Εκπαιδευτικοί που διορίζονται σε τουριστικά νησιά, όπως η Μύκονος και η Πάρος, δεν βρίσκουν κατάλυμα και αν βρουν πρέπει να δώσουν το μισό μισθό τους για να το νοικιάσουν.

Αντίστοιχα προβλήματα αντιμετωπίζουν και φοιτητές σε περιοχές της Κρήτης που, στην καλύτερη περίπτωση, υποχρεώνονται να τα μαζέψουν από τον Μάιο, πριν από την εξεταστική, για να ελευθερώσουν το χώρο για τους τουρίστες.

Είναι προφανές τι συμβαίνει. Οι επαγγελματίες των δημοφιλών τουριστικών προορισμών δεν θέλουν να δώσουν τα καταλύματα για ολόκληρη τη σεζόν, αφού μπορούν να βγάλουν πολύ περισσότερα χρήματα σε λίγους μήνες. Και οι Δήμοι δεν θεωρούν ότι είναι υποχρέωσή τους να βοηθήσουν τους εκπαιδευτικούς που έρχονται στον τόπο τους ώστε να ζήσουν αξιοπρεπώς.

 

Με άλλα λόγια, το κράτος αδιαφορεί και ο ιδιωτικός τομέας κοιτάζει μόνο το συμφέρον του. Είναι μία από τις πιο σκοτεινές όψεις του τουριστικού θαύματος, η οποία δεν απασχολεί το πολιτικό σύστημα.

leibadaarh
Νικόλ Λειβαδάρη
«Δεν έχουμε μετόχους-εκατομμυριούχους, δεν είμαστε κυβερνητικό ή κομματικό non paper»
ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟ
TVXS

Κατανοητό αλλά και θλιβερό.

Στο όνομα του κέρδους, αντιμετωπίζουν με περιφρόνηση τους δασκάλους και τους καθηγητές των παιδιών τους οι ίδιοι οι γονείς τους.

Η κοινότητα αποδέχεται μια κατάσταση που δείχνει κυνισμό, απληστία, σκληρότητα.

Το υπουργείο Παιδείας δεν ασχολείται με το ζήτημα. Δεν είναι, άλλωστε, και η διδασκαλία των θρησκευτικών για να το πάρει ζεστά η Ν. Κεραμέως.