«Ιδιωτικοποίηση» και νομιμοποίηση
Η ιδέα το Δημόσιο να προσλαμβάνει ιδιώτες διευθυντές για δύσκολες αποστολές ενισχύεται από την επιτυχία του μέτρου στο μέτωπο της χορήγησης συντάξεων. Λογικό είναι η πλειοψηφία των ερωτηθέντων σε δημοσκόπηση (Pulse, «Κ», 1/12/22) να εγκρίνει την πρωτοβουλία του Κωστή Χατζηδάκη, καθώς λύθηκε ένα πρόβλημα που ταλαιπωρούσε χιλιάδες ανθρώπους για πολλά χρόνια. Επίσης, η υπόθεση αφορά τη διανομή χρήματος, οπότε για τους ενδιαφερομένους, τους δικούς τους, και για όσους οδεύουν προς τη συνταξιοδότηση, ό,τι βελτιώνει το σύστημα είναι καλοδεχούμενο. Ισως γι’ αυτό οι αντιδράσεις στην «εισβολή» ιδιωτών σε αυτό το κάστρο του Δημοσίου δεν είχε την αναμενόμενη ένταση. Τι θα γινόταν, όμως, εάν εφαρμοζόταν το μέτρο σε περισσότερους δημόσιους φορείς;
Εξαρτάται, βεβαίως, από το μέγεθος του προβλήματος που οι ιδιώτες θα καλούνται να λύσουν· πόσο σημαντικό είναι για τη ζωή πολλών πολιτών. Εάν είναι ζωτικής σημασίας, όπως η στελέχωση υγειονομικών μονάδων, ίσως οι πολίτες να αδιαφορούσαν για τις αντιδράσεις των νοσοκομειακών ιατρών. Ομως, οι ιατροί που εργάζονται στο Δημόσιο θα είχαν δίκιο να αντιπροτείνουν τη βελτίωση των συνθηκών και των αμοιβών ώστε τα δημόσια νοσοκομεία να έλκουν και να κρατούν ιατρούς. Το ίδιο θα έλεγαν στελέχη και άλλων υπηρεσιών, που θα έβλεπαν τις ελπίδες τους για προαγωγή να περιορίζονται. Επίσης, η προσέλκυση ιδιωτών θα απαιτούσε τις ανάλογες αμοιβές του ιδιωτικού τομέα, πράγμα που θα προκαλούσε τέτοιες αντιδράσεις που ή το μέτρο θα ακυρωνόταν ή θα αυξάνονταν αναλόγως όλοι οι μισθοί στον φορέα.
Σίγουρα, όσοι επεξεργαστούν τέτοια πρωτοβουλία θα υπολογίζουν και αυτά τα προβλήματα, και θα προτείνουν λύσεις βάσει των πρακτικών άλλων χωρών. Ομως, πιθανότατα δεν θα μπορέσουν να ξεπεράσουν το εμπόδιο, που δεν είναι άλλο από τον εμφύλιο που μαίνεται από τη σύσταση του ελληνικού κράτους. Αυτόν στον οποίο οι «μέσα» θεωρούν ότι οι «έξω» στερούνται νομιμοποίησης, ότι επιβουλεύονται όσα αυτοί απέκτησαν με κόπους και θυσίες, ενώ οι «έξω» βλέπουν τους δικούς τους κόπους να θυσιάζονται σε ένα Δημόσιο που δεν είναι λειτουργικό. Ενα Δημόσιο το οποίο, όσο παραμένει δέσμιο των κομμάτων (και δεσμώτης τους), όσο αντιστέκεται στην αξιοκρατία, καταπνίγει τους κόπους και τις προοπτικές όλων.
Δεν υπάρχουν σχόλια