Καημένε Χαρδαλιά!
Ο υφυπουργός πολιτικής προστασίας και διαχείρισης κρίσεων το είχε πιστέψει: Εχοντας την πλήρη εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού και ως κεντρικό πρόσωπο στη διαχείριση της πανδημίας, πήγαινε για μεγάλη καριέρα. Είτε ως υποψήφιος βουλευτής στο νότιο τομέα της Β Αθήνας είτε ως υποψήφιος Περιφερειάρχης Αττικής, ο δρόμος ήταν ανοιχτός μπροστά του.
Για πολλά ΜΜΕ ήταν ο "Nick hard" που έσκιζε τη γάτα και έβαζε τα πράγματα στη θέση τους με τσαμπουκά. Μέχρι και ως "sex symbol" πλασαρίστηκε από φιλοκυβερνητικές γραφίδες, προκειμένου να γίνει πιο ελκυστική η δημόσια εικόνα του.
Ο ίδιο έπαιξε το lifestyle παιχνίδι με συστηματικότητα. Αναρτήσεις στο instagram για τα γενέθλια της κόρης του, φωτογραφίες με τη σύζυγό του σε κάθε ευκαιρία, συνάντηση με τον Τ. Ζαχαράτο που τον σατίρισε - δεν έχασε επικοινωνιακή ευκαιρία να πάει χαμένη.
Ακόμη και όταν παραβίασε τα περιοριστικά μέτρα που ο ίδιος ανακοίνωνε φιλώντας το χέρι ιερέα, την έβγαλε καθαρή με μια προσχηματική δικαιολογία ("έκλινα στο ράσο"). Τα πολλά φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ του χαρίστηκαν, αλλά τον έκαναν να πιστέψει ότι είναι άτρωτος.
Εμπειρος από τη δημαρχιακή του θητεία, τα κατάφερε με την πανδημία καλύτερα από τους συναρμόδιους υπουργούς που είτε πρωταγωνίστησαν σε αστοχίες όπως στο υπουργείο Τουρισμού ή παραγκωνίστηκαν σιωπηλά, όπως στο υπουργείο Υγείας. Σε ένα περιβάλλον παραδοσιακής δεξιάς ανικανότητας, αποτέλεσε τη σωστή επιλογή.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ
Αλλά το πολιτικό του κεφάλαιο, ως εκλεκτός του συστήματος εξουσίας, κάηκε στη Βαρυμπόμπη. Η απώλεια ελέγχου μιας μικρής, στην αρχική φάση της πυρκαγιάς, με ασθενείς ανέμους, ήταν αποκαλυπτική της επιχειρησιακής ανικανότητας του μητσοτακικού επιτελικού κράτους, που εκ των πραγμάτων στιγματίζει και τον ίδιο.
Επιμένοντας ότι έπνεαν άνεμοι έξι μποφόρ επιβάρυνε ακόμη περισσότερο τη θέση του, ειδικά σε συνδυασμό με την άρνησή του να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη, να χαμηλώσει το βλέμμα.
Ετσι από εμβληματική φιγούρα της πανδημίας, ο Νίκος Χαρδαλιάς γίνεται εμβληματική φυσιογνωμία της απώλειας του επιχειρησιακού πλεονεκτήματος της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Εκπροσωπεί την κατάρρευση του μύθου για την επαγγελματισμό της τρέχουσας διακυβέρνησης και των προσδοκιών που καλλιεργήθηκαν προεκλογικά για «επιστροφή στην κανονικότητα».
Η προσπάθειά του να κρύψει το τατουάζ στο αριστερό του μπράτσο, επειδή σχολιάστηκε, είτε βάζοντας μπροστά το μικρόφωνο της ΕΡΤ είτε φορώντας μακρυμάνικο, είναι ένα στοιχείο γραφικότητας που δίνει ανάλαφρη νότα στην απελπιστικά βαριά κατάσταση που βιώνουμε και έχει και τη δική του υπογραφή. Φυσικά το πρόβλημα δεν έγκειται σε ένα άτομο, αλλά σε όλο το μύθο που έκτισε ο κ.Μητσοτάκης. Αλλά ο τελευταίος δεν θα διστάσει να θυσιάσει ένα άτομο, μήπως και σώσει τον μύθο.
Δεν υπάρχουν σχόλια