ΠΟΙΟΣ ΤΕΛΙΚΑ ΘΑ ΕΚΛΕΓΕΙ ΑΡΧΗΓΟΣ ΣΤΟ ΚΙΝΑΛ...
Φελνίκος
Το προβάδισμα του Νίκου Ανδρουλάκη για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ είναι ισχυρό.
Οι εννέα μονάδες διαφοράς είναι δύσκολο να καλυφθούν από τον Γιώργο Παπανδρέου όχι όμως και ακατόρθωτο.
Το παράδειγμα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι χαρακτηριστικό.
Για την εκλογή ηγεσίας της ΝΔ τον Δεκέμβριο του 2015 πρώτος ήρθε με 39,80% ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης και δεύτερος με 28.50% ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τρίτος ο Απόστολος Τζιτζικώστας με 20.30% και τέταρτος ο Άδωνις Γεωργιάδης με 11.40%.
Στο δεύτερο γύρο δεν εξελέγη ο Μεϊμαράκης, παρότι είχε προβάδισμα 11,30%, αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 52,43%.
Υπάρχουν κι άλλα πολλά παραδείγματα, σε διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις και σε ολόκληρο τον κόσμο όπου τελικός νικητής δεν ήταν αυτός που είχε στον πρώτο γύρο το προβάδισμα.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν είναι ο Ανδρουλάκης το πρώτο φαβορί για τη νίκη.
Κάθε άλλο.
Οι πιθανότητες είναι υπέρ του.
Ενδεχομένως και η αριθμητική.
Αν δεχθούμε ότι οι ψηφοφόροι των Γερουλάνου και Καστανίδη βρίσκονται πιο κοντά στον Παπανδρέου, τότε η διαφορά είναι μαχητή και θα εξαρτηθεί από τι θα πράξουν όσοι ψήφισαν τον Χρηστίδη και κατά μείζονα λόγο τον Λοβέρδο.
Η φιλολογία των προηγούμενων ημερών έλεγε ότι ο Λοβέρδος και οι επιτελείς του βρίσκονται πιο κοντά στον Ανδρουλάκη, αλλά αυτό μέλει να αποδειχθεί.
Υπέρ του Ανδρουλάκη θα λειτουργήσει και η αποχή εφόσον στις 13/12 προσέλθουν λιγότεροι να ψηφίσουν και ο ίδιος δεν λάβει μικρότερο αριθμό ψήφων από όσους έλαβε.
Από αυτή την άποψη ο Γιώργος Παπανδρέου θα χρειαστεί να καλύψει διαφορά όχι εννέα μονάδων, αλλά ίση περίπου με αυτή που είχε ο Μητσοτάκης από τον Μεϊμαράκη.
Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο.
Στα μείον του Νίκου Ανδρουλάκη, στη σύγκριση με τον Γιώργο Παπανδρέου, αναμφίβολα είναι η απουσία του για ένα και περισσότερο χρόνο από το Κοινοβούλιο και μάλιστα σε μια περίοδο έντασης, που σημειώνονται ρωγμές στα δύο μεγάλα κυβερνητικά κόμματα και με τους αρχηγούς να σηκώνουν το μεγάλο βάρος της αντιπαράθεσης.
Την ερχόμενη Κυριακή οι εκλέκτορες θα πρέπει να ξέρουν ποιός θα ηγείται του ΚΙΝΑΛ στις μάχες στο Κοινοβούλιο.
Άρα η υποψηφιότητα Ανδρουλάκη θα πρέπει να ψηφιστεί ως δίδυμο με τον εκπρόσωπό του στη Βουλή, εφόσον είναι τελικά αυτός ο νέος αρχηγός.
Θα ψηφίζουν Ανδρουλάκη και θα τους βγαίνει, όπως λένε Κωνσταντινόπουλος, Σκανδαλίδης ή δεν ξέρω ποιός άλλος;
Είναι ένα πρόβλημα που το έθεσαν μετ' επιτάσεως ο Ανδρέας Λοβέρδος και η Εύα Καϊλή, αλλά απάντηση δεν πήραν.
Τώρα όμως, που η μάχη είναι ανάμεσα σε δύο και δεν έχει άλλο γύρο εκλογής, ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν μπορεί να αποφύγει να ονοματίσει τον αντικαταστάτη του.
Ενδεχομένως και να τον συμφέρει να αποκαλύψει τον "αντ' αυτού" αφού οι ψηφοφόροι θα έχουν να διαλέξουν ανάμεσα στον Παπανδρέου και ένα "δίδυμο", που μπορεί, εφόσον το δεύτερο πρόσωπο είναι ικανό, να ανταποκριθεί με επάρκεια στο σύνολο των καθηκόντων μιας ηγεσίας.
Το μεγαλύτερο μείον πάντως του Ανδρουλάκη συγκριτικά με τον Παπανδρέου είναι η πολιτική και θεματική ατζέντα.
Ο ένας παίζει Τσάμπιονς Λινγκ και ο άλλος στο λίγκα της Δαλματίας.
Βέβαια, ούτε και αυτό, θα μου πείτε, παίζει ρόλο για ένα κόμμα που το κυρίαρχο (και εναπομείναν) χαρακτηριστικό του είναι η γραφειοκρατία και η λίπανση των μηχανισμών του και όχι οι κινηματικές τους αναφορές.
Εξυπακούεται πως εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης της χώρας, με συγκεκριμένους στόχους και ιεραρχημένες προτεραιότητες, οι ψηφοφόροι μπορούν να το ζητήσουν ακόμη και να το απαιτήσουν από τον Παπανδρέου, αλλά είναι μάλλον αρκετά πρόωρο να αιτηθούν απαντήσεων από τον Ανδρουλάκη.
Σε κάθε περίπτωση την ερχόμενη Κυριακή οι ψηφοφόροι του ΚΙΝΑΛ θα κληθούν να αποφασίσουν ποιός εκ των δύο μπορεί, εν τοις πράγμασι και όχι στα λόγια, να αμφισβητήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Μητσοτάκη και του Τσίπρα και να καταστήσει την Κεντροαριστερή παράταξη εκ νέου υπολογίσιμη -και για τη διαχείριση των κυβερνητικών υποθέσεων- δύναμη.
Τα μέλη και οι φίλοι του ΚΙΝΑΛ θα πρέπει να αποφασίσουν όχι για τον συσχετισμό δύναμης των κομματικών ομάδων, αλλά για τον πολιτικό και εκλογικό συσχετισμό που θα προκύψει από την κάλπη των εθνικών εκλογών.
Ο αρχηγός βγαίνει από την εσωκομματική κάλπη, αλλά η αξιοσύνη του θα μετρηθεί στην εθνική κάλπη.
Αν μπορεί να προσφέρει στην επίλυση των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν η χώρα και οι πολίτες είναι το κριτήριο για το ποιός κάνει και ποιός όχι για αρχηγός.
Ικανός και επιθυμητός για αρχηγός πρέπει να είναι αυτός που θα προσδώσει δυναμική στο γεγονός ότι 270.000 προσήλθαν, εν μέσω πανδημίας, για να εκλέξουν ηγεσία σε ένα μικρό κόμμα, που μέχρι πριν 40 ημέρες όλοι του είχαν γυρισμένη την πλάτη και οι δημοσκόποι του έδιναν ποσοστά της τάξεως του 5-6%.
Αυτός που το 8% των εκλογών του 2019 μπορεί να το κάνει 12% και 15% είναι ο νέος ηγέτης, που χρειάζεται το ΚΙΝΑΛ, το ΠΑΣΟΚ, η Κεντροαριστερή παράταξη.
Είναι ο Ανδρουλάκης;
Είναι ο Παπανδρέου;
Θα το μάθουμε την Κυριακή.
Οι εκλέκτορες θα βάλουν κάτω τα υπέρ και τα κατά των δύο, θα δουν αν ήταν ορθή η κρίση τους την πρώτη Κυριακή και ανάλογα θα πράξουν.
Είτε παραμένοντας στην χθεσινή τους απόφαση είτε αλλάζοντάς την.
Δυοίν θάτερον.
Α, μην το ξεχάσω δύο μέρες μετά, στις 15 Δεκεμβρίου, ο νέος αρχηγός θα πρέπει να μιλήσει στη Βουλή με τον Μητσοτάκη, τον Τσίπρα, τον Κουτσούμπα και τους υπολοίπους για τον προϋπολογισμό.
Η εμφάνισή του εάν είναι καλή μπορεί να συντηρήσει ακόμη και να αυξήσει τη δυναμική των 270.000 εκλεκτόρων.
Από την ποιότητα της αντιπολιτευτικής κριτικής και το περιεχόμενο των εναλλακτικών προτάσεων, που θα αναπτύξει, σε σημαντικό βαθμό θα δούμε αν μπορεί να εκμεταλευθεί τη δυναμική των 270.000 και να την μετατρέψει σε σοβαρή και αξιοπρόσεκτη πολιτική και εκλογική επιρροή.
Υποθέτω ότι και αυτό θα βρίσκεται μεταξύ των κριτηρίων, τα οποία θα λάβουν υπόψιν τους όσοι την Κυριακή θα αποφασίσουν για την πορεία και το μέλλον της Προοδευτικής Παράταξης...
Δεν υπάρχουν σχόλια