Ημέρα θυσίας του Διασώστη

 

 

 

 

 

Ημέρα θυσίας του Διασώστη

 

Κοιτώντας τις λέξεις, κοιτώντας το χτες και τις μνήμες, ο δρόμος μας πάει στα χιλιάδες περιστατικά που οι Διασώστες του ΕΚΑΒ κλήθηκαν, προκειμένου να σώσουν ανθρώπινες ζωές, προσφέροντας απλόχερα και δίχως σκέψη τη δική τους.

Αφήνοντας πίσω παιδιά, συγγενείς, οικογένεια, φίλους, σαν εκλεκτοί στρατιώτες σε μια άνιση με το χρόνο, τη ζωή και το θάνατο μάχη, έδιναν και εξακολουθούν, με λιγοστά όπλα, να πέφτουν ψυχή και σώματι , σε αυτόν τον αγώνα, αδιαμαρτύρητα.

Ασθενοφόρα, μηχανές, ελικόπτερα, αεροπλάνα... ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΠΑΝΤΟΥ

Ατυχήματα

Ασθενοφόρα...

Αεροπλάνα...

Ένας θρήνος

Ανθρώπινες ζωές σκορπισμένες στο κύμα της αγριεμενης θάλασσας και στων βουνών τις κακοτραχαλες κορφές. Σαν εικόνα αγίων που διάλεξαν το λάθος τρόπο για να μονάσουν..

Ανθρώπινες φωνές στης ασφάλτου το ρίγος, που δεν τόλμησε να αντισταθεί στον ερχομό του χειμώνα και κράτησε στην αγκαλιά της, τους Διασώστες του ΕΚΑΒ για να ζεσταθεί.

Παντού δάκρυ αστεγνωτο. Όλα τα χρόνια. Σαν διαρκές μνημόσυνο για κείνους που δεν κατάφεραν να βρίσκονται μαζί μας. Που δε μεγάλωσαν...Που δεν κρύφτηκαν για να ζήσουν, που δεν ξαποστασαν στην αγκαλιά της γης . Που δεν αποχαιρέτησαν...

Οι Διασώστες του ΕΚΑΒ

Άνθρωποι με ονοματεπώνυμο. Με συνέπεια, με δύναμη, με αντοχή, με αποτέλεσμα. Όχι αριθμοί. Όχι απρόσωπα νούμερα στις στατιστικές..

Είναι αυτοί που το Κράτος θυμήθηκε στην Πανδημία και τους ξέχασε πριν ο πετεινος λαλισει τρεις ..Σαν τον Πέτρο, το μαθητή του Χριστού..

Τους έκανε κομμάτια. Οι μεν και οι δεν.. Οι δεν, εκτός. Μιάσματα.. Ανάξιοι. Ανώριμοι. Απάνθρωποι..Στον κάδο απορριμμάτων. Εκεί πετάχτηκαν οι δεν ..Οι χαρακτηρισμοί από το Κράτος. Η θεωρία τους για αυτούς. Ουδείς αναντικατάστατος και Ουδείς αναμάρτητος..

Η Πολιτεία, βολταρει ανελλιπώς εκεί που χτυπάει η καρδιά του ΕΚΑΒ. Με κάμερες, κουστούμια, κι ακριβά χαμόγελα διάρκειας, μοιράζοντας ψεύτικες ευχές σε κουρασμένους ανθρώπους, για το ποσταρισμα. Για τα like , για τις ψήφους, για το γυαλισμένο γραφείο με την εικόνα του Θεανθρώπου... Υποκρισία..

. Η Πολιτεία μέσω των εκπροσώπων της, μαθαίνει σήμερα τι είναι το ΕΚΑΒ και που.. Αλλά μέχρι εκεί... Όταν τα φώτα σβήνουν, το παράθυρο κλείνει ερμητικά..

Ναι αντικατέστησε...Τα ανθρώπινα σώματα, με άλλα. Με αριθμούς. Ακυρώνοντας κάθε νομικό και νόμιμο πλαίσιο λειτουργίας του ΕΚΑΒ. Έτσι θέλησε.

Αλλά, τους αγνοεί κι αυτούς. Ποιος νοιάζεται για τις ζωές τους, ποιος σχεδιάζει το μέλλον τους, ποιος ξαγρυπνα ; Κανείς...

Όλα στο συναίσθημα. Όλα στο θέλω. Όλα στο κόκκινο...

Ημέρα θυσίας του Διασώστη

Ημέρα μνήμης!!!!

Ιωαννα Νιτσιου