«Πλημμύρισε» η Γαλλία για το συνταξιοδοτικό: «Η απάντηση είναι όχι» φώναξαν οι διαδηλωτές [Βίντεο]
Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές συμμετείχαν στα συλλαλητήρια στη Γαλλία κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, με τη συγκέντρωση στο Παρίσι να ξεχωρίζει, ενώ ισχυρή είναι η κινητοποίηση και στις άλλες μεγάλες πόλεις της Γαλλίας.
Στο Παρίσι, η πορεία ξεκίνησε στις 14:15 (15:15 ώρα Ελλάδας) με τους επικεφαλής του διασωματειακού (CFDT, CGT, FO, CFE-CGC, CFTC, Unsa, Solidaires, FSU) να συγκεντρώνονται πίσω από το πανό «Μεταρρύθμιση των συντάξεων: περισσότερες ώρες εργασίας, η απάντηση είναι όχι» που κρατούσαν και στις 19 Ιανουαρίου.
Στη Μασσαλία, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Γαλλίας, περίπου 40.000 άνθρωποι, διπλάσιοι από αυτούς στις 19 Ιανουαρίου, ανακοίνωσε η αστυνομία. Στη Νάντη, η διαδήλωση συγκέντρωσε περίπου 28.000 ανθρώπους σύμφωνα με την αστυνομία και 65.000 σύμφωνα με τα συνδικάτα, περισσότερους από όσους είχαν λάβει μέρος στην κινητοποίηση της 19ης Ιανουαρίου στην περιοχή Ducs de Bretagne της πόλης.
Ικανοποίηση για τη συμμετοχή
Όλοι οι συνδικαλιστές ηγέτες εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τη συμμετοχή που είναι μεγαλύτερη σε σχέση με εκείνην της πρώτης ημέρας κινητοποιήσεων, στις οποίες είχαν λάβει μέρος 1,12 εκατ. άνθρωποι σύμφωνα με τις αρχές, τουλάχιστον δύο εκατομμύρια σύμφωνα με τους διοργανωτές (80.000 έως 400.000 στην πρωτεύουσα).

«Υπάρχει ακόμη περισσότερος κόσμος από την τελευταία φορά», δήλωσε ο Λοράν Μπερζέ (CFDT), με τον Φιλίπ Μαρτινέζ (CGT) να λέει ότι «είναι περισσότεροι από ό,τι στις 19, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες που έχουμε». «Είναι ένα σφυροκόπημα» κατά της αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη, εξήγησε ο Φρεντερίκ Σουιγιό (FO), προβλέποντας «πως ο ρυθμός των κινητοποιήσεων θα επιταχυνθεί».
Στις διαδηλώσεις συμμετείχαν επίσης πολλοί αριστεροί πολιτικοί, μεταξύ των οποίων ο κομμουνιστής Φαμπιέν Ρουσέλ, τα μέλη της Ανυπόταχτης Γαλλίας (ριζοσπαστική αριστερά — αξιωματική αντιπολίτευση), Φρανσουά Ρουφάν και Κλεμεντίν Οτέν, οι σοσιαλιστές Ολιβιέ Φορ και Αν Ινταλγκό ή οι οικολόγοι Γιανίκ Ζαντό, Μαρίν Τοντελιέ και Σαντρίν Ρουσό.
Τι υποστηρίζει η κυβέρνηση για το νομοσχέδιο
Τα επιχειρήματα της γαλλικής κυβέρνησης βασίστηκαν σε εκτιμήσεις επιτροπής εμπειρογνωμόνων. Οι συνταξιοδοτικές δαπάνες αναμένεται να αντιστοιχούν στο 14,7% του γαλλικού ΑΕΠ έως το 2032 σε αντίθεση με το 13,8% που ισχύει τώρα. Πολλοί οικονομολόγοι θεωρούν σωστή επιλογή την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης δεδομένης της δημογραφικής εξέλιξης.
«Η μεταρρύθμιση είναι απαραίτητη γιατί χρειαζόμαστε περισσότερους εργαζόμενους προκειμένου να προωθήσουμε την οικονομική ανάπτυξη» αναφέρει στην DW ο οικονολόγος Φιλίπ Κρεβέλ από τη δεξαμενή σκέψης του Παρισιού Cercle d’ Epargne. «Στη Γαλλία, το ποσοστό απασχόλησης μεταξύ των ηλικιωμένων πολιτών είναι σχετικά χαμηλό σε σύγκριση με άλλες χώρες. Η αύξηση του ελάχιστου ορίου της ηλικίας συνταξιοδότησης θα αύξανε αυτόματα το ποσοστό αυτό» εξηγεί ο ίδιος.
Ο αντίλογος
Ωστόσο υπάρχουν και οικονομολόγοι που έχουν αντίθεση άποψη. Ο καθηγητής Οικονομικών στη Σορβόννη Μικαέλ Ζεμούρ -δεν είναι συγγενής του ακροδεξιού πολιτικού Ερίκ Ζεμούρ- βλέπει πίσω από τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση μια προσπάθεια της κυβέρνησης να εξισορροπήσει τον προϋπολογισμό προκειμένου να δώσει ελαφρύνσεις σε γαλλικές εταιρείες. «Η κυβέρνηση θέλει να διαλύσει σιγά-σιγά το κοινωνικό μας σύστημα» αναφέρει.
Η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση μπορεί όμως να αναλυθεί και από κοινωνιολογική σκοπιά. Σύμφωνα με την κοινωνιολόγο Ντανιέλ Λινάρ, οι Γάλλοι πολίτες αυτή τη στιγμή δεν καταλαβαίνουν πολλά για την ουσία της νέας μεταρρύθμισης. Όπως παρατηρεί, οι αναλύσεις ειδικών στα γαλλικά ΜΜΕ είναι πολλές, δυσνόητες και συχνά φορτισμένες ιδεολογικά. «Οι πολίτες βλέπουν ότι το συμπέρασμα μιας ανάλυσης εξαρτάται από την ιδεολογία του εκάστοτε ειδικού και από την απάντηση στο ερώτημα 'σε τι είδους κοινωνία θέλουμε να ζήσουμε': μια κοινωνία προσανατολισμένη στην αγορά, όπου επικρατεί ο νόμος της, ή μια κοινωνία που μετριάζει τις ανισότητες», παρατηρεί η Λινάρ.
Η κυβέρνηση παραμένει προς το παρόν σταθερή στη θέση της. Η πρωθυπουργός Ελιζαμπέτ Μπορν διαβεβαίωνε το σαββατοκύριακο ότι η αύξηση αυτή της ηλικίας συνταξιοδότησης δεν είναι «πλέον διαπραγματεύσιμη», ενώ ο υπουργός Εσωτερικών Ζεράλ Νταρμανέν κατηγορούσε μεγάλο μέρος της αριστερής αντιπολίτευσης ότι θέλει «να καταστρέψει τη χώρα».
Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο Μακρόν, το κόμμα του οποίου δεν διαθέτει πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, ελπίζει στην υποστήριξη της δεξιάς για να υιοθετηθεί το νομοσχέδιο.
Γεγονός είναι πάντως ότι στη γαλλική κοινωνία η έννοια της εργασίας έχει ένα ιδιαίτερα φορτισμένο νόημα που εκκινεί από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης και φτάνει μέχρι σήμερα, εκτιμά η dw.
«Η εργασία έγινε σύμβολο της ταξικής πάλης. Οι άνθρωποι αγωνίστηκαν για το δικαίωμα να συνταξιοδοτούνται σε μια ορισμένη ηλικία» εξηγεί η Λινάρ. Και οι Γάλλοι δεν θέλουν να απολέσουν έτσι απλά αυτό το δικαίωμα...
Κανουν τοση φασαρια για να πανε απο τα 62 στα 64;
ΑπάντησηΔιαγραφήΓατακια, εμεις σας περασαμε με το νομο συριζα και πηγαμε στα 67 εδω και χρονια, τι πρεπει να κανουμε δηλαδη να πανηγυριζουμε;
Ότι πήγαμε στα 67 εδώ και χρόνια μάλλον θα πρέπει να αναζητήσεις τις αιτίες στο 2010 και μετά ποιοι ηταν κυβερνήτες στη χώρα, τί έκαναν και τί προκάλεσαν, αλλά μετά, μετά που ήρθε ο Κυριάκος, ο φιλολαϊκός, πώς και δεν διόρθωσε το ασφαλιστικό;
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ σύνταξη πήγε στα 67 με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Με την λογική σου, θα πρέπει να αναζητήσεις τις αιτίες εισόδου στα μνημόνια από τις κυβερνήσεις του 2004-2010. Δεν το λες όμως.
ΔιαγραφήΑσε ρε φιλε το ποιημα σου οι πριν και οι μετα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα γραπτα μενουν και οι υπογραφες αυτων που τα εγραψαν οποτε τις φιλοσοφιες σου αστες για εσωτερικη καταναλωση.
Αυτό ακριβώς λέω και εγώ, τα γραπτά μένουν και τα γραπτά λένε χρεωκοπία το 2010 και συγκυβέρνηση με περικοπές συντάξεων, μισθών και ότι αυτό συνεπάγεται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟπου δεν συμφερει κανεις το κοροιδο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓνωστη και ανεπιτυχης τακτικη.
Δεν λες καθολου το ιδιο.
Τα ορια ηλικιας τα πηγε στα 67 το κομμα σου που ηρθε για να διορθωσει καταστασεις κι εβαλε υπογραφη στην ταφοπλακα των εργαζομενων.
Η ιστορια μπορει να γραφεται αλλα το σιγουρο ειναι πως ποτε δεν ξεγραφεται
Για να φτάσουμε εκεί έχουν προηγηθεί άλλα γεγονότα με προηγούμενες κυβερνήσεις οι οποίες έρχονται σήμερα να γίνουν τιμητές, μαζί τους και οι ψηφοφόροι τους.
ΑπάντησηΔιαγραφή