Γιατί δεν σας λέει πιά άνθρωπος, καλημέρα;

«Αυτοί αν και δακίτες εκλέχτηκαν. Εσύ για πες μας πως κατσικώθηκες δίπλα στονπροηγούμενο πρόεδρο και πηγαίνατε περιοδείες επαρχία; Πως παραιτήθηκαν οι έξι διευθυντές σε μια νύχτα ; Έχεις να μας πεις κάτι ; Απορώ πως σου δίνουν βήμα να κάνεις ανάρτηση στην ιστοσελίδα. Ξεχνάμε εύκολα νομίζω..»

Σχόλιο στο προηγούμενο άρθρο μου «ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΟΧΟΙ!»

     Αρχικά πίστεψα ότι κάποιος από τους επτά υπέροχους δακίτες, ίσως ο Γιούλ Μπρύνερ, μεταμφιεζόταν σε ψευτο-διαμαρτυρόμενο αριστερό προκειμένου να ρίξει μελάνι. Όμως πληροφορήθηκα ότι πρόκειται αληθώς για αριστερής προέλευσης διαμαρτυρία και μάλιστα ο/η υπογράφουσα διαθέτει και κόμη μακρά και περιποιημένη, ως αρμόζει σε θήλεα.

     Απορεί ο/η αγανακτισμένος, για το πως «μου δίνουν βήμα»! Οι συνηθισμένοι σε δεκανίκια απορούν αν τυχόν κάποιος ανέβει στο βήμα χωρίς δεύτερες σκέψεις και συμφέροντα. Εκείνου/ης άραγε δεν του δίνουν βήμα ή δεν έχει τίποτε να πει περισσότερο από σπόντες, καρφάκια κι υπονοούμενα; Εκτός κι αν κάπου κωλώνει, για λόγους άγνωστους. Κωλώνει όμως το πυροβολικό και ιδιαιτέρως τα βλήματα του;

     Σχολιάζει ότι δεν είμαι εκλεγμένος, οπότε πως ομιλώ; Δεν το ήξερα ότι τρέφει τέτοιο κρυφό θαυμασμό για τους «εκλεγμένους». Να το πούμε και στην περιοχή του/της, που τον/την είχαν παρεξηγήσει! Αν και δεν συμμερίζομαι τα περί κωφαλαλίας των μη εκλεγμένων, ενημερώνω ότι υπήρξα προτού αφυπηρετήσω, επί μακρόν εκλεγμένος σε πλήθος οργάνων με την ψήφο των εργαζομένων της Αθήνας. Εσείς τι τύχη είχατε ως υποψήφιος/α όποτε εκτεθήκατε; Γιατί νομίζω ότι διακριθήκατε αποκλειστικά σε θέσεις δοτές.

     Οι έξι δ/ντές δεν ξέρω αν παραιτήθηκαν νύχτα αλλά έχει δίκιο ο/η σχολιογράφος ότι κάποιος θα τους έβαλε. Σοσιαλιστές άνθρωποι, με τον Μητσοτάκη προ των πυλών, να παραιτήθηκαν όλοι μαζί κατά την προεκλογική περίοδο, για τις θερινές άδειες των εργαζομένων; Και μάλιστα όχι για να πάρουν οι εργαζόμενοι αλλά για να μην πάρουν... Ο Κοντοζαμάνης επικαλέστηκε τουλάχιστον μια πανδημία για να περικόψει τις θερινές άδειες!

     Η προσδοκία των «εξεγερθέντων» ήταν ότι θα ακολουθούσε πραξικόπημα στο ΔΣ, θα το μάθαινε ο Πολάκης και έτσι θα απαλλασσόταν το ΕΚΑΒ από τον «πρώην». Όμως ο Πολάκης δεν είναι Λάκης κι είχε μάθει άλλα! Είχε μάθει για τα Πεζό, τις βλάβες τους, τις χαμένες συμβάσεις τους, τις αλλαγμένες προδιαγραφές τους κά Είχε και κάτι κασέτες στα τρυφερά χεράκια του (πριν από το Μάτι) και ένα πρόσφατο υπηρεσιακό χαρτί που ζητούσε από το Υπουργείο του να αναλάβει εκείνο την ευθύνη για το υπέρογκο ποσό που ζητούσε η εταιρεία για την συντήρηση του Τηλεφωνικού Κέντρου.

     Για κάποιο λόγο ακατανόητο (δεν τον πείραξε πάντως το εμβόλιο), συνέδεσε όλα αυτά με τις θερινές άδειες και έτσι η «εξασφαλισμένη» ανατρεπτική απόφαση του ΔΣ όχι μόνον δεν υπήρξε αλλά ξαφνικά μετατράπηκε σε κόλαφο. Τα πρακτικά της συνεδρίασης εκείνης είναι διαθέσιμα. Μιας κι ερωτήθηκα αν έχω να πω εγώ κάτι, σας διαβεβαίωσα ελπίζω ότι ως ταπεινός οδηγός, καμία ανάμιξη δεν θα μπορούσα να έχω με τους απατηθέντες/παραιτηθέντες/αντικατασταθέντες, αν και γνώριζα για αρκετούς εξ αυτών λεπτομέρειες. Για περισσότερες λεπτομέρειες απευθυνθείτε στον οφη (Θεσσαλονίκης).

     Τέλος, διατυπώνεται η βαρυσήμαντος καταγγελία ότι «κατσικώθηκα δίπλα στον πρώην» και πήγαινα ταξίδια στην επαρχία! Πιθανώς ο ανώνυμος/η σχολιογράφος να κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια. Πάντως εγώ ένα και μόνο ταξίδι πήγα με τον «πρώην». Συγκεκριμένα σε 48 ώρες, έκανα την διαδρομή Αθήνα -Θεσ/νίκη- Καβάλα -Αλεξανδρούπολη – Κοζάνη – Αθήνα (803 χλμ +435 χλμ+ 467χλμ = 1705 χλμ) για τα οποία όντως απήλαυσα με κάποια καθυστέρηση από την υπηρεσία 90 ευρώ! Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής περίμενα να απολαύσω και το περιπετειώδες ταξίδι, συναντώντας τα πλήθη των εξεγερθέντων, αλλά που τέτοια τύχη;

     Περνώντας από τα τέσσερα, αναφερόμενα ως εξεγερθέντα, παραρτήματα δεν εμφανίστηκε ούτε ένας αγωνιστής να εκθέσει τις απόψεις του για τις άδειες, για το ΕΚΑΒ, για τον σοσιαλισμό ή έστω για τον ΠΑΟΚ. Παρέμειναν κρυμμένοι στα λαγούμια κι ο «ανεπιθύμητος» επισκέπτης απλώς εκάγχασε: «ήλθον, είδον και ενίκησα!» Άλλη φορά θα σας διηγηθώ το ταξίδι, λεπτομερώς.

     Ήταν μια υπόθεση μόνο 48 ωρών, ασχέτως που ο υποκριτικός θρήνος των τότε απόντων διαρκεί επί 48 τέρμινα και προβάλλεται ως μια δικαιολογία της παρατεταμένης αλαλίας τους επί Μητσοτάκη και των προσωπικών εξυπηρετήσεων επί Παπαευσταθίου. Σαν να μην έφθανε αυτό, η γελοία στάση των χθεσινών «ατσαλένιων αγωνιστών» αποδίδεται σε ιδεολογικές και πολιτικές διαφωνίες επειδή δεν έγινε το μαγαζί συριζα (μ-λ) ώστε να είναι στα μέτρα τους (δεν μας λέει πιά άνθρωπος , καλημέρα!). Απέμειναν με το «αριστερόμετρο» στο χέρι …

     Τότε πάντως, δεν τους έκλαψε άνθρωπος τους «εξεγερθέντες» κι επιπλέον εγώ έχασα την ευκαιρία να γνωρίσω προσωπικώς τον θρύλο εκείνο δ/ντή, που έστελνε εργαζόμενη στο πειθαρχικό γιατί έκανε like σε ανάρτηση του Κουκουρίκου (αξίζει ο κ καθηγητής μιας σύντομης έστω αναφοράς στο βιβλίο Guiness).

Υ.Γ.: Για την ακρίβεια των γεγονότων, οι αντικατασταθέντες δ/ντες ήταν τρεις κι όχι έξι (Θεσσαλία, Θεσσαλονίκη, Αιγαίο). Τους αντικατέστησαν δε οι νόμιμοι αναπληρωτές τους, οι διορισμένοι προ πολλού από προηγούμενες διοικήσεις. Το σενάριο βέβαια έλεγε «τραβάτε με και ας κλαίω» αλλά τα έχουν αυτά οι παραιτήσεις (ενίοτε γίνονται αποδεκτές).

  ΖΑΦΕΙΡΗΣ