Σπατάλη χρόνου και πόρων
Το πρώτο κρούσμα επιβεβαιωμένης επιμόλυνσης κινητού τηλεφώνου στην Ελλάδα με το Predator ήταν δημοσίως γνωστό από τον περασμένο Απρίλιο. Τον Ιούνιο κατατέθηκε από το θύμα, τον δημοσιογράφο Θανάση Κουκάκη, μήνυση κατά παντός υπευθύνου και ακολούθησε τον Οκτώβριο νέα μήνυση κατά της εταιρείας Intellexa που εμπορεύεται το λογισμικό. Υπήρξαν δηλαδή τρεις ευκαιρίες κινητοποίησης των αρμοδίων. Ωστόσο οι εισαγγελικές αρχές αποφάσισαν τον Δεκέμβριο να ζητήσουν από την αστυνομία να ελέγξει τους χώρους εταιρειών και τα σπίτια προσώπων που φέρονται να σχετίζονται με την υπόθεση. Πολύτιμος χρόνος είχε ήδη σπαταληθεί, όποιος ήθελε –με περισσή ευχέρεια– θα μπορούσε να σβήσει ίχνη… Χάθηκε το στοιχείο του αιφνιδιασμού.
Ας αφήσουμε, όμως, στην άκρη την ιστορία των παράνομων παρακολουθήσεων με το συγκεκριμένο λογισμικό και ας κοιτάξουμε τις αποκαλούμενες και ως «νόμιμες επισυνδέσεις», αυτές που διενεργούνται από την ΕΥΠ μέσω των τηλεπικοινωνιακών παρόχων. Μέχρι στιγμής έχει επιβεβαιωθεί ότι πέρα από πολιτικούς με αυτόν τον τρόπο έχει γίνει η παρακολούθηση και δημοσιογράφων.
Ο οικονομικός συντάκτης, Θανάσης Κουκάκης, του οποίου οι συνομιλίες έχουν καταγραφεί και με τη «νόμιμη επισύνδεση», ερευνούσε τραπεζικά σκάνδαλα και νομοθετικές αλλαγές. Αντίστοιχα, η ΑΔΑΕ διαπίστωσε έπειτα από έλεγχο στην Cosmote ότι είχε γίνει άρση και στο τηλέφωνο του Τάσου Τέλλογλου. Ο ίδιος είχε υποβάλει αίτημα για να ενημερωθεί εάν τον παρακολουθούσαν κατά τον Αύγουστο του 2021, δηλαδή την περίοδο που πραγματοποιούσε ρεπορτάζ για τις δασικές πυρκαγιές. Σε άλλη υπόθεση, προ μηνών είχε ζητηθεί από κλιμάκιο της ΕΥΠ να συλλέξει πληροφορίες με αφορμή ένα ρεπορτάζ που ετοίμαζε ο δημοσιογράφος Σταύρος Μαλιχούδης, σχετικά με 12χρονο πρόσφυγα ο οποίος βρισκόταν σε δομή της Κω και μια ζωγραφιά του είχε δημοσιευθεί στη γαλλική εφημερίδα Le Monde.
Ποια, έστω και αόριστη, επίκληση λόγων εθνικής ασφάλειας μπορεί να δικαιολογήσει τις παραπάνω ενέργειες; Εάν δεν εκπορεύονται αυτές οι αποφάσεις από κάποιου είδους ανασφάλεια ή δυσανεξία στην κριτική ματιά, τότε αποκαλύπτουν την επιχειρησιακή ένδεια και έλλειψη αναλυτικής σκέψης ορισμένων στελεχών μιας κρίσιμης υπηρεσίας, η οποία θα έπρεπε να μεριμνά για τα πραγματικά ουσιώδη και επικίνδυνα και όχι να σπαταλά κατ’ αυτόν τον τρόπο πολύτιμες εργατοώρες παραβιάζοντας αυθαίρετα την ιδιωτικότητα πολιτών.
Δεν υπάρχουν σχόλια