ΕΚΑΒ ΔΗΜΟΣΙΟ ή ΙΔΙΩΤΙΚΟ;

 ΤΑ  ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΕΙΝΑΙ ΦΟΥΜΑΡΑ!

• Όποιος δεν κατάλαβε ακόμη και με την ΔΕΗ, μάλλον δεν θέλει να καταλάβει. Η κυβέρνηση εχθρεύεται το δημόσιο τομέα.

• Είναι λογικό να εχθρεύεται ακόμη πιο πολύ το κοινωνικό κράτος κι ιδιαίτερα το ΕΣΥ της δημόσιας καθολικής δωρεάν περίθαλψης

• Περισσότερο από όλα όμως εχθρεύεται το ΕΚΑΒ που βρίσκεται λόγω της φύσης του επείγοντος στον πυρήνα του δημοσίου αγαθού και της εξισωτικής του παράδοσης.

Θεωρώντας λοιπόν ακόμη κι αυτό το ευτελές και υποβαθμισμένο σύστημα υπηρεσιών του ΕΚΑΒ, ala Παπαευσταθίου, ως μια περιττή σπατάλη της μεταπολιτευτικής περιόδου επιδιώκει την «επανόρθωση» με την επιστροφή στην αλήστου μνήμης κατάσταση της δεκαετίας του ογδόντα.

Ενώ ξεκίνησαν με μεγαλοστομίες για σούπερ-ΕΚΑΒ, αργότερα υπαινίχθηκαν την υπαγωγή του στην Πολιτική Προστασία με στρατιωτικοποίηση και με τυράκι τα προνόμια των «ενστόλων», φθάσαμε λίγο πριν το πολιτικό τους τέλος της στην ουσία: ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ!

Απόσπαση κι εκχώρηση, ala Μητσοτάκη, όποιας υπηρεσίας είναι κερδοφόρα και ο κατιμάς να μείνει στο δημόσιο όπως τα Δημόσια Μαιευτήρια, όπου είναι για απόρους με υπομονή κι αντοχή καθώς και για την βαριά ιατρική που δεν αφήνει κέρδη αλλά απαιτεί μεγάλα λειτουργικά κόστη κι ακριβό εξοπλισμό Το ίδιο θα γίνεται και με τα κάθε λογής ασθενοφόρα. Το βαρύ κι άχαρο επείγον που δεν συμφέρει τους ιδιώτες θα απομείνει στο κράτος και για τα υπόλοιπα θα υπάρχουν ελάχιστα μέσα της πλάκας έτσι ώστε κάθε νοικοκύρης να βάζει αναγκαστικά το χέρι στην τσέπη στο πλαίσιο ενός ασφαλιστικού συμβολαίου, όπως ήδη το κάνει και με τις εταιρείες οδικής βοήθειας. Αυτά για τον χρήστη-λαό.

Για τους εργαζόμενους και πιο πολύ τους νεότερους και με ελαστικές σχέσεις εργασίας το μοντελάκι αυτό προβλέπει ανέσεις κι αποδοχές γαλέρας και προφανώς συρρίκνωση κι όχι αύξηση του αριθμού. Για όσους, επιστήμονες και μη, είχαν δείξει ιδιαίτερες ευαισθησίες για την εκπαίδευση και την αναβάθμιση του διασώστη, ένας λόγος παραπάνω. Το μοντέλο των δημόσιων μαιευτηρίων αποτελεί ταφόπλακα κάθε αναβάθμισης.

Για την εκλεκτή μας διοίκηση που θα οδηγούσε τον Οργανισμό στην απογείωση περιορίζεται πια στο να κάνει την «μάνα» στους ιδιώτες και να εποπτεύει με ύφος το διαμοιρασμό των ιματίων του αλλά και των «σημάτων» του δια του Τηλεφωνικού Κέντρου. Η αφοσίωση της στα ιδεώδη του ΕΚΑΒ είναι τόση που όταν αλλάξουν τα πράγματα δεν θα μπορεί να περάσει ούτε από την οδό Υγείας, γιατί όλοι θα θυμούνται ποιο σχέδιο ήρθε εξαρχής για να υπηρετήσει.

Οι δε παρατάξεις κι οι πολυλογάδες παράγοντες φροντίζουν να μην στάξει η ουρά του γαιδάρου. Εστιάζουν με πάθος τάχα στο αν το δημόσιο θα εξυπηρετεί τα χρόνια μέσω ΕΚΑΒ, μέσω νοσοκομείων ή και τα δύο και νομίζουν ότι ρίχνουν καπνογόνα για να δημιουργήσουν προπέτασμα καπνού στην πολιτική του Πλεύρη. Άλλοι το κάνουν επειδή είναι φύσει πλευρισμένοι. Άλλοι είναι πλευρισμένοι θέσει. Το πολυετές τους πλεύρισμα με την δεξιά έφερε τα συνδικαλιστικά πράγματα ως εδώ και τώρα οι ίδιοι αναζητούν δικαιολογίες για την τήρηση ίσων αποστάσεων από την κυβέρνηση κι από τους εργαζομένους. Πάντως κανέναν δεν πείθουν ότι πράγματι δεν καταλαβαίνουν την αληθινή διακύβευση: ΔΗΜΟΣΙΟ Ή ΙΔΙΩΤΙΚΟ;

Τζάμπα παριστάνουν τους «υπεύθυνους» ενώ είναι αληθώς υπεύθυνοι όχι μόνο γιατί υπήρξαν επί μακρόν κολλητήρια αλλά γιατί ακόμη και τώρα προσπαθούν να βάλουν πλάτη στο παλιό συνεταιράκι που ζορίζεται, αδιαφορώντας που σχεδόν 5.000 απειλούμενοι εργαζόμενοι βλέπουν το αντικείμενο της εργασίας του να ρευστοποιείται ή για τον πολίτη που θα χάσει σταδιακά μια ακόμη λαική κατάκτηση. Κανείς δεν είναι τόσο αδαής που να μην καταλαβαίνει ότι η τεχνογνωσία του ΕΚΑΒ κι η επιστημονική λειτουργία αποκόπτεται από τα χρόνια που μετατρέπονται σε αμπουλανσιέρηδες και ταυτόχρονα οι ανθρώπινοι κι υλικοί πόροι χάνονται για το επείγον, ιδιαιτέρως σε μια περίπτωση οξείας κρίσης ή καταστροφής.

Οι δρόμοι είναι για όλους δύο, είτε με τον λαό και τους εργαζομένους είτε με τον Πλεύρη, τον Παπαευσταθίου και τον διακριτικό και ήσυχο Πρόεδρο Μαθιόπουλο, που πασχίζει να μας πείσει ότι δεν μας αφορά.

Διακριτικοί κι ήσυχοι όπως ήταν και στις αεροδιακομιδές τον Ιούνιο του 2020, όπως ήταν και κατά την εκδίωξη των ανεμβολίαστων εργαζομένων.

Ο ένας δρόμος συνάδελφοι είναι ανηφόρα κι ο άλλος ολισθηρή κατηφόρα αλλά τους είναι γνωστό γιατί έτσι ήταν πάντα!

• ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ

• ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΚΕΙΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ

• ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΟΣ.

Ζαφείρης Κωστόπουλος

 

facebook.com