Οι λεπροί της Σπιναλόγκας του Κούλη κι … οι πονηροί βαρκάρηδες

Συνήθως οι άνθρωποι δίνουν σε κάτι μορφή κοσμήματος όταν έχουν αναγνωρίσει μια αξία σε αυτό Για παράδειγμα τιμώντας την εργασία στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου, ιδιαίτερα αν υπήρξαν ανιδιοτελείς όπως η θυσία των υγειονομικών στις διάφορες φάσεις της πανδημίας.

 

Πράγματι αρχικά φάνηκε σαν να αναγνωρίζονται αν όχι ως αξιοθαύμαστοι «ήρωες», τουλάχιστον ως βαριά εργαζόμενοι σε επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες που αξίζουν τον σεβασμό όλων. Αξιοσέβαστοι λοιπόν κι όχι αξιοθαύμαστοι! 

Πως φτάσαμε από τα βραχιόλια που άξιζαν ως κόσμημα για την δουλειά τους στα βραχιόλια ως μέσο παραδειγματισμού;

Επιπλέον είπαν να τους χειροκροτήσουν όλοι, προκειμένου να συνεχίσουν αυτήν την μάχη με το άγνωστο τέλος στην οποία πολλοί θα νοσούσαν και αρκετοί θα έχαναν την μάχη. Τους είδαν δηλαδή από την αρχή και λίγο ως εργαλείο ... 

Από κάποιους αντιμετωπίστηκαν από την πρώτη στιγμή και ως φορείς διάδοσης της πανδημίας που τους έπρεπε η απομόνωση του «λεπρού». Ποιος έμπαινε με στολή σε Σουπερ Μάρκετ εκείνη την πρώτη άνοιξη; Αυτό σταδιακά οδήγησε και στην ευθεία απειλή προς το ανθρώπινο δικαίωμα τους να αποφασίζουν οι ίδιοι για το σώμα τους. Παρ όλο που αποδείχθηκε ότι τα μέσα πρόληψης και αυτοπροστασίας τα τηρούσανε σχολαστικά, η δαιμονοποίηση τους υπήρξε πλήρης.

Η σκληρότητα στην αντιμετώπιση τους επεκτάθηκε τελικά και στην αναστολή του δικαιώματος εργασίας αδιαφορώντας μάλιστα και για τις γενικότερες επιπτώσεις στον πόλεμο με την πανδημία μιας και απέβαλαν ανθρώπους που μέχρι τότε με προσωπικό κίνδυνο έσωζαν ζωές.

Τώρα διαπομπεύονται, σέρνονται, κρατούνται, ανακρίνονται, φορώντας τα εν λόγω κοσμήματα ,τα βραχιόλια αλλά ως χειροπέδες και ισχυρό μήνυμα παραδειγματισμού. Εξάλλου αυτά τα βραχιολια στα οποία η Πολιτεία αποδείχθηκε γαλαντόμα, γιατί στα άλλα της τιμής δεν το «μπόρεσε», μπορούν να μεταφέρονται και να φοριούνται όπου δη αναλόγως του πως εξελίσσεται ο ιός.

Οι περισσότεροι πολίτες και σημαντικό μέρος των πολιτικών παίρνουν πλέον ουσιαστική θέση για αυτά που βλέπουν και για τον ακραίο τρόπο αντιμετώπισης τους.

Στο ΕΚΑΒ οι υγειονομικοί εργαζόμενοι, οι συνάδελφοι τους, φαίνεται ότι φοράνε και αυτοί βραχιόλια (κομματικά) και δεν μπορούν να γράψουν τα χεράκια τους. Φοράνε φίμωτρο (παραταξιακό) και δεν μπορούν να μιλήσουν τα χειλάκια τους Έχουν σιδερένιες μπάλες με αλυσίδες ιδιοτέλειας στα πόδια τους και δεν μπορούν να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις τους,

ΚΙ ΟΜΩΣ ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΠΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΛΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΙ ΟΦΕΙΛΟΥΝΕ να ΔΙΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΟΝ

• για τα δημοκρατικά μας δικαιώματα,

• για την υγεία μας 

• για να ορίζουμε εμείς το σώμα μας 

• για την δουλειά μας στο δικαίωμα στην εργασία,

• για την ελευθερία μας να διαδηλώνουμε και να ζητάμε τα δικαιώματα μας.

Είναι ντροπή στην Σπιναλόγκα του Κούλη με τους έγκλειστους υγειονομικούς να κάνουν τους βαρκάρηδες οι ίδιοι οι συνάδελφοι τους, με το πονηρό χαμόγελο στο στόμα του αιώνιου δούλου της εξουσίας

Κωστόπουλος Ζαφείρης.

Δείτε ακόμα

Οι λεπροί της Σπιναλόγκας του Κούλη κι … οι πονηροί βαρκάρηδες