων» φράσεων ή έστω απόσυρση των βιβλίων που «προσβάλλουν» ή «θίγουν» συνειδήσεις, «χρηστά ήθη», «αισθητικές». Η λογοκρισία, άλλωστε, είναι υπόθεση οικεία σχεδόν στο σύνολο των «πολιτισμένων» λαών, όπου κατά καιρούς έχει επιχειρηθεί φίμωση «παραφωνιών». Θα μπορούσε να είναι μία «απλή» λογοκρισία, λοιπόν… Αλλά δεν είναι.
Ακόμα και ως διαδικασία λογοκρισίας, η αποτέφρωση βιβλίων αποτελεί την πλέον αποτρόπαιη -κυρίως ως προς τον τελετουργικό συμβολισμό της- απόπειρα χειραγώγησης ενός λαού. Η γνώση που ρίχνεται στην πυρά αντιστοιχεί σε επιδεικτική καταδίκη ενός μυαλού σε ατροφία. Η στοίβα βιβλίων που καίγονται σε κοινή θέα αντιστοιχεί σε επιδεικτική καταδίκη ενός λαού σε στασιμότητα.
Δείτε την συνέχεια εδώ
Δεν υπάρχουν σχόλια