ΜΑΘΗΜΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΩΝ ΕΛΙΓΜΩΝ

Προ 100 ετών (1921) υπήρχε η Ουκρανική δημοκρατία του Κιέβου. Εδάφη της παραχωρήθηκαν στην Ρωσία και την Λευκορωσία για τα οποία καμιά συζήτηση δεν ξαναέγινε ποτέ πιά. Ωστόσο η σοβιετική Ουκρανία διευρύνθηκε με την προσθήκη μεγάλων τμημάτων της πολωνικής, σλοβακικής και ρουμανικής επικράτειας μετά τον Β’ΠΠ (τα εδάφη αυτά είχαν αποτελέσει κατά το ταραγμένο 1918 την βραχύβια δημοκρατία της Ρουθηνίας). Τέλος η σοβιετική Ρωσία παραχώρησε στην σοβιετική Ουκρανία και την Κριμαία στα 1954, για γεωγραφικούς λόγους.

 

Αθροιστικά, παρατηρεί κανείς ότι η χώρα παρέμεινε στο ίδιο περίπου μέγεθος αλλά μετατοπίστηκε μέσα στον αιώνα κατά 100-150 χλμ δυτικότερα Δεν ήταν η μόνη…

 

Στις μέρες μας, αυτή η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση ευρωπαϊκή χώρα έχει δεχθεί την επίθεση της πρώτης σε έκταση ευρωπαϊκής χώρας, δηλαδή της Ρωσίας. Πράγματι η Ουκρανία ήταν σχεδόν 5 φορές σαν την Ελλάδα (~ 600.000 τ. χλμ) και τα καταληφθέντα εδάφη της είναι περίπου όσο η Ελλάδα (>20% της ουκρανικής επικράτειας).

 

Η έκταση που απομένει να καταληφθεί, βάσει των διακηρυγμένων στόχων των Ρώσων, ισοδυναμεί περίπου με τους νόμους Αχαίας+Ηλείας (Αχαιοηλίδας μέχρι το 1899). Λογικά είναι θέμα χρόνου να επιτευχθεί κάτι τέτοιο και μάλιστα προτού φθάσει ο χειμώνας του ενεργειακού εκβιασμού.

 

Ας υποθέσουμε ότι οι Ρώσοι συζητάνε τότε μια ανακωχή, ως προοίμιο ειρήνευσης, με το που θα τον τακτικό τους στόχο. Πως θα αντιδράσουν άραγε οι ΗΠΑ κι ο Ζελένσκι και πως οι ευρωπαικές χώρες; Θα συνεχίσει ο δικός μας να παριστάνει την νατοϊκή μαριονέττα;

 

Κι αν τα πράγματα οδεύουν προς τα εκεί, εμείς «της σωστής πλευράς της ιστορίας» μήπως προσπαθούμε να πούμε κάτι στην κυρα Ζαχάροβα κάνοντας διαβήματα στην Ουκρανία για μια σερβική εταιρεία και υπαινισόμενοι ουκρανικό λαθρεμπόριο με την δυτική στρατιωτική βοήθεια;

 

Ο εμπνευσμένος ελιγμός του στρίβειν, προς το παρόν κατέληξε να μας απειλεί ταυτόχρονα με κυρώσεις ο αγαπητός Ζελένσκι και να μας εντάσσει επισήμως στις εχθρικές προς αυτήν χώρες η Ρωσία! Να είναι καλά ο δαιμόνιος απόγονος του Βενιζέλου και χαρά του Ταγίπ…

 

 

Καθηγητής Μυστήριος

Π