Συζήτηση με μια νέα αναισθησιολόγο
Βασίλης Μπρούμας*
Η Αγγελική είναι μια νέα γιατρός, τριάντα χρόνων, που μόλις αυτές τις μέρες πέρασε με επιτυχία τις σχετικές εξετάσεις και πήρε την ειδικότητα της αναισθησιολογίας. Εχω παρακολουθήσει μέρα με τη μέρα όλη την πορεία της ειδίκευσής της.
Για έναν χρόνο στο Νοσοκομείο της Ρόδου, όπου δέχτηκε την ιδιαίτερη επιρροή της εκλεκτής αναισθησιολόγου κ. Πολύμνιας Γαλανού, και στη συνέχεια για άλλα τέσσερα χρόνια στον «Ευαγγελισμό» και, με βάση αυτόν, τρίμηνα στο «Αλεξάνδρα», στο «Παίδων», στη «Νίκαια» και στο ΕΚΑΒ (διακομιδές), όπου συνάντησε και εκπαιδεύτηκε από σπουδαίους αναισθησιολόγους. Η εκπαίδευση και η σκληρή εργασία της ταυτόχρονα της έδωσαν τη σημαντική εμπειρία, την αίσθηση της αυτοπεποίθησης και την ισχυρή ταυτότητα της αναισθησιολόγου.
Μοιράζεται μαζί μου τους προβληματισμούς της ως νέα αναισθησιολόγος τώρα, αντιμέτωπη με την ελληνική πραγματικότητα, γνωρίζοντας βέβαια και η ίδια, όπως όλοι, την τεράστια έλλειψη σε γιατρούς της ειδικότητάς της που έχει η χώρα μας.
Πριν από λίγο καιρό είδε την πρώτη δασκάλα της στη Ρόδο, κ. Πολύμνια Γαλανού, να διαμαρτύρεται δημοσίως που είχε μείνει μόνη της, εν μέσω καλοκαιριού, στο μεγάλο νοσοκομείο του νησιού και να εκλιπαρεί για βοήθεια, καθώς οι εκατοντάδες χειρουργικές και αναισθησιολογικές πράξεις τον μήνα δεν βγαίνουν με έναν αναισθησιολόγο.
Γνωρίζει «από μέσα» τις σοβαρές ελλείψεις σε αναισθησιολόγους αλλά και σε άλλες ειδικότητες στο Παίδων «Αγία Σοφία», όπου έχουν διακοπεί τα τακτικά χειρουργεία και εξυπηρετούνται μόνο τα έκτακτα περιστατικά. Υπολογίζεται ότι πάνω από 2.800 παιδιά περιμένουν να χειρουργηθούν.
Με την εμπειρία που ήδη έχει από την περιφέρεια και τα κεντρικά νοσοκομεία της Αθήνας προβληματίζεται. Γνωρίζει (και από ενημέρωση της ΟΕΝΓΕ) τα σοβαρά προβλήματα λόγω μεγάλης υποστελέχωσης που παρουσιάζουν τα νοσοκομεία της περιφέρειας, με αποτέλεσμα το υγειονομικό προσωπικό να έχει φτάσει στα όριά του, καθώς καλείται να καλύπτει συνεχώς τα ανυπέρβλητα κενά που προκύπτουν. Σύμφωνα με την ΟΕΝΓΕ, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο σύνολο των δομών της περιφέρειας είναι χειρότερη από πριν.
Από όλα τα νοσοκομεία η εικόνα που έρχεται είναι υποστελέχωση και μαζικές παραιτήσεις λόγω της εφημεριακής υπερεξόντωσης καθώς και των εντολών για ετεροαπασχόληση. Υπερεφημέρευση με απλήρωτες τις εφημερίες, οι οποίες είναι εξοντωτικές ή πρόσθετες, την ώρα που ο μισθός των εργαζομένων παραμένει ιδιαίτερα χαμηλός, με την πολιτεία να αρνείται επίμονα να εφαρμόσει τελεσίδικες αποφάσεις που έχουν ληφθεί εδώ και τέσσερα χρόνια.
Οπως όλοι οι νέοι γιατροί, έτσι και η Αγγελική έχει όνειρα, θέλει να προσφέρει το καλύτερο δυνατό στους συνανθρώπους της και στη χώρα της. Θα μπορέσει όμως να συνδυάσει τα όνειρά της με την ελληνική πραγματικότητα; Θα συμβιβαστεί η ίδια με την εδώ υπάρχουσα κατάσταση του συστήματος Υγείας και την αντιμετώπιση από το σύστημα των νέων γιατρών ή θα προτιμήσει το εξωτερικό; Δεν έχει άλλους λόγους να ξενιτευτεί.
Οι δεσμοί της με την πατρίδα και τους ανθρώπους της είναι ισχυροί. Δηλώνει αφοσιωμένη στην αναισθησιολογία, «αγαπώ να βρίσκομαι στους χώρους του χειρουργείου», λέει χαρακτηριστικά. Αγαπάει ταυτόχρονα και τη μουσική. Τι θα μπορούσε άραγε να την πείσει τελικά να μείνει και να προσφέρει εδώ;
Οσοι τη γνωρίζουμε καλά διαισθανόμαστε πως η εκφρασμένη ήδη επιθυμία της να «πάει για ένα διάστημα να δει τι γίνεται στο Παρίσι γύρω από τις τέχνες και τη μουσική ιδιαίτερα» είναι απλώς μια καλή «πρόφαση», ένας κομψός τρόπος για να μη μας στενοχωρήσει.
*Διευθυντής ιατρός ΕΣΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια