Νίκος Χριστοδουλάκης στο iEidiseis για εκλογή Ανδρουλάκη: Ναι, φυσικά θα πιεστεί η Νέα Δημοκρατία
Γράφει οΒασίλης Σκουρής
Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει ως πρόκληση να κάνει το ΠΑΣΟΚ ένα ζωντανό πολιτικό οργανισμό που θα γίνει ξανά πρωταγωνιστής των εξελίξεων, δηλώνει με μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στο iEidiseis o Νίκος Χριστοδουλάκης.
«Η πρώτη πρόκληση που θα έχει είναι το Συνέδριο όπου πρέπει να εγκρίνει προγραμματικές θέσεις, να κάνει ανασυγκρότηση οργανώσεων και να θέσει εκλογικούς στόχους. Η δεύτερη πρόκληση θα είναι ακόμα πιο δύσκολη αλλά και ελπιδοφόρα: να επιλεγούν οι υποψήφιοι των εκλογών και να μεγιστοποιηθεί το αποτέλεσμα στην κάλπη», αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ ερωτώμενος για το πού πρέπει να βάλει τον πήχη των εκλογών ο νέος αρχηγός, τονίζει: «Νομίζω ότι δεν χρειάζεται δέσμευση σε συγκεκριμένα ποσοστά, όπως θα θυμάστε ότι έκανε παλιά το ΚΚΕ με το 17%. Μέχρι χθες μας έλεγαν ότι είχαμε ηττοπάθεια, δεν χρειάζεται τώρα να αποκτήσουμε μικρομεγαλισμό. Ας μπούμε πρώτα γερά στην διψήφια ζώνη και μετά καταστρώνουμε τα επόμενα βήματα».
Ο Νίκος Χριστοδουλάκης αναφέρεται επίσης στην αυτόνομη πορεία του ΚΙΝΑΛ, τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ η εκλογή Ανδρουλάκη και αν μπορεί να υπάρξει συγκυβέρνηση με τη ΝΔ: «Το τελευταίο που πρέπει να απασχολεί τώρα το ΠΑΣΟΚ είναι αν συγκυβερνήσει με κάποιο κόμμα και ποιο θα είναι αυτό. Τα ερωτήματα αυτά μπαίνουν μόνο μετά τις εκλογές, μόνο αν χρειαστεί και μόνο αφού μελετηθούν σοβαρά τα αποτελέσματα της κάλπης. Αν πάντως θέλετε την προσωπική μου γνώμη, κανέναν στο ΠΑΣΟΚ δεν θα ενθουσίαζε μία συγκυβέρνηση με την κεντροδεξιά»
Υποστηρίξατε την εκλογή Ανδρουλάκη στο Κίνημα Αλλαγής. Ποιες θεωρείτε ως τις μεγαλύτερες πρώτες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει;
Να κάνει το ΠΑΣΟΚ ένα ζωντανό πολιτικό οργανισμό που θα γίνει ξανά πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Ξέρω ότι ακούγεται κάπως τετριμμένο σαν στόχος αφού όλα τα κόμματα κάτι παρόμοιο επιδιώκουν, αλλά για το ΠΑΣΟΚ θα έχει ένα χαρακτήρα αναγέννησης γιατί την προηγούμενη δεκαετία βρέθηκε στα τάρταρα και ξανασηκώθηκε. Όπως ο Οδυσσέας είχε πάει στον Άδη και μετά γύρισε σοφότερος για το πώς θα επιστρέψει στην Ιθάκη. Αυτή την φορά όμως πρέπει να γυρίσει μαζί με τους συντρόφους του και να βρει και όσους ξεστράτισαν στον δρόμο! Για αυτό, η πρώτη πρόκληση που θα έχει είναι το Συνέδριο όπου πρέπει να εγκρίνει προγραμματικές θέσεις, να κάνει ανασυγκρότηση οργανώσεων και να θέσει εκλογικούς στόχους. Η δεύτερη πρόκληση θα είναι ακόμα πιο δύσκολη αλλά και ελπιδοφόρα: να επιλεγούν οι υποψήφιοι των εκλογών και να μεγιστοποιηθεί το αποτέλεσμα στην κάλπη.
Η Νέα Δημοκρατία εκτιμάτε πως θα πιεστεί από τη εκλογή Ανδρουλάκη. Και πού;
Ναι φυσικά και θα πιεστεί. Μεγάλος αριθμός πολιτών την ψήφισε επειδή λανσαρίστηκε ως το μόνο λεωφορείο που έκανε δρομολόγια στην γραμμή αντι-ΣΥΡΙΖΑ. Για τον ίδιο λόγο, η κυβέρνηση της ΝΔ στελεχώνεται με ένα αφύσικα μεγάλο αριθμό στελεχών του ΠΑΣΟΚ που στις επόμενες εκλογές θα το πλαγιοκοπήσουν για να σταθεροποιήσουν τον κόσμο του στις τάξεις της ΝΔ. Όμως όσοι απεργάζονται αυτό το σχέδιο λησμονούν ότι το πολιτικό δρομολόγιο έληξε και τώρα έχουν ανοίξει τρεις νέες γραμμές με προορισμό την Πανδημία, την Ακρίβεια και την Απασχόληση. Και στις τρεις γραμμές, τα λεωφορεία της ΝΔ αγκομαχάνε και ο κόσμος ψάχνει πλέον για κάτι πιο σίγουρο να επιβιβαστεί. Όπως το τρένο του ΠΑΣΟΚ, ας πούμε.
Και ο ΣΥΡΙΖΑ;
Και αυτός ο χώρος θα πιεστεί γιατί ουσιαστικά στελεχώθηκε και εκτοξεύτηκε εκλογικά από τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ την εποχή των Μνημονίων. Με τα χρόνια όμως αυτή η διαίρεση ανάμεσα σε όσους συμφώνησαν με τα δύο πρώτα Μνημόνια και σε όσους τα κατήγγειλαν εξατμίστηκε από την στιγμή που και οι τελευταίοι δέχτηκαν την εφαρμογή ενός τρίτου και σκληρότερου. Σταδιακά όμως όλα αυτά παραμερίζονται από τις νέες προκλήσεις που μας επιφυλάσσει το μέλλον και εκεί πλέον θα κριθεί η επιλογή των ψηφοφόρων μεταξύ κεντροαριστεράς και αριστεράς. Σε όλη την Ευρώπη βλέπουμε για παράδειγμα να επανέρχεται στο πολιτικό στερέωμα η σοσιαλδημοκρατία που υπόσχεται μια σειρά από σταδιακές αλλαγές στην φορολογία, την παραγωγή και την απασχόληση. Αν και τα προβλήματα είναι μεγάλα, σε καμία χώρα δεν επιδιώκονται απότομες ανατροπές. Νομίζω ότι έπειτα από μια δεκαετία κρίσεων και πανδημίας, οι πολίτες θέλουν σιγουριά και όχι άλλα ρίσκα και πειράματα – ακόμα και όταν γίνονται με καλές προθέσεις.
«Αυτόνομη πορεία» τι σημαίνει κατά τη γνώμη σας; Σημαίνει πχ και «διμέτωπο» με ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ; Ή ένα κόμμα της αντιπολίτευσης αντιπολιτεύεται πρωτίστως την κυβέρνηση;
Αυτόνομη πορεία σημαίνει ότι δεν ετεροπροσδιορίζεται με βάση το τι κάνουν τα άλλα κόμματα ούτε και κρατά μια μεζούρα για να μετρά τις αποστάσεις αν είναι ίσες ή ξέφυγε κανένας πόντος. Αντιθέτως, σημαίνει ότι αυτοπροσδιορίζεται απέναντι στα προβλήματα της χώρας και προτείνει τις πιο ωφέλιμες και εφικτές παρεμβάσεις. Αν εκεί αφιερώσει τις δυνάμεις του, πολύ σύντομα θα είναι πρωτοπορία σε πολλά κρίσιμα ζητήματα και οι άλλοι θα είναι αυτοί που επιδιώκουν να το ακολουθήσουν. Σαν τρόπος δουλειάς, το πρότυπο για μένα είναι οι Πράσινοι της Γερμανίας που σε πολλά θέματα ανάπτυξης και θεσμών έχουν πιο αξιόπιστες θέσεις και από τους Χριστιανοδημοκράτες και από τους Σοσιαλδημοκράτες. Για αυτό πέρασαν και πολλές δικές τους προτάσεις στις διαπραγματεύσεις που έγιναν πρόσφατα για την νέα κυβέρνηση.
Είναι σαφές πως ο Νίκος Ανδρουλάκης θα κριθεί πρωτίστως στις εκλογές. Ο πήχης ποιος είναι; Ο Ανδρέας Λοβέρδος πχ έχει μιλήσει για διπλασιασμό των ποσοστών, κάτι που όπως λέει θα πετύχαινε ο ίδιος.
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται δέσμευση σε συγκεκριμένα ποσοστά, όπως θα θυμάστε ότι έκανε παλιά το ΚΚΕ με το 17%. Μέχρι χθες μας έλεγαν ότι είχαμε ηττοπάθεια, δεν χρειάζεται τώρα να αποκτήσουμε μικρομεγαλισμό. Ας μπούμε πρώτα γερά στην διψήφια ζώνη και μετά καταστρώνουμε τα επόμενα βήματα.
Αλήθεια, η παλιά γενιά πολιτικών στο ΚΙΝΑΛ (πχ Γιώργος Παπανδρέου, Ανδρέας Λοβέρδος κοκ) μπορεί να αμφισβητήσουν προοπτικά το νέο αρχηγό; Μπορεί να διατηρούν φιλοδοξίες για αρχηγική θέση;
Πρέπει να ρωτήσετε τους ίδιους για τον ρόλο που φιλοδοξούν να έχουν. Συνήθως πάντως όποιος χάνει μια ευκαιρία δεν επανέρχεται στην διεκδίκηση της ίδιας. Τώρα βέβαια γιατί το έκανε ο πρώην πρωθυπουργός είναι απορίας άξιον.
Με τη Νέα Δημοκρατία μπορεί το ΚΙΝΑΛ να συγκυβερνήσει;
Απάντησα πιο πάνω, προτάσσοντας την ανάγκη αυτόνομης πορείας και αυτοπροσδιορισμού. Το τελευταίο που πρέπει να απασχολεί τώρα το ΠΑΣΟΚ είναι αν συγκυβερνήσει με κάποιο κόμμα και ποιο θα είναι αυτό. Τα ερωτήματα αυτά μπαίνουν μόνο μετά τις εκλογές, μόνο αν χρειαστεί και μόνο αφού μελετηθούν σοβαρά τα αποτελέσματα της κάλπης. Αν πάντως θέλετε την προσωπική μου γνώμη, κανέναν στο ΠΑΣΟΚ δεν θα ενθουσίαζε μία συγκυβέρνηση με την κεντροδεξιά. Όποιος το ήθελε, θα το είχε ήδη κάνει γιατί η ζήτηση ήταν μεγάλη το 2019. Ο Μητσοτάκης είχε πλήρη επίγνωση ότι δεν μπορούσε να συγκροτήσει μια αξιόμαχη κυβερνητική δύναμη μόνο με τις δυνάμεις της ιστορικής Δεξιάς που δεν την λες ότι είναι και η επιτομή της αποτελεσματικότητας!
Τον Κυριάκο Μητσοτάκη πώς τον κρίνετε;
Προφανώς θα ήθελε να εμφανιστεί ως ο αρχιτέκτονας ενός νέου σχηματισμού που θα εκτείνεται από την παραδοσιακή δεξιά έως την κεντροδεξιά, αλλά ταυτόχρονα θα δελεάζει τόσο την ακροδεξιά για να μην φύγει όσο και τους κεντρώους για να συνεχίσουν να έρχονται να την ψηφίζουν έστω και χωρίς να τους αρέσει. Θεωρώ όμως ότι το κατασκεύασμα αυτό δεν θα είναι ανθεκτικό στον χρόνο και στις κοινωνικές πιέσεις που έρχονται. Αν το ΠΑΣΟΚ καταφέρει να προσφέρει λύσεις σε θέματα κοινωνικής ανισότητας, να δώσει ευκαιρίες απασχόλησης στους νέους και να διατυπώσει μια νέα πρόταση για ισχυρή Ελλάδα έναντι ξένων απειλών, τότε η ΝΔ θα περιοριστεί στα παραδοσιακά και σαφώς πιο περιορισμένα ακροατήρια. Θέλει όμως δουλειά πολλή, όχι μόνο συνθήματα και απλουστεύσεις.
Ευχαριστούμε πολύ κ. Χριστοδουλάκη. Και θα θέλαμε να ανανεώσουμε το ραντεβού μας για μια νέα συνέντευξη, για την οικονομία στην Ελλάδα και τον κόσμο…
Δεν υπάρχουν σχόλια