Η ουκρανική αντεπίθεση και η «στρατηγική μπλόφα» που αιφνιδίασε τους Ρώσους
Η αντεπίθεση που εξαπέλυσαν το τελευταίο διάστημα οι ουκρανικές δυνάμεις οδήγησε στην ανάκτηση εδαφών που είχαν καταλάβει οι Ρώσοι. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε πως στόχος είναι η ανακατάληψη όλων των εδαφών που βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή, ενώ ο Βλαντιμίρ Πούτιν, με φόντο τα ισχυρά πλήγματα στις ρωσικές δυνάμεις, ανακοίνωσε την επιστράτευση 300.000 εφέδρων με στρατιωτική εμπειρία.
Οι πρώτες επιτυχίες του ουκρανικού στρατού στα ανατολικά αλλά και στον Νότο γεννούν ένα καίριο ερώτημα: μπορεί τελικά η Ουκρανία να κερδίσει τον πόλεμο;
Ο στρατηγός Ντέιβιντ Πετρέους, πρώην διευθυντής της CIA και διοικητής των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στο Ιράκ, δήλωσε ότι αναμένει η Ουκρανία να ανακαταλάβει τα εδάφη που κατέλαβαν οι Ρώσοι από τον Φεβρουάριο και πως «είναι ακόμη λογικό ότι θα μπορούσε να ανακαταλάβει την Κριμαία και το Ντονμπάς», υποβοηθούμενη από την αυξανόμενη ουκρανική αντίσταση στις κατεχόμενες περιοχές.
Ωστόσο αυτό θα πάρει χρόνο και θα απαιτούσε σκληρές μάχες, είπε ο ίδιος στο CNN. Εάν αυτός είναι ο στόχος της Ουκρανίας, οι γραμμές ανεφοδιασμού της θα ζοριστούν και οι καλύτερες μονάδες της θα εξαπλωθούν αραιά. Με τη σειρά τους, οι ουκρανικές δυνάμεις θα ήταν τότε ευάλωτες σε αντεπιθέσεις.
Τελικά, η επιτυχία της Ουκρανίας στο πεδίο της μάχης θα εξαρτηθεί από τη συνεχή και διευρυμένη παροχή δυτικού υλικού, σύμφωνα με τον ίδιο. Οι συναντήσεις τις επόμενες εβδομάδες θα καθορίσουν τι μπορεί να υπάρχει σε αυτό το πρόγραμμα, αλλά τα αποθέματα σε αρκετές χώρες μειώνονται.
Ωστόσο, όπως σημειώνει το Spiegel, τις τελευταίες δύο εβδομάδες, οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν καταφέρει να προωθηθούν περίπου 70 χιλιόμετρα σε περιοχές που είχαν καταλάβει οι Ρώσοι.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Πολέμου, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες κατάφεραν να ανακτήσουν 9 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα (μια περιοχή μεγαλύτερη από το Βερολίνο). Επίσημα το Κίεβο δηλώνει πως 4 χιλιάδες από αυτά βρίσκονται υπό πλήρη έλεγχο. Μπορεί να έμοιαζε απίστευτο, αλλά φαίνεται πως αυτή η αιφνιδιαστική, όπως χαρακτηρίστηκε, αντεπίθεση της Ουκρανίας, κατάφερε να διώξει από τα βορειοανατολικά της χώρας έναν από τους ισχυρότερους στρατούς στον κόσμο.
Σύμφωνα με αναλυτές, η νίκη των ουκρανών στα βορειοανατολικά θα μπορούσε να επιταχύνει την ουκρανική αντεπίθεση στο Νότο. Όπως σημειώνει το Spiegel, οι τελευταίες εξελίξεις κατέστησαν σαφές ότι η δυτική υποστήριξη παίζει καίριο ρόλο, όπως οι πολλαπλοί εκτοξευτές ρουκετών Himars.
Μάλιστα, ένας ακόμη λόγος για τον οποίο πετυχαίνει η αντεπίθεση, ήταν η στρατηγική που επέλεξαν οι Ουκρανοί, οι οποίοι ουσιαστικά προχώρησαν σε διπλή αντεπίθεση, μέσω μιας «στρατηγικής μπλόφας».
Έχοντας ανακοινώσει πως πρόθεσή της είναι μια επίθεση στο Νότο, η Ουκρανία επιθυμούσε διακαώς κάποια νίκη στο μέτωπο. Έτσι ο Ζελένσκι θα μπορούσε να παρουσιάσει κάτι στους συμμάχους, έτσι ώστε να τους ζητήσει περισσότερη βοήθεια. Όπως αναφέρει όμως το γερμανικό περιοδικό, οι ΗΠΑ παρείχαν χρήσιμες πληροφορίες στους Ουκρανούς, όπως το γεγονός ότι οι γραμμές των ρώσων στα βορειοανατολικά δεν ήταν τόσο ισχυρές.
Έτσι, αντί για μια ευρεία επίθεση, ο ουκρανικός στρατός προχώρησε σε διπλό χτύπημα: τόσο στη Χερσώνα όσο και στο Χάρκοβο. Στην πρώτη περίπτωση, οι Ουκρανοί χρησιμοποίησαν τα πιο αποτελεσματικά τους όπλα για να καταστρέψουν γέφυρες, αποθήκες πυρομαχικών και θέσεις διοίκησης, κι έτσι οι Ρώσοι έστειλαν εκεί τα καλύτερα στρατεύματά τους.
Μόλις ξεκίνησε η αντεπίθεση στο Χάρκοβο, γρήγορα οι ουκρανικές δυνάμεις προωθήθηκαν, όπως σημειώνει το Spiegel, με τους Ρώσους να υποχωρούν άτακτα, ενώ αδυνατούσαν να κινητοποιήσουν αεροπορική υποστήριξη, διότι δέχονταν επιθέσεις από ρουκέτες και πυροβολικό. Γρήγορα φάνηκε πως πολλές μονάδες των Ρώσων ήταν αναποτελεσματικές και εντελώς απομονωμένες.
Το σχέδιο του Πούτιν για εξ ολοκλήρου κατάκτηση του Ντονμπάς μοιάζει να γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο, καθώς έχει χάσει σημαντικές οδούς μεταφοράς και αμυντικές θέσεις. Αναλυτές σημειώνουν πως οι ήττες των ρωσικών δυνάμεων αντικατοπτρίζουν τα δομικά προβλήματα που διαθέτει, όσον αφορά το ανθρώπινο δυναμικό αλλά και το χαμηλό ηθικό, την ώρα που υπάρχουν αναφορές για εξάντληση των δυνάμεων που επιχειρούν στην Ουκρανία.
Σε σημείο καμπής;
Έφτασε λοιπόν η ώρα ο Πούτιν να χάσει έναν πόλεμο από μια αρκετά μικρότερη και πιο αδύναμη χώρα; Ο Μάικλ Κόφμαν, αναλυτής σε ερευνητικό ινστιτούτο του αμερικανικού στρατού, υποστηρίζει πως μια μερική κινητοποίηση στη Ρωσία και η στρατολόγηση νέων στρατευμάτων, θα μπορούσε να αλλάξει ξανά τα δεδομένα, καθώς όπως τονίζει, ο πόλεμος απέχει πολύ από το τέλος του.
Για την Ουκρανία, οι νίκες στο μέτωπο είναι ίσως πιο σημαντικές πολιτικά, καθώς ο Ζελένσκι μπορεί να αποδεικνύει στους συμμάχους του ότι η νίκη είναι εφικτή, κι ότι αξίζει τον κόπο η στήριξη στην Ουκρανία. Πλέον το βάρος πέφτει στη Δύση, την ώρα που η Ουκρανία χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη.
Μπορεί η Ρωσία να υποστηρίζει πως διεξάγει μια «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», ωστόσο το Spiegel τονίζει πως οι φωνές που μιλούν για «πόλεμο» και καλούν σε γενική επιστράτευση και κλιμάκωση έχουν αυξηθεί στο εσωτερικό της. Ο Πούτιν όμως δεν επιθυμεί την εμπλοκή περισσότερου πληθυσμού στον πόλεμο, είτε άμεσα είτε έμμεσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια