Ο Μάνος, οι 11, οι χιλιάδες
Ο Μάνος Τζανεττής ήταν ένας από τους 11 φοιτητές που οδηγήθηκαν σε δίκη από τη χούντα για τη συμμετοχή του στην ειρηνική διαμαρτυρία μέσα στον χώρο του ΕΜΠ στις 14 Φεβρουαρίου 1973. Οι κατηγορίες σε βάρος τους ήταν εξύβριση κατά της αρχής, θρασύτητα και περιύβριση, σε συνδυασμό με τον νόμο περί τεντιμποϊσμού.
Ηταν η επομένη της εξαγγελίας ότι θα κόβεται η αναβολή όσων μετέχουν στο κίνημα. Η αστυνομία παραβίασε το άσυλο και μπήκε βίαια στον χώρο του Πολυτεχνείου, χτυπώντας άγρια τους συγκεντρωμένους φοιτητές και συλλαμβάνοντας 84 απ’ αυτούς. Επελέγησαν οι 11 και ανάμεσά τους και ο Μάνος. Σύμφωνα με το έγγραφο του αστ. διευθυντή Σπ. Μιχελή, που έκανε τη διαλογή, επιτιθέμενοι ήταν οι φοιτητές και όχι η αστυνομία.
«Οι ανωτέρω», έγραφε ο Μιχελής, «συμμετέχοντες την 14.2.73 συγκεντρώσεως σπουδαστών, εντός του ΕΜΠ, καθ’ όλην την διάρκειαν ταύτης εξετόξευον κατά της παρισταμένης έξωθι του προαυλίου του ΕΜΠ εν στολή αστυνομικής δυνάμεως προς τήρησιν της τάξεως, στεντορεία τη φωνή, μετά χειρονομιών και επί τω σκοπώ περιυβρίσεως και μειώσεως του κύρους της Αστυνομίας, χλευαστικάς και ονειδιστικάς φράσεις. Προσέτι, περί ώραν 16:30 της αυτής 14.2.73, ηρνήθησαν να απομακρυνθώσι του χώρου της συγκεντρώσεως ταύτης, παρά την νόμιμον πρόσκλησιν των παρισταμένων εκπροσώπων της Εισαγγελικής και Αστυνομικής Αρχής. Τέλος, εξύβρισαν δι’ ακατονομάστων φράσεων δημοσία και επί παρουσία πολλών, αστυνομικούς υπαλλήλους». Το γεγονός ότι ο Μιχελής επέλεξε τους 11 προκύπτει από ένα μικρό χειρόγραφο σημείωμά του που βρέθηκε στο αρχείο του.
Η δίκη βέβαια κατέληξε σε φιάσκο, γιατί τέθηκε εξ αρχής το ερώτημα ποιος έδωσε την εντολή να εισβάλει η αστυνομία στο Μετσόβιο και να διαλύσει βίαια τους συγκεντρωμένους. Ο πρύτανης Α. Λοΐζος διέψευσε ότι ο ίδιος έδωσε την εντολή, ενώ η Σύγκλητος υπέβαλε την παραίτησή της. Υπέρ των σπουδαστών κατέθεσαν καθηγητές του Πολυτεχνείου (Ε. Κοκκινόπουλος, Ν. Αθανασιάδης, Θ. Τάσιος), αλλά και ο Ι. Πεσμαζόγλου, ο Αλ. Φλώρος, ο Π. Κανελλόπουλος, ο Γ. Μαύρος κ.ά.
Οι φωτογραφίες από το δίκη είναι εξαιρετικά τεκμήρια για το κλίμα του φοιτητικού κινήματος της εποχής. Με εμφανή τα σημάδια της κακοποίησης στο αστυνομικό τμήμα, με μαυρισμένα μάτια από τις γροθιές, οι κατηγορούμενοι χαμογελούν και αστειεύονται μεταξύ τους. Ο Μάνος θα εισπράξει τη μεγαλύτερη ποινή (11 μήνες για περιύβριση, θρασύτητα και εξύβριση του αστυνόμου Σμαΐλη). Για να καταλάβει κανείς τι θα πει «εξύβριση του Σμαΐλη», αρκεί να σημειώσω ότι ο υπαστυνόμος Κ. Σμαΐλης ήταν επικεφαλής του «Σπουδαστικού Γραφείου» της Ασφάλειας στο ΕΜΠ και κατηγορήθηκε ως ένας από τους κύριους βασανιστές της. Μετά την πτώση της χούντας τέθηκε σε διαθεσιμότητα, αλλά η δίκη του διεκόπη, γιατί η έγκληση σε βάρος του είχε υποβληθεί… καθυστερημένα.
Δύο μέρες μετά τη δίκη ο Μάνος περιλαμβάνεται στην πρώτη λίστα φοιτητών στους οποίους επιβλήθηκε διακοπή της αναβολής και οδηγήθηκαν στον στρατό. Αλλά η δική του περήφανη στάση, καθώς και των άλλων λίγων που ξεκίνησαν αυτόν τον άνισο αγώνα, έδωσε κουράγιο στους υπόλοιπους και ενέπνευσε χιλιάδες φοιτητές που μαζικοποίησαν αυτό το ειρηνικό κίνημα μέχρι την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973.
Του το χρωστάμε.
Δείτε επίσης
Δεν υπάρχουν σχόλια