Η μικρά Ελλάς κι ο μικρός ντοράκης
«Οκ. Τσίπρας συνεχίζει να αναφέρεται στην Ελλάδα ως «μικρή». Υποτιμά την πατρίδα, προσπαθώντας απεγνωσμένα να τη φέρει στα δικά του, μικρά πολιτικά μέτρα…»
Είχε προηγηθεί η δήλωση του κ Τσίπρα για ομοιότητες και διαφορές των δύο ομοιδεατών, κκ Κούρτς-Μητσοτάκη, σε υποθέσεις χαλκευμένων δημοσκοπήσεων. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο αριστεύσας στα υψηλής αισθητικής λογοπαίγνια της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ επί θητείας του, μπέρδεψε τα δύο πόντιουμ και το τι αρμόζει σε κάθε περίπτωση.
Τι σχέση έχει αυτό το μάθημα πατριδογνωσίας με τις χαλκευμένες δημοσκοπήσεις; Φαίνεται ότι θεώρησε καλή την συγκυρία, στον απόηχο της κρίσης πατριδοκαπηλίας που προηγήθηκε επ’ ευκαιρία των Belh@rra, να επαναφέρει την συζήτηση στο θέμα του ελαττωματικού πατριωτισμού των αριστερών ως μικρομπογδάνος.
Η αγκιτάτσια υπαγορεύει πως ότι και αν συζητάμε (διαφθορά, ΜΜΕ, δημοσκοπήσεις, ευρωπαική ακροδεξιά κοκ) η συζήτηση θα πρέπει τεχνηέντως να παραπέμψει στο επίδικο (είναι άραγε οι αριστεροί πατριώτες;) Ο κ. Οικονόμου δεν ενδιαφέρεται για την γαλβάνωση του κοινού του με πολλές ιδέες αλλά με την ευρύτατη διάδοση μιας και μόνης …
Θα μου πείτε πόσο αρμόζει μια τέτοια στάση στον εκπρόσωπο μιας κυβέρνησης που διακηρύττει ότι υπάρχει εθνική απειλή κι επικείμενη σύγκρουση. Τόσο ξέρει, τόσο κάνει ο άνθρωπος, δαπίτικες μπροσούρες έγραφε. Δεν φταίει αυτός αλλά αυτοί που τον έβαλαν.
ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΡΗΚΑΝ;
Ο κ Ιωάννης Οικονόμου είναι ο τέταρτος εκπρόσωπος μέσα σε δύο χρόνια. Μετά τον λίσταρχο κ. Πέτσα, τον διάττοντα κ. Ταραντίλη, την άνευ αριστοτελικού μέτρου κα Αριστοτελία Πελώνη, ανέλαβε το κρίσιμο πόστο ο πέμπτος “εξ Οικονόμων” της Νέας Δημοκρατίας. Μετά τον Βασίλη Οικονόμου της Αττικής, πίσω από τον Ελευθέριο της Κατεχάκη, τον Οικονόμου των Οικονομικών και πολύ πίσω από τον Δημήτρη Οικονόμου του ΣΚΑΙ, βρέθηκε στην οδό Ζαλοκώστα, ο Οικονόμου ο Ε’.
Δεν διαθέτει πολιτική πορεία αρίστου αλλά πιστού, δεδομένου ότι έχει σούρει τα εξ αμάξης στον κ Σαμαρά ως ακόλουθος της Ντόρας στην ΔΗΣΥ (2010-2012) Γι αυτό οι ‘φίλοι του’ τον αποκαλούν νέο Ντοράκη, όπως ήταν το προσωνύμιο του κ Βουλγαράκη επίσης στενού φίλου της οικογένειας, που αναδείχθηκε μέσω προεδρίας της ΟΝΝΕΔ.
Ο αξιωματικός λόγος του δημαγωγού εκ Φθιώτιδας (κρατήστε το αυτό) υποβάλλει στο εθνικό ακροατήριο την ιδέα του ότι οι Αριστεροί ήθελαν την μικρά Ελλάδα Ας το ελέγξουμε.
ΜΙΚΡΑ ΕΛΛΑΣ
Η “μικρά αλλά έντιμος Ελλάς” δήλωνε την αυτοτέλεια του Κωνσταντινικού κράτους των Αθηνών έναντι των ξένων, δηλαδή της Αντάντ. Την ίδια περίοδο που ο αποκλεισμός των Αγγλογάλλων οδήγησε και στο σύνθημα: “Ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά!”
Ο Γ Βλάχος στην Καθημερινη (12/10/1920) λίγο πρό των εκλογών της ήττας Βενιζέλου, γράφει καλωσορίζοντας την χήρα του Γεωργίου Α, βασίλισσα Όλγα: “η Ελλάς του 1868 που εγνώρισες, γωνία μόνο του μεγάλου υπόδουλου Ελληνισμού έγινε “η Ελλάς του 1920” η οποία λούεται στα νερά του Βοσπόρου και περνά της Μικράς Ασίας τα παράλια … Όπως αναλύει ο κ Μαυρογορδάτος (*) τα εισαγωγικά του Βλάχου είναι της ειρωνείας και της αμφισβήτησης δεδομένου ότι γι αυτόν η “Ελλάς του 1920” δεν είναι Ελλάδα, ενώ ο Βενιζέλος κι οι οπαδοί του δεν είναι αυθεντικοί Έλληνες αλλά ξενόδουλοι , όργανα των ξένων Και συνεχίζει ο ιδεολόγος
του αντιβενιζελισμού“…θα ησθάνθης καποτε την βλασφημον ευχήν της μικράς αλλ’ εντίμου Ελλάδος” Θα νοστάλγησες ίσως, όπως ημείς, την καλην εποχήν όπου τα σύνορα μας ήταν στενά αλλ’ απέραντος η αγάπη των Ελλήνων προς την Ελλάδα …”
Η ιστορία πάει πιο πίσω όπως δείχνουν και τα πρακτικά της συζήτησης στην Βουλή (21/10/1915) όπου ο Βενιζέλος διαμαρτύρεται στον Ράλλη για τη ακατανόητο στάση τους να τον μέμφονται που συμμάχησε το 1912 με Σέρβους και Βούλγαρους παρά τον διπλασιασμό που επιτεύχθηκεν τότε: “Κατα βάθος θα ενομίζατε ότι καλύτερα θα ήμεθα αν ήμεθα στα παλιά σύνορα μας, τα προ του 1912” και “έχετε πολιτική μκροελλαδικήν, ας την ονομάσω ούτω”.
Στις ίδιες εκλογές του 1920 ο αντιβενιζελικος Κουμουνδουρος σχίζει τον χάρτη της Μεγάλης Ελλάδος στο προεκλογικό μπαλκόνι του, προκαλώντας ενθουσιασμό στους Μεσσήνιους οπαδους του. Λίγο αργότερα η Πηνελόπη Δέλτα σημειώνει αγανακτισμένη στο ημερολόγιο της (11-12-1920) ότι το πλήθος στην Αθήνα φώναζε ρυθμικά για την Θράκη και την Σμύρνη “δεν-τα-θέλομε!” και σημειώνει: “Με τι δικαίωμα η άμορφη αυτή αγέλη ρίχνει στην σκλαβιά εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες; Με τι δικαίωμα παραιτείται από ελληνικά μέρη; “Δε-τα-θέλομε!” Ποιός σας ρώτησεαν τους θέλετε; και με τι δικαίωμα, Πλακιώτες στενόψυχοι, αποφασίζετε πως δεν θέλετε τν ένωση της φυλής;
Στο ίδιο η Πηνελόπη Δέλτα αναφέρει ότι οι δύο πολιτικοί αντίπαλοι πολύ αόριστα εμφορούνται από τον ίδιο εθνικισμό. “Ειναι δυο ιδεολογίες διαφορετικές. Ο βενιζελισμός είναι προπάντος αλυτρωτισμός, δηλαδή εθνικισμός που επιδιώκει την απελευθέρωση των αλυτρωτων ομοεθνών από ξένο ζυγό και την ενσωμάτωση τους στο εθνικό κράτος.” Ενώ ο Κωνσταντινισμός εκφράζει τον εσωστρεφή πατριωτισμό της Παλαιάς Ελλάδας.
ΒΕΝΙΖΕΛΙΣΜΟΣ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ΤΗΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ;
Ίσως σκεφτεί κανείς ότι ο κ Οικονόμου, κάνει διασταλτικές ερμηνείες κι εμπλέκει την Αριστερά με ένα απαράδεκτο συνθημα απο τον σκληρό πυρήνα της δεξιάς. Ακομη κι έτσι να το δει κανείς είναι αξιοσημείωτο ότι ο εκπρόσωπος της δεξιάς στη Φθιώτιδα εμφανίζεται βενιζελικότερος των βενιζελικών Η περιοχή του αποτέλεσε την σκληρότερη αντιβενιζελική περιοχή, όπου μάλιστα ο βενιζελισμός επέδειξε κι εγκληματικές συμπεριφορές.
Αρχικά στην βίαιη καταστολή της στάσης του 2ου συντάγματος Πεζικού στην Λαμία (19/1/1918) κατά την επιστράτευση κι εν όψει της αποστολής του στο μέτωπο της Μακεδονίας Ακολούθησε δεκαήμερος τοπικός εμφύλιος, στρατοδικεία, καταδίκες σε θάνατο ακόμη και γυναικών ενώ το 9ο σύνταγμα Κρητών έδειξε πρωτοφανή σκληρότητα. Οι 25 εκτελέσεις, οι πολύ περισσότερες θανατικές καταδίκες κι οι καθαιρέσεις υπογραμμίζονται απο την απάνθρωπη εντολη να συγκροτείται το εκτελεστικό απόσπασμα από φαντάρους της ίδιας μονάδας με τον μελλοθάνατο. Δεκάδες εκτελέσεις έγιναν επίσης στην Κοζάνη και στον Βόλο στις ταξεις των λιποτακτών των ρουμελιώτικων συνταγμάτων στα Σέρβια (Ιουνιος), συμπεριλαμβανομένου ακόμη και του συντ/χη διοικητή του 12ου ΣΠ.
Βέβαια, ούτε τότε, ούτε ποτέ οι Έλληνες χωριζόταν σε καλούς και κακούς, σε πατριώτες και μιάσματα. Οπότε τα μαθήματα πατριωτισμού και δη περί μικράς Ελλάδας ας τα κάνει ο κ Οικονόμου στον καθρέφτη.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ο κ Μητσοτάκης προβάλλεται και στα εθνικά ως ο μόνος εχέφρων (ΤΙΝΑ: there is no alternative), Οι "άλλοι" είναι ψεκασμένοι! Οπότε είναι αναγκαίος για όλους κι όχι μόνο για τους δεξιούς που δεν αρκούν (αντισυριζα μέτωπο για πάντα).
Αυτά λέει με μειλ.ιχιο ύφος ο κυρ εκπρόσωπος προς τους τρομαγμένους, απο το επίσημο βήμα του κράτους και πάνω στην κορύφωση της εθνικής συγκίνησης. Τυπικός αγκιτάτορας που κάνει και τον κ Θεοδωρικάκο ακόμη να ερυθριά από ντροπή κι όχι πλέον εκ πεποιθήσεως.
Ελπίζει ότι η πρόκληση δυσφορίας για τους "εκτός τόπου και χρόνου" αριστερούς, θα μετατραπεί σε πολιτική δυσαρέσκεια για τους “Λακεδαιμόνιους”, θα γίνει αγανάκτηση για τους "εθνικώς απόντες και θα αξιοποιηθεί πλήρως όταν με το καλό θα μετασχηματιστεί σε οργή. Τότε, θα είναι η ώρα για μολοτοφ στα σπίτια των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ (Πρέσπες) και για κανένα βρωμόξυλο σε κεντρώους δημάρχους (Μπουτάρη) που θα τους έχουνψήφισει κιόλας (Μπουτάρης). Κι αν ο κ Μπογδάνος όλα αυτά τα κάνει με ένα τρόπο που προκαλεί το γέλιο, διατίθενται κι άλλα στελέχη που οδηγουν σε κλαυσίγελο.
(*) Γίωργου Μαυρογορδάτου: 1915, Ο εθνικός διχασμός (εκδ Πατάκη)
Δεν υπάρχουν σχόλια