Η περίπτωση του Παύλου Γερουλάνου

Ο Παύλος Γερουλάνος είναι η μόνη σοβαρή περίπτωση που μού άφησε στο μυαλό και στη σκέψη η πρόσφατη εκλογή αρχηγού στο ΚΙΝ.ΑΛΛ. πρώην ΠΑΣΟΚ. Και όταν λέω το μόνο που μού άφησε εννοώ κάτι που να έχει ουσία και στοιχειώδη σοβαρότητα. Και όταν λέω σοβαρότητα δεν είναι και πολύ σοβαρό, εδώ που τα λέμε, να μιλάς σοβαρά και να σκέφτεσαι το ποιος και γιατί θα γίνει αρχηγός του ΚΙΝ.ΑΛΛ. πρώην ΠΑΣΟΚ, αν δεν θέλεις να σε μαζέψουν και να σε κλείσουν στο πρώτο ψυχιατρείο, που θα βρεθεί ανοιχτό, πολύ περισσότερο που ένας από τους υποψήφιους είναι ο Γιώργος Παπανδρέου· εκεί ξεφεύγουμε πια...

Ο Παύλος Γερουλάνος είναι ένας έξυπνος, καλλιεργημένος, μορφωμένος, εμφανίσιμος άνθρωπος, ώριμος, με αγωγή και τρόπους που λένε, και τώρα -που λίγο έχουμε ηρεμήσει σ’ αυτή τη δύσμοιρη Δημοκρατία σχετικά με τους κατά καιρούς Προέδρους της- μετά την κυρία Σακελλαροπούλου, που ήταν πραγματικά μια εξαιρετική ιδέα και το αποδεικνύει αυτό καθημερινά με τις πράξεις της, ίσως η καλύτερη επόμενη επιλογή να ήταν αυτός...

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σ’ αυτή τη χώρα, μετά το μακελειό και τα σύστριγγλα μεταξύ του παλιού Καραμανλή και του παλιού Παπανδρέου, είναι πια ένας ρόλος βιτρίνας. Αλλά στις βιτρίνες βάζουμε κάτι ωραίο, χαριτωμένο και ευγενικό, δεν βάζουμε την καθαρίστρια που καθαρίζει το υπόγειο...

Μ’ αυτή τη λογική σκεφτόμουν ότι πραγματικά ιδανικότερη επιλογή από τον Παύλο Γερουλάνο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν θα μπορούσε να βρεθεί μετά την Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

Και τώρα ας πούμε κάτι χαριτωμένο. Ειλικρινά πιστεύει κανείς ότι υπάρχει κάποιος καλύτερος για το ΚΙΝ.ΑΛΛ. πρώην ΠΑΣΟΚ από τον Γιωργάκη Παπανδρέου; Παιδιά, έχετε τρελαθεί; Ποιος θα μπορούσε να είναι καλύτερος από τον συγκεκριμένο στη συγκεκριμένη θέση; Είναι σαν να επιμένει κάποιος να αποκτήσει τον πύργο του Δράκουλα χωρίς να είναι Δράκουλας. Είναι σαν να προσπαθεί κάποιος να αποκτήσει τον πύργο της Χιονάτης χωρίς να είναι Χιονάτη. Δηλαδή ένας πολιτικός -καλός ή κακός, δεν το εξετάζουμε- σαν τον Ανδρουλάκη, ας πούμε, έχει τόσα φιλόδοξα σχέδια για το μέλλον του που θέλει να γίνει αρχηγός του ΚΙΝ.ΑΛΛ. πρώην ΠΑΣΟΚ. Κι εμείς αυτό το παίρνουμε σοβαρά...

Δεν θα μιλήσω για όλους αυτούς που μιλάνε σοβαρά για τις εκλογές αρχηγού στο ΚΙΝ.ΑΛΛ. πρώην ΠΑΣΟΚ. Τόσο σοβαρά που αισθάνεσαι πως το ρολόι τούς πηγαίνει 30 χρόνια πίσω, γιατί και αυτοί άντε και λες ότι κάτι έχουν να κερδίσουν από αυτή την ιστορία ή κάποιον θέλουν να χτυπήσουν μέσω αυτού -αν και για να πούμε του στραβού το δίκιο το να προσπαθείς να χτυπήσεις τον ΣΥΡΙΖΑ με τις εκλογές στο ΚΙΝ.ΑΛΛ. πρώην ΠΑΣΟΚ είναι σαν να προσπαθείς να σπάσεις το κεφάλι κάποιου με χαρτοπόλεμο...

Ε, είναι δυνατόν να πάρεις σοβαρά κάποιον που δεν είναι ο Γιωργάκης Παπανδρέου, αλλά θέλει να γίνει αρχηγός στο ΚΙΝ.ΑΛΛ. πρώην ΠΑΣΟΚ; Πώς να τον πάρεις σοβαρά; Κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτόν. Το να θέλεις καλά και ντε στην ηλικία που είσαι, νέος άνθρωπος και νέος πολιτικός, να γίνεις αρχηγός ενός κόμματος-ζόμπι κάτι δεν πάει καλά με σένα...

Φυσικά, έτσι κι αλλιώς, η διαφορά του Παύλου Γερουλάνου με τον Νίκο Ανδρουλάκη είναι η διαφορά μεταξύ του Εβερεστ του βουνού με το Εβερεστ που πουλάει τις τυρόπιτες.

efsyn.gr