ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΕΙΠΕ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ. ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ...

Φελνίκος

Κέρδισε ή έχασε ο Τσίπρας από τη συζήτηση με τον Μητσοτάκη στη Βουλή την Πέμπτη για τα μαχητικά Rafale και τις φρεγάτες belharra; Ήταν σωστό ή λάθος το «όχι» που είπε ο ΣΥΡΙΖΑ στην αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία; Στην Κουμουνδούρου μετρούν κέρδη και ζημίες από την απόφαση της ηγεσίας να σπάσει την παράδοση που ήθελε τουλάχιστον τα δύο μεγάλα κυβερνητικά κόμματα να βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο σε θέματα άμυνας της χώρας. Η πλειονότητα των βουλευτών και των κομματικών στελεχών της αξιωματικής αντιπολίτευσης μάλλον είδε με ικανοποίηση τη στροφή προς το ...τσάμικο. Στις κατ' ιδίαν συζητήσεις παραδέχονται πως την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία επιδοκιμάζει όντως η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών θεωρούν όμως ότι δεν θα μπορούσαν να ψηφίσουν μαζί με τη ΝΔ όταν έχουν σοβαρές ενστάσεις και για το περιεχόμενο της συμφωνίας και για τις προθέσεις της κυβέρνησης.

Στα κομματικά όργανα η αντίθεση στη συμφωνία ξεκίνησε με δύο επιχειρήματα: 1) την μη συμπερίληψη της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ στην στρατιωτική συνδρομή των Γάλλων σε περίπτωση θερμού επεισοδίου με την Τουρκία και 2) την αποστολή Ελλήνων στρατιωτών σε πολεμικές επιχειρήσεις της Γαλλίας στην Αφρικής. Στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας προσέθεσε ακόμη δύο: την αλλαγή του δόγματος εξωτερικής πολιτικής και την εγκατάλειψη της προσπάθειας να βρεθεί λύση, μέσω της Χάγης, στα προβλήματα με την Τουρκία. "Μέχρι τώρα", λένε υψηλόβαθμοι παράγοντες της αξιωματικής αντιπολίτευσης, "η Ελλάδα προέβαλε τον εαυτό της ως παράγοντα ειρήνης και σταθερότητας στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Τώρα ο Μητσοτάκης προωθεί μια επιθετική εξωτερική πολιτική μέσω της ένταξης σε άξονες. Με τη συμφωνία με τους Σαουδάραβες (αποστολή πυραύλων Πάτριοτ και στρατιωτικών) στρατεύεται κατά του Ιράν. Το ίδιο και με τους Ισραηλινούς (αεροπορική βάση στην Καλαμάτα, αλλά και επιδοκιμασία της δολοφονίας Ιρανού στρατηγού). Με τη Γαλλία (για το Σαχέλ) κατά των τζιχαντιστών. Και με τις ΗΠΑ κατά της Ρωσίας με τις βάσεις σε Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Στεφανοβίκειο και επ' αόριστον(;) ανανέωση της Σούδας". Και συμπληρώνουν: "εμείς επιμένουμε ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή, όπως κάνει από τη Μεταπολίτευση και εντεύθεν, και να μην μετατραπεί σε προκεχωρημένο φυλάκιο ιμπεριαλιστών της Δύσης στην περιοχή, γυρνώντας δεκαετίας πίσω". Ο επιπλέον λόγος, τον οποίον προέβαλε και ο Τσίπρας στην ομιλία του στη Βουλή, είναι ότι η στρατιωτική ένταξη σε άξονες εκθέτει τη χώρα στον κίνδυνο των ασύμμετρων απειλών, όπως η διεθνής τρομοκρατία κ.α. Και φυσικά επειδή η συμφωνία δεν έχει καμμία προστιθέμενη αξία για την Ελλάδα αφού αφήνει εκτός την εγχώρια αμυντική βιομηχανία.

Στο ερώτημα πάντως που δεν απαντά με πειστικότητα η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι με ποιό τρόπο μπορεί να αποτραπεί η επιθετικότητα της Τουρκίας, η οποία, όπως παραδέχθηκε και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι η μεγαλύτερη και οξύτερη των τελευταίων 25 χρόνων. Η ουσία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκεται στην απάντηση της ερώτησης: Όταν αρχίσει το πιστολίδι, θα προτιμούσες να είσαι οπλισμένος ή νόμιμος; Ο Μητσοτάκης, όπως φαίνεται, απαντά "οπλισμένος". Η επιμονή στο διεθνές δίκαιο, τη Χάγη και την άρνηση συμμετοχής σε κούρσα εξοπλισμών παραπέμπει στο "νόμιμος", ως απάντηση. Μόνον που η νομιμότητα δεν αποτελεί, δυστυχώς, αποτρεπτική δύναμη ούτε σε περιόδους κρίσης κινητοποιεί, υπέρ σου, άλλες δυνάμεις, ακόμη και τις σύμμαχες, όπως διδάσκει η ιστορία. Εξάλλου, η αμυντική συμφωνία με την Γαλλία και η αγορά Rafale και Belharra ήταν κάτι που επεδίωξε και ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν στην κυβέρνηση. Γιατί τώρα τα αρνείται; Η εκτόξευση του κόστους, και μάλιστα σε δύστηνες οικονομικά και δημοσιονομικά εποχές, είναι η μία εξήγηση. Που θα μπορούσε να γίνει και αποδεκτή και να δρομολογούσε εξέλίξεις, σε βάρος της κυβερνήσεως, εάν παρουσιάζονταν και στοιχεία για διαφθορά και μίζες, όπως άφησε να εννοηθεί ο Αλέξης Τσίπρας και δεν απέκλεισε ο Πάνος Σκουρλέτης.

Η άλλη, που είναι και η πραγματική, συνδέεται με την απόφαση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να υιοθετήσει τη λογική των "δύο κόσμων" ως αντιπολιτευτική τακτική μέχρι να στηθούν οι κάλπες. Η απόφαση αυτή εξηγεί και την αλλαγή γραμμής στο θέμα της αμυντικής συμφωνίας με τη Γαλλία. Στην αρχή υπήρχε θετική προδιάθεση αφού , όπως προείπαμε, την ίδια στρατηγική σχέση με το Παρίσι επεδίωξε και ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν στην κυβέρνηση. Τελικά, μόνον ο πρώην ΥΠΕΞ Γιώργος Κατρούγκαλος παρέμεινε στο «ναι» . Κάποιοι, όπως ο Γιώργος Τσίπρας, ο Νίκος Παππάς, η Όλγα Γεροβασίλη, ο Αλέκος Φλαμπουράρης, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου αρχικά προέκριναν το «παρών». Από τους υπολοίπους, που την Πέμπτη (30/9) συμμετείχαν στο λεγόμενο Πολιτικό Κέντρο της Κουμουνδούρου, υπέρ του «όχι» ήταν ο Νίκος Βούτσης, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο Πάνος Σκουρλέτης, ο Δημήτρης Βίτσας και ο Χρήστος Σπίρτζης, που εμφανίστηκε με διαφορετική θέση από τα άλλα μέλη της προεδρικής ομάδας.

Πάντως, αυτοί που έκλιναν την πλάστιγγα υπέρ του «όχι» ήταν μάλλον οι «πιτσιρικάδες», όπως ορισμένοι αποκαλούν τον Δημήτρη Τζανακόπουλο, τον Αλέξη Χαρίτση, την Έφη Αχτσιόγλου και τον Νάσο Ηλιόπουλο, λόγω του νεαρού της ηλικίας τους. Προφανώς η γνώμη αυτών -με έναν έναν συζήτησε και κατ' ιδίαν ο Αλέξης- μέτρησε περισσότερο προκειμένου ο Τσίπρας την Παρασκευή (1/10), στη νέα συνάντηση των στελεχών, να εισηγηθεί το «όχι» ως οριστική και τελική θέση του κόμματος. Κάτι που αποδέχθησαν άπαντες αφού ενοποιούσε το κόμμα, ενώ απέτρεπε και την πιθανότητα να εμφανιστεί με δύο γραμμές ο ΣΥΡΙΖΑ, που θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε φαινόμενα κοινοβουλευτικής ανυπακοής. Θυμίζουμε ότι για την προμήθεια των Rafale υπήρχαν πολλές διαφωνίες και η υπερψήφιση έγινε με τα χίλια ζόρια. Ενώ το "παρών" στην κύρωση της συμφωνίας για την ΑΟΖ με την Αίγυπτο εκρίθη, σύμφωνα με τα λεγόμενα υψηλόβαθμων στελεχών της Κουμουνδούρου, ότι δεν μπορεί να επαναληφθεί καθώς, ως κοινοβουλευτική συμπεριφορά, δεν συνάδει σε κυβερνητικό κόμμα, το οποίο μάλιστα εφεξής θέλει να προχωρήσει σε "δομική αντιπολίτευση".   

Η γραμμή της σκληρής αντιπολίτευσης και της αντιπαράθεσης σε όλα τα μέτωπα, διαγενομένου του χρόνου και των εξελίξεων, θα γίνεται ολοένα και πιο ευκρινής. Μετά τους εξοπλισμούς το επόμενο μέτωπο ρήξης με την κυβέρνηση θα είναι τα μέτρα και η πολιτική της στο θέμα της αντιμετώπισης της πανδημία του κορονοϊού. Την επόμενη εβδομάδα, με αφορμή την επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε ο Αλέξης Τσίπρας, θα έχουμε μία ακόμη σφοδρή σύγκρουση στη Βουλή, ανάμεσα στον νυν και τον τέως πρωθυπουργό, που θα πιστοποιεί πως η εποχή των εκκλήσεων για συναίνεση και από κοινού αντιμετώπιση του σοβαρού αυτού προβλήματος έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Τα δύο άλλα μέτωπα στα οποία θα δούμε να παίζουν τα αντιπολιτευτικά τους ρέστα ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η οικονομία και η ακροδεξιά. Η επελαύνουσα ακρίβεια αποτελεί, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Κουμουνδούρου, προνομιακό χώρο κριτικής του ΣΥΡΙΖΑ στο σύνολο της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, ενώ εν τινι τρόπω ήταν και ο επιπρόσθετος λόγος που οδήγησε τον Τσίπρα στην απόφαση να καταψηφίσει την αμυντική συμφωνία με την Γαλλία. Οι άνω τον 7 δις στρατιωτικές προμήθειες στερεί από την κυβέρνηση το επιχείρημα "λεφτόδενδρα δεν υπάρχουν" προκειμένου να αρνηθεί την αύξηση του κατώτατου μισθού, να διαγράψει μέρος του ιδιωτικού χρέους που δημιουργήθηκε στην πανδημία και να συνδράμει έτι περαιτέρω νοικοκυριά και επιχειρήσεις για να αντιμετωπίσουν την ακρίβεια και την οικονομική στενότητα.

Ο Αλέξης και οι συνεργάτες του έχουν τη γνώμη ότι η απόφασή τους να καταγγείλουν τα δις των εξοπλισμών σήμερα μπορεί να συναντά εμπόδια στην αποδοχή της από τον κόσμο (ο οποίος, εν πολλοίς δικαιολογημένα, φοβάται την αύξουσα επιθετικότητα του Ερντογάν) όμως αύριο όταν η οικονομική δυσπραγία -και ιδιαίτερα η ακριβεια- χτυπήσει κόκκινο τότε οι ενστάσεις του ΣΥΡΙΖΑ θα βρουν ευήκοα ώτα και η πλειοψηφία των πολιτών θα υιοθετήσει το σλόγκαν: "λεφτά για φρεγάτες έχετε, για τον λαό όμως δεν έχετε ούτε για γαλέτες". Επιπροσθέτως, θεωρούν πως τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αν τα δις των εξοπλισμών έχουν ως αποτέλεσμα πρόσθετους δημοσιονομικούς περιορισμούς, ακόμη και νέο μνημόνιο, μετά το 2023 για τη χώρα. Και θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολα εάν δεν υπάρξει συνδρομή της Γαλλίας σε περίπτωση επεισοδίου με την Τουρκία στην ελληνική ΑΟΖ ή σε απόσταση μεγαλύτερη από τα 6 μίλια των χωρικών μας υδάτων.

Στο θέμα της ακροδεξιάς θα πρέπει η ηγεσία της Κουμουνδούρου ν' ανάψει στον Άγιο Παντελεήμονα μια λαμπάδα στον Μπογδάνο. Μεγαλύτερη πάντως από το μπόϊ του "κομουνιστοφάγου" βουλευτή αφού ήταν τεράστιο το επιχείρημα που της έδωσε για να στρέψει τη δημόσια συζήτηση από την αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία, όπου η κυβέρνηση είχε πλεονέκτημα, στη φασίζουσα δεξιά και τα ...χρυσαύγουλα, που φαίνεται να επωάζονται σε διάφορα σχολεία της χώρας και πρωτίστως στη βόρεια Ελλάδα, όπου στους μακεδονομάχους προστίθενται και οι αρνητές του εμβολίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την υπουργοποίηση Πλεύρη βρήκε τον Μπογδάνο για να συνεχίζει να κατηγορεί την κυβέρνηση για φλερτ με την ακροδεξιά -ήδη ο Νίκος Φίλης απεφάνθη ότι "η ΝΔ επί Μητσοτάκη έχει μετατραπεί σε σφηκοφωλιά ακροδεξιών στοιχείων"- ενώ στην αξιωματική αντιπολίτευση είναι αρκετοί αυτοί οι οποίοι διατείνονται ότι οι δηλώσεις, Δένδια (δεν είμαι δελφίνος), Γεωργιάδη (δεν είναι αρχηγός ο Δένδιας) και Γεραπετρίτη (τη διαγραφή την έκανε ο πρωθυπουργός") με αφορμή τα "μπογδανικά" έφεραν στην επιφάνεια αντιθέσεις που δεν αφορούν μόνον την κομματική χαρτογράφηση σε "μητσοτακικούς", "καραμανλικούς" και "σαμαρικούς", αλλά και τα σενάρια της διαδοχολογίας, που πιθανώς θα δούμε να εκτυλίσσονται σε περίπτωση που το αποτέλεσμα των εκλογών με απλή αναλογική δεν είναι αυτό που πιθανολογούν ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς του στο Μαξίμου.

Εξυπακούεται, πως τον Τσίπρα τον συμφέρει να οξύνει τις αντιθέσεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος και θα συνεχίσει, εφόσον βρίσκει ευκαιρίες, να το κάνει, ενόψει της αβεβαιότητας που παράγει το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής. Και η οποία δεν περιορίζεται στο κομματικό σύστημα, αλλά επεκτείνεται στον επιχειρηματικό κόσμο και ευρύτερα στον δημόσιο βίο. Με αυτό τον τρόπο θεωρεί ότι αναβαθμίζεται ο δικός του ρόλος και οπωσδήποτε ενισχύεται έναντι των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης η στρατηγική της προοδευτικής διακυβέρνησης στην οποίαν έχει αποφασίσει να παίξει τα ρέστα του. Αν και η στάση που τήρησε στην ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία απόμακρυνε τον ΣΥΡΙΖΑ από το ΚΙΝΑΛ, που εν δυνάμει θεωρείται και ο πιο κοντινός του εταίρος στις ασκήσεις συμμαχικής κυβέρνησης που θα λάβουν χώρα μετά τις κάλπες της απλής αναλογικής. Και ενισχύθηκε η άποψη όσων από την αριστερή αντιπολίτευση της Ομπρέλας υποστηρίζουν ότι η κατάκτηση του Κέντρου θα γίνει μέσω της ενίσχυσης της Αριστεράς και όχι με την μετακίνηση της ριζοσπαστικής αριστεράς στην μετριοπαθή κεντροαριστερά.

Τέλος, όπως λένε συνομιλητές του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η απόφαση για ρήξη εφ' όλης της ύλης με την κυβέρνηση και μάλιστα υπό την μορφή της αντιπαράθεσης δύο διαφορετικών κόσμων, ελήφθη από τον Αλέξη Τσίπρα με "κρύο αίμα" και όχι εν θερμώ. Ο τέως πρωθυπουργός αντελήφθη γρήγορα ότι η πολιτική των συναινέσεων προκειμένου να κερδηθεί ο μεσαίος χώρος, όπως τον συμβούλευαν ορισμένοι, ουσιαστικά βοηθάει τον Μητσοτάκη, ο οποίος τάσσεται ανοιχτά υπέρ της πόλωσης και των καθαρών λύσεων. Το "όχι" στην αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία είναι απότοκο πολιτικής ανάλυσης και όχι υπονόμευσης εθνικής υπόθεσης, μάς λέει συνεργάτης του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. "Το ίδιο έκανε και ο Μητσοτάκης με τις Πρέσπες", συμπληρώνει. Για να καταλήξει: "Τα Μήντια συχνά πυκνά επικαλούνται τον κυνισμό της πολιτικής για να δικαιολογήσουν συμπεριφορές της ΝΔ που αντιστρατεύονται την απαραίτητη συναίνεση. Δεν κάνουν το ίδιο όμως και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι αριστεροί παρουσιαζόμαστε ως υπονομευτές και τυχοδιώκτες, ενώ οι δεξιοί όταν διαφοροποιούνται το κάνουν επειδή αυτό επιτάσσει το παραταξιακό τους συμφέρον. Ε, δεν παίζεται έτσι το παιχνίδι. Δεν θα πάμε στις εκλογές σαν γαλοπούλες για να μάς σφάξει ο Μητσοτάκης και τα παλληκάρια του". Σημειώνουμε πως ένας από τους λόγους, ενδεχομένως και ο πιο βασικός, που οδήγησαν στην απόφαση για μετωπική και εφ' όλης της ύλης αντιπαράθεση είναι και ο φόβος, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα από τον πρωθυπουργό, της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες...

matrix24.gr