Η -αναγκαία- αγορά όπλων από την υπερχρεωμένη Ελλάδα βαφτίζεται “αμυντική συμφωνία” και μένει αδιαφανής

Του Γ. Λακόπουλου

Ο Μητσοτάκης αγοράζει όπλα από τη Γαλλία, ανοίγοντάς το χάσμα με τη Γερμανία, και προσφέροντας για αντάλλαγμα περισσότερη υποταγή στις ΗΠΑ. Με τη σιωπηλή συγκατάθεση του Τσίπρα.

Προφανώς η αμυντική θωράκιση της χωρας είναι προτεραιότητα για κάθε κυβέρνηση και ορθά τη στηρίζει αντιπολίτευση.

Αλλά εδώ υπάρχουν κάποια ερωτήματα που αποφεύγει να θέσει η αντιπολιτευτική συναίνεση και η κυβερνητική μιντιακή κυριαρχία

Το πρώτο είναι η αδιαφάνεια. Για τα εξοπλιστικά προγράμματα αποφασίζει προσωπικά ο Πρωθυπουργός.

Δεν έχουν ιδέα ούτε καν τα Επιτελεία και οι υπουργοί Άμυνας και Εξωτερικών -που ενημερώνονται εκ των υστέρων και χρησιμοποιούνται ως γλάστρες στις τελετές.

Ίσως δεν θέλουν και οι ίδιοι να ξέρουν. Η αδιαφάνεια γεννάει σκάνδαλα. Και στον εξοπλιστικό τομέα στέλνουν κόσμο στη φυλακή.

Το δεύτερο είναι ο χαρακτήρας της αμυντικής θωράκισης με την προτίμηση της Γαλλίας. Είναι ελληνικός σχεδιασμός, ή απλώς αποτέλεσμα εμπορική πολιτικής του Μακρόν;

Φάρμακο για τα προβλήματα που έχει η χώρα του ως ξεπεσμένη ιμπεριαλιστική δύναμη του παρελθόντος στην περιοχή;

Προσπαθεί να ενισχύσει τη θέση του το Παρίσι στην Ανατολική Μεσόγειο, ή ανασχεδιάζει την άμυνά της η Ελλάδα;

Το τρίτο είναι το όριο των εξοπλισμών. Οι μεταπολιτευτικές ηγεσίες γνώριζαν ότι στην κούρσα των εξοπλισμών η Ελλάδα δεν μπορεί να πάει πέρα από ένα σημείο.

Για αυτό πίεζαν του Αμερικάνους για την περίφημη αναλογία «εφτά προς δεκα», που αργότερα εγκαταλείφθηκε.

Σήμερα όσα όπλα και αν αγοράζει ο Μητσοτάκης, ο Ερντογάν θα αγοράζει περισσότερα. Και επιπλέον η Τουρκία παράγει και όπλα.

Τέταρτο ερώτημα είναι τι θα γίνει αν τα συμφέροντα της Γαλλίας αλλάξουν και αρχίσει να πουλάει τα ίδια όπλα στους Τούρκους, αλλά σε μεγαλύτερες ποσότητες.’ Τι ακριβώς είναι αυτό που διασφαλίζει ότι μόνο η Ελλάδα θα έχει γαλλικά αεροσκάφη και υποβρύχια στο Αιγαίο;

Εδώ έρχεται το πέμπτο ερώτημα το οποίο προβάλλεται ως… απάντηση: η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία.

Κάποιοι μας κοροϊδεύουν. Δεν υπάρχει τέτοια συμφωνία.. Γιατί απλούστατα δεν μπορεί να υπάρχει- τουλάχιστον με τον τρόπο που το προβάλει η Κυβέρνηση: εναντίον Τουρκίας.

Δεν είναι δυνατό ένα κράτος του ΝΑΤΟ να συνάπτει αμυντική συμφωνία με ένα άλλο κράτος του ΝΑΤΟ εναντίον ενός τρίτου κράτους του ΝΑΤΟ.

Μην κοροϊδευόμαστε. Τα περί «αμυντικής συμφωνίας» Ελλάδας-Γαλλίας κατά της Τουρκίας είναι ευφημισμός.

Απλώς εξωραΐζουν μια εξοπλιστική αγοραπωλησία και διευκολύνουν την ελληνική κυβέρνηση να την περάσει χωρίς πολλές ερωτήσεις για τους όρους και για την οικονομική πλευρά της και τις συνέπειες στην οικονομία.

Σε μια υπερχρεωμένη χώρα όπως είναι η Ελλάδα δεν νοούνται δαπάνες χωρίς έλεγχο, για όποιο σκοπό και αν γίνονται.

Η επιστράτευση του «Ελλάς- Γαλλία -Συμμαχία» της εποχής Καραμανλή και Ντ’ Εστέν είναι παραπλανητική. Διαμορφώθηκε σε περίοδο που η Ελλάδα και η Γαλλία ήταν εκτός του στρατιωτικού σκέλους του ΝΑΤΟ και στον απόηχο της τουρκικής επέμβαση στην Κύπρο.

Οι σχέσεις του νεότερου Καραμανλή με τον Σαρκοζί επίσης δεν προβληθήκαν ως “αμυντικός συνασπισμός”- είχαν πολιτικό χαρακτήρα και οι αγορές οπλισμού ακολουθούσαν.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη λοιπόν αγοράζει αβέρτα όπλα από τον Μακρόν. Καλώς αν ενισχύουν την άμυνα της χώρας- όπως πράγματι συμβαίνει με την επιλογή προϊόντων της γαλλικής πολεμικής βιομηχανίας.

Αλλά αυτό δεν την απαλλάσσει από την υποχρέωση της λογοδοσίας για τις λεπτομέρειες και κυρίως για τις οικονομικές συναλλαγές. Η διαφάνεια και ο έλεγχος δεν εξοβελίζονται στις “αμυντικές” συμφωνίες.

anoixtoparathyro.gr