ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΟΧΟΙ!

Καλά όταν τους έδινε ο “ακαταδίωκτος” πρόεδρος του Οργανισμού το χαρτάκι με την γραμμή για τα επτά δακιτάκια του ΔΣ, δεν σκέφτηκαν να σταυρώσουν έστω κι έναν ή μία, που να μην βάζει την τυφλή υπακοή στο κόμμα πάνω από τους συναδέλφους; Έτσι, μπας και χρειαστεί!

Είδατε πόσο γρήγορα από τις συγχαρητήριες επιστολές και τα παλαμάκια, περάσαμε στα εντέλλεσθε και καταλήξαμε στις αναστολές. Ακολουθεί ο διαμελισμός και η ιδιωτικοποίηση με διάφορα προσχήματα. Οπότε κάτι ξεπερασμένες ιδέες όπως συνδικαλισμός, συνέλευση, συνάδελφος απέκτησαν μια νοσταλγική επικαιρότητα. 

ΟΙ ΕΠΤΑ ΥΠΕΡΟΧΟΙ … ΔΑΚΙΤΕΣ

Οι άνθρωποι που αποτελούν την συνδικαλιστική ηγεσία του Σωματείου Αθηνών διέπρεψαν ως αγωνιστές, όταν αυτό βόλευε την κομματική τους τοποθέτηση. Οι επτά μαχόταν, όπως γράφει και η κινηματογραφική διαφήμιση, σαν επτακόσιοι! Αφού όμως τακτοποιήθηκαν, αυτοί και η πελατεία τους, γίνανε βασιλικότεροι του Βασιλέως.

Παντοκράτορες, με την υποκλαπείσα ψήφο σε συνθήκες θανατικού, μετά την ενθρόνιση τους τα «χάλασαν» ακόμη και με το μέχρι τότε «συνεταιράκι», γιατί στις εξυπηρετήσεις υπήρξαν αντικρουόμενα συμφέροντα. 

Επιδόθηκαν ακόμη και στην χυδαία προσπάθεια να εξοντώσουν επαγγελματικά ανάπηρο συνάδελφο γιατί δεν συμμορφώθηκε προς τας υποδείξεις τους… Αθάνατο χωροφυλακίστικο πνεύμα της δεξιάς! Έδωσαν εγκαίρως δείγμα γραφής κι ας μην το πρόσεξαν ούτε πολλοί από τους σημερινούς διωγμένους. Όμως, όταν κάνεις ότι δεν βλέπεις την αδικία στον άλλο, απλώς ετοιμάζεις την δική σου σειρά. Ας το καταλάβουν τουλάχιστον όσοι από τους σημερινούς εμβολιασμένους κάνουν τον κοριό.

Την ψώνισαν οι ηγέτες, τόσο που ξηλώσανε ακόμη κι ό,τι κι όποιον είχε υποσχεθεί το «συνεταιράκι» ότι θα προστατέψει. Απόλυτη η αυτοκρατορία της καραφλής δεξιάς που φυσικά εγκατέλειψε τους γελοίους μεγαλοιδεατισμούς για super EKAB και λοιπά παραμύθια κι ετοιμάζεται να το κάνει καλοκαιρινό. Αν προλάβει, βέβαια, την μικρασιατική καταστροφή της.

ΤΟ … ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ

Σε αυτή την ιστορία, τους έπιασε τάχα ο πόνος για την υπηρεσία που θα πληγεί με τις αναστολές. Όμως το σύστημα καραφλιστάν υπήρξε εξ αρχής απλό και σαφές Τα ΜΜΕ είναι εξασφαλισμένα σιωπηλά (το προσέξατε ε;), οι χθεσινοί «γενναίοι» κρύβονται, σιωπούν ή και συναινούν, το τηλεφωνικό κέντρο έγινε οχυρό άβατο μην τυχόν και τους κάνει κανείς όσα έκανε ο Μαθιόπουλος, οπότε αισθάνονται ασφαλείς. 

Όσοι περίμεναν ασθενοφόρο δύο ώρες, ε τώρα ας το περιμένουν τέσσερις, μικρό το κακό. Προέχει τώρα να εξυπηρετηθούν οι «πελάτες» με μαζικές μετακινήσεις στα γραφεία, με μεταθεσούλες διαφόρων ειδών κι από εδώ πάνε κι άλλοι. Αρκετοί βρίσκουν το σύστημα αυτό, φιλεργατικόν! 

Η εξωτερική ασυλία (πολιτική, μιντιακή, συνδικαλιστική) μετατρέπεται λοιπόν σε εσωτερικό «νόμισμα» εξυπηρετήσεων και μοιράζεται μεγαλόψυχα στους πελάτες. Στην συνέχεια επιστρέφεται στην διοίκηση ως «αγάπη» των εργαζομένων στο αφεντικό τους και  με την εξασφάλιση απόλυτης πλειοψηφίας στους νεκροθάφτες του σωματείου. Η σιωπηρά πλειοψηφία θα κρατάει το ίσιο ακόμη και για απολύσεις. Οι δε χαμένοι, ο κόσμος που περιμένει αγανακτισμένος καθώς και οι μόνιμα ριγμένοι εργαζόμενοι που μένουν έξω (μαύροι και συνεχώς λιγότεροι), ας πρόσεχαν …

ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Ακόμη και μπροστά στις απολύσεις χρειάστηκε συλλογή υπογραφών για να γίνει η μία και μόνη συνέλευση μετά από χρόνια, κι αφού την είχαν αρνηθεί επίμονα (είχε αλέκτωρ λαλήσει τρις) Είχαν αρνηθεί, από τον φόβο του εξευτελισμού, συνέλευση τόσο για τα μέτρα ασφαλείας της πανδημίας που τάχα δεν θα κράταγε πολύ, για την υπόθεση των αεροδιακομιδών και των Βασιλάκηδων και φυσικά για την εκλογοαπολογιστική – μαιμού. Πιστός παραστάτης σε όλα αυτά τα θαψίματα, το παλιό «συνεταιράκι». Ποιος έδινε όμως τότε σημασία στις διαδικασίες, εδώ είναι την δουλειά μας να κάνουμε! Να όμως που τώρα, όλα αυτά χρειάστηκαν!

Μα και που έγινε έστω και με καισαρική τομή η ρημαδοσυνέλευση, τις αποφάσεις της τις έγραψαν εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Τους επιστράτευσε επειγόντως το Καραφλιστάν να βγουν κι οι επτά από τα λαγούμια τους και να προσέλθουν σοβαροί, προκειμένου να μας πουν ότι ενεργούν τα δέοντα … Μέχρις ότου δηλαδή οι εργαζόμενοι να καμφθούν και να βάλουν την ουρά στα σκέλια, όπως διευκρινίζουν εμπιστευτικά.

Ούτε μία παραίτηση λοιπόν από τους επτά υπέροχους δακίτες! Πάνω χέρι- κάτω χέρι στις ψηφοφορίες ακόμη κι όταν οι ίδιοι οι ψηφοφόροι τους πετιώνται σαν την τρίχα από το ζυμάρι. Ακόμη κι όταν το καραφλιστάν στα κρυφά τους βρίζει και  τους κοροιδεύει, στα φανερά τους απολύει και στο τέλος θα τους ξυλοφορτώσει κιόλας. Που χάθηκε πιά το φιλότιμο, όχι σε αυτούς τους  επτά που ποτέ δεν το είχαν, αλλά στους υπόλοιπους που τους ανέχονται;

Δεν είναι λέει απόλυση αλλά αναστολή! Πράγματι στην απόλυση σε βάζουν στον ΟΑΕΔ και διατηρείς την ασφάλιση σου Εδώ είναι super απόλυση όπως λέγανε παλιά super EKAAAΑΑΑAB

ΖΑΦΕΙΡΗΣ