Το χαμόγελο της Εύας
«Βρείτε µια γυναίκα από την αντιπολίτευση, όποια να ‘ναι».
«Οχι τόσο γριά, μια πιο φρέσκια».
«Αυτή δεν τα λέει, παραείναι χλιαρή».
«Πάρε την Α που και τελευταία στιγμή να την καλέσεις, βγαίνει».
«Καλύτερα τη Β που πλακώθηκε με τον Γ προχθές στη Βουλή».
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική, αλλά ένας φανταστικός διάλογος μπορεί να είναι ρεαλιστικός όταν η συνθήκη είναι σταθερή.
Η φωτογένεια αποτελεί πολιτικό πλεονέκτημα, η αναγνωρισιμότητα το απόλυτο ατού για εκλογή, η τηλεοπτική εμπειρία μετράει περισσότερο από τις σπουδές ή το επαγγελματικό βιογραφικό και γι’ αυτό είναι απολύτως αναμενόμενο να θέλει δεύτερη θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο ο Αλέξης Γεωργούλης ή να έχει πιθανότητες να πολιτευτεί η Ιωάννα Παλιοσπύρου και να δέχεται πρόταση ο Χαριστέας για να μη χαθεί ο αέρας Euro 2004 όταν φύγει ο Ζαγοράκης από την πολιτική.
Και ναι, η Ματίνα Παγώνη μπορεί να χτυπήσει μέχρι και πρωτιά αν κατέβει, όχι γιατί είναι αφοσιωμένη στο ΕΣΥ γιατρός με δημόσιο λόγο (που ισχύει), αλλά γιατί έχουν αναστενάξει τα τηλεοπτικά στούντιο με τους χαριεντισμούς παρουσιαστών μαζί της.
Υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αν έβαζαν υποψηφιότητα με οποιοδήποτε κόμμα ο Σπανούλης, ο Ρουβάς ή η Ναταλία Γερμανού θα σάρωναν ή ότι το ενδιαφέρον κομμάτων για τον Γ. Καπουτζίδη δεν έχει να κάνει με το ταλέντο, αλλά με τη λάμψη του;
Ο Ραφαέλ Σιμόνε, από τη χώρα του Μπερλουσκόνι που έδωσε πολλές ευκαιρίες πολιτικής σταδιοδρομίας σε μοντέλα, έχει μιλήσει για το «μειλίχιο τέρας» περιγράφοντας «το πολυπλόκαμο και διάχυτο μοντέλο μιας ελκυστικής κουλτούρας με χαμογελαστό πρόσωπο, που κατορθώνει να κρύβει τη σκοτεινή της όψη και υπόσχεται ικανοποίηση και ευφορία για όλους, αποκοιμίζοντας τις συνειδήσεις μέσω της κατανάλωσης και διατηρώντας τη σύγχυση ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασίωση».
Η Εύα Καϊλή στις ευρωεκλογές του 2019 πήρε 145.650 σταυρούς πανελλαδικά, αφήνοντας πίσω της τον Καμίνη, τον καθηγητή Ιωακειμίδη, τη Μαλλιώρη και άλλους αξιόλογους και θαμπούς υποψηφίους.
Σε καμία συνέντευξη δεν ρωτήθηκε για το εξωφρενικό ψέμα της ότι σκότωσαν τον παππού της κομμουνιστές, για την παρουσία της στα μπουζούκια δίπλα σε επιχειρηματίες-μιντιάρχες, για τις πολυτελείς διακοπές και την παρέα με δισεκατομμυριούχους, για τη ραγδαία αύξηση της περιουσίας της τα τελευταία χρόνια.
«Κυρία Καϊλή, συνάδει με τις σοσιαλδημοκρατικές αρχές που επικαλείστε ο τρόπος ζωής σας;».
Ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε ως πρόβλημα το μπέρδεμα life style και πολιτικών παρεμβάσεων, ούτε καν πιέστηκε να επιχειρηματολογήσει για τις αδιανόητες δηλώσεις της για τις παρακολουθήσεις πολιτικών που «είναι κάτι συνηθισμένο» ή για το Κατάρ «που σέβεται τα εργατικά δικαιώματα».
Τώρα είναι αργά και για την ίδια και για τη δημοσιογραφία.
* Η κ. Αγγελική Σπανού είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας.
Δεν υπάρχουν σχόλια