ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο «ΚΩΔΙΚΟΣ ΝΑΣ» ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΠΟΝΤΑΡΕΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ…

Φελνίκος

 

Η ισορροπία Νας αναφέρεται στα παιγνίδια μη-μηδενικού αθροίσματος. Πήρε το όνομά της από τον σπουδαίο μαθηματικό και οικονομολόγο Τζων Φορμπς Νας. Οι περισσότεροι των επιστημόνων τον γνωρίζουν από την θεωρία των παιγνίων, αλλά στο ευρύ κοινό έγινε γνωστός από την ταινία του Ρον Χάουαρντ "Ένας υπέροχος άνθρωπος", με πρωταγωνιστή τον Ράσελ Κρόου, η οποία το 2002 απέσπασε τέσσερα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας. Κατά τον Νας κανένας «παίκτης» δεν μπορεί να κερδίσει το πλεονέκτημα μέσω μίας μονομερούς αλλαγής στρατηγικής, υποθέτοντας πως οι άλλοι «παίκτες» δεν αλλάζουν αυτό που κάνουν. Θεωρία που ταιριάζει γάντι και στις πολιτικο-εκλογικές στρατηγικές των κομμάτων και οπωσδήποτε απασχολεί πρωτίστως τον Τσίπρα αφού είναι αυτός που προσπαθεί να "κουμπώσει" κυβερνητικές συμμαχίες που ξεκινούν από το ΠΑΣΟΚ και φτάνουν μέχρι το ΜΕΡΑ25 και το ΚΚΕ, έστω και δια της ανοχής ή και της αποχής σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ έλθει πρώτο κόμμα και η κοινοβουλευτική αριθμητική δίνει προοδευτική κυβερνητική πλειοψηφία. Ισορροπία δύσκολη που μάλιστα βρίσκεται στον αέρα όσο Κουτσούμπας και Βαρουφάκης αρνούνται να μπουν στην κυβερνητική εξίσωση του Τσίπρα.

Πάντως, η σημερινή μας προσφυγή στον Τζων Νας γίνεται και για έναν άλλο λόγο: Επειδή το επώνυμο Νας αν το γράψουμε με κεφαλαία (ΝΑΣ) μας δίνει τον αρκτικόλεξο κωδικό της Κουμουνδούρου για να ανατρέψει το δημοσκοπικό προβάδισμα της ΝΔ. Σύμφωνα με την ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης το εκλογικό αποτέλεσμα σε σημαντικό βαθμό θα το καθορίσουν η (Ν)εολαία, οι (Α)ναποφάσιστοι ψηφοφόροι και το ποσοστό (Σ)υμμετοχής στις εκλογές. Οι νέοι ψηφοφόροι θα είναι περίπου 430.000. Σε αυτούς ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται με μεγάλη διαφορά της ΝΔ, αλλά είναι μια ηλικιακή κατηγορία η οποία ρέπει προς την αποχή και στην οποίαν έχει σοβαρή απήχηση αφενός ο Βαρουφάκης και αφετέρου οι μικρότερες αντισυστημικές οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ όσο λιαίνει τον ριζοσπαστικό του λόγο και μετατοπίζεται προς το Κέντρο είναι λογικό να μην εισπράττει τα μεγάλα ποσοστά που του χρειάζονται στους νέους και νεαρής ηλικίας ψηφοφόρους για να εξισορροπήσει το μειονέκτημα που έχει έναντι της ΝΔ στις μεγαλύτερες ηλικίες και ιδίως στους άνω των 65 ετών.

Είναι ένα πρόβλημα το οποίο σίγουρα δεν επιλύεται με υποψηφιότητες τύπου Μιθριδάτη και αποκτά μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας όταν η εκ δεξιών διεύρυνση είναι ο Βαγγέλης Αντώναρος. Σημειώνουμε πως η υποψηφιότητα Αντώναρου όχι μόνον δεν φέρνει ψήφους στον ΣΥΡΙΖΑ αφού λανθασμένα εικάζεται ότι μπορεί να ελκύσει καραμανλικούς ψηφοφόρους. Ακόμη και στην Ανατολική Αττική που εκτίθεται υπάρχει ο αυθεντικός και διαχρονικά εκπρόσωπος του καραμανλισμού Γιώργος Βλάχος, ενώ είναι μπούρδες αυτά που λέγονται από ορισμένους (που θέλουν να δικαιολογήσουν τη συμπερίληψη στα ψηφοδέλτια του Αντώναρου) ότι θα «ψαρέψει» στα …ορφανά του Πάνου Καμμένου, τα οποία στην περιοχή ανέρχονται στο 11%. Μπούρδα και ψέμμα αφού στις τελευταίες εκλογές που συμμετείχαν οι ΑΝΕΛ (Σεπτέμβριος 2015) στην Αττική (και στις δύο περιφέρειες, την Ανατολική και τη Δυτική) είχαν πάρει 4,3%. Από τότε κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι, οι ΑΝΕΛ δεν υφίστανται και το τελευταίο εκλογικό ποσοστό που κατέγραψε στην Ανατολική Αττική ήταν 0,83% ή 1933 ψήφοι στις ευρωεκλογές του Μαΐου 2019.

Εκλογική πρόσοδο λοιπόν ο Αντώναρος δεν έχει. Αντίθετα, μπορεί να διώξει αριστερούς και κεντροαριστερούς ψηφοφόρους. Όχι μόνον επειδή είναι μια μάλλον ακατανόητη μεταγραφή, αλλά επειδή παραπέμπει στη διακυβέρνηση Καραμανλή, η οποία συνετέλεσε τα μάλα στην χρεωκοπία της χώρας και την υπαγωγή της στα μνημόνια. Επιπροσθέτως, η δήλωση Αντώναρου ότι το ΠΑΣΟΚ είναι «πολιτικό απολειφάδι» είναι λογικό να έχει προκαλέσει την οργή των ψηφοφόρων της Χαριλάου Τρικούπη και ιδιαίτερα των παπανδρεϊκών, οι οποίοι είναι και οι μόνοι που αντιμετωπίζουν με θετική διάθεση την πρόταση Τσίπρα περί «προοδευτικής διακυβέρνησης». Κατά κάποιο τρόπο ο Αντώναρος αντί να βοηθήσει τον Τσίπρα βοηθά όλους τους άλλους. Ο Μητσοτάκης γιατί μπορεί να υποστηρίξει πως η διείσδυση του Τσίπρα στους καραμανλικούς περιορίζεται σε «πολιτικά απολειφάδια», όπως ο Αντώναρος. Ο Ανδρουλάκης επειδή έχει έναν ακόμη λόγο να αρνείται τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι λογικό. Όπως δεν μπορεί να συγκυβερνήσει με κάποιον που τον παρακολουθούσε έτσι και δεν μπορεί να είναι στην ίδια πλευρά και με κάποιους που υβρίζουν το ΠΑΣΟΚ. Και φυσικά επειδή ο Αντώναρος συνειρμικά παραπέμπει στη διακυβέρνηση Καραμανλή, την οποίαν ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Γιώργος Παπανδρέου και οι σύντροφοί τους θεωρούν ότι «κατέστρεψε τη χώρα» και μια από τις συνέπειες της ήταν η συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ σε μονοψήφια ποσοστά.

Το δεύτερο γράμμα του αρκτικόλεξου ΝΑΣ, το άλφα, αντιστοιχεί όπως προαναφέραμε στους αναποφάσιστους. Σύμφωνα με όλες τις έρευνες και τις αναλύσεις το ποσοστό της λεγόμενης «γκρίζας ζώνης» (αδιευκρίνιστη ψήφος, λευκό, άκυρο, δεν ξέρω δεν απαντώ) , συγκριτικά με προηγούμενες εκλογές, είναι μεγάλο. Σίγουρα διψήφιο και σε ορισμένες δημοσκοπήσεις φτάνει ακόμη και το 20%. Για τους περισσοτέρους των αναλυτών ο νικητής θα βγει από την «γκρίζα ζώνη». Όποιο από τα δύο κυβερνητικά κόμματα καταφέρει να πάρει το μεγαλύτερο ποσοστό των «γκρίζων» θα είναι ο νικητής των εκλογών και θα έχει τον πρώτο λόγο στο σχηματισμό κυβέρνησης είτε αυτοδύναμης είτε -όπερ και το πιθανότερο- συνεργατικής. Προσώρας, η ΝΔ εμφανίζεται να έχει περισσότερους αναποφάσιστους από τον ΣΥΡΙΖΑ. Άρα και μεγαλύτερη δεξαμενή για να «ψαρέψει» την τελευταία στιγμή, ακόμη και πίσω από το παραβάν, ψήφους. Σύμφωνα με τις Εκλογικές Τάσεις Απριλίου του Ιδρύματος «Νίκος Πουλαντζάς» η ΝΔ έχει 2,1 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερους πρώην ψηφοφόρους της στην «γκρίζα ζώνη», το οποίο σημαίνει ότι εκτός της πρόθεσης ψήφου, όπου προηγείται, έχει και έναν χώρο από τον οποίον μπορεί εν δυνάμει να αντλήσει περισσότερους ψηφοφόρους.

Τρία συμπεράσματα: Πρώτο: Αυξήθηκε το ποσοστό των προερχόμενων από τη ΝΔ ψηφοφόρων που ανήκουν στη «γκρίζα ζώνη», ενδεικτικό ενδεχομένως και μιας μεγαλύτερης δυσαρέσκειας σε τμήμα της εκλογικής βάσης του κυβερνώντος κόμματος. Δεύτερο, μειώθηκαν δραστικά οι προερχόμενοι από τον ΣΥΡΙΖΑ ψηφοφόροι που βρίσκονται στη «γκρίζα ζώνη». Αυτό σημαίνει ότι καθ’ οδόν προς τις κάλπες το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει μεν καταφέρει να πείσει και να ξανακερδίσει περισσότερους πρώην δικούς του ψηφοφόρους, από την άλλη όμως πλευρά έχει λιγότερα περιθώρια «λαμβάνειν» από τη συγκεκριμένη κατηγορία. Και τρίτο, αυξάνεται το ποσοστό αυτών που προέρχονται από την «γκρίζα ζώνη» του 2019 και βρίσκονται και τώρα σε αυτή.

Πρόκειται για ένα τμήμα του εκλογικού σώματος, του οποίου η συμμετοχή στις εκλογές είναι όλο και πιο αβέβαιη και την ίδια στιγμή, εφ’ όσον πάρει μέρος στις εκλογές, η επιλογή του είναι η πιο δύσκολο να προβλεφθεί.

Φτάνουμε έτσι στο τρίτο γράμμα του ΝΑΣ, το Σίγμα, το οποίο αφορά τη συμμετοχή και ενδεχομένως να αποδειχθεί το πιο καθοριστικό για το αποτέλεσμα των εκλογών. Τα δημοσκοπικά ευρήματα, η γενικευμένη αίσθηση και οι κυλιόμενες μετρήσεις των κομμάτων κατατείνουν στο συμπέρασμα ότι η αποχή θα είναι αυξημένη σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές. Μάλιστα, κάποιοι δεν αποκλείουν για πρώτη φορά να είναι μεγαλύτερη από την συμμετοχή. Στις τελευταίες εκλογές από τους 9.984.934 εγγεγραμμένους ψήφισαν 5.769.644 ήτοι το 57,78%. Τώρα πιθανολογείται ότι αυτοί που θα ψηφίσουν θα είναι ακόμη λιγότεροι. Εξυπακούεται πως η αποχή θα ευνοήσει τα κόμματα που έχουν τη μεγαλύτερη συσπείρωση και τους πιο σταθερούς ψηφοφόρους. Σίγουρα ευνοείται το ΚΚΕ, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος στην έναρξη της προεκλογικής περιόδου έφτασε να έχει μεγαλύτερη συσπείρωση από τη ΝΔ. Παραδοσιακά ο ΣΥΡΙΖΑ κοντά στις εκλογές είχε μικρότερη συσπείρωση από τη ΝΔ, η οποία για πρώτη φορά 35 μέρες πριν τις εκλογές δεν έχει φτάσει το 70% της συσπείρωσής της.

Σημειώνουμε πως το 2009 ψήφισαν 7.044.606 με τη συμμετοχή να φτάνει στο 70,95%. Και για να γίνει πιο καθαρό το πρόβλημα: Το ΠΑΣΟΚ με επικεφαλής τον Γιώργο Παπανδρέου πήρε 3.012.542 ψήφους και η ΝΔ με τον Κώστα Καραμανλή 2.295.719 ψηφους. Στις τελευταίες εκλογές με τον Κυριάκο Μητσοτάκη πήρε σχεδόν ίδιους ψήφους (2.251.618), αλλά το ποσοστό της εκτινάχθηκε από το 33% του Καραμανλή σχεδόν στο 40%. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που ήλθε δεύτερος έλαβε 1.781.057, δηλαδή 500.000 λιγότερες ψήφους, αλλά το ποσοστό του ήταν μόλις 1,94% μικρότερο. Μεταξύ 2009 και 2019 έχουν χαθεί 1.274.962 ψηφοφόροι. Αν χαθούν κι άλλοι και η συμμετοχή είναι περίπου ίδια ή και μικρότερη από την αποχή τότε στα πολλά προβλήματα του πολιτικού μας συστήματος θα προστεθεί ένα ακόμη, αυτό της δημοκρατικής νομιμοποίησης αφού η βάση των κομμάτων και φυσικά και της κυβέρνησης θα είναι περιορισμένη. Κάτι που μελλοντικά μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα, ενδεχομένως και εκρηκτικά με ενίσχυση των άκρων εάν το 2024 επιστρέψουμε, όπως βασίμως πιθανολογείται, σε καθεστώς δημοσιονομικής ευταξίας.

Μάλιστα, εάν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις και τα ποσοστά των δύο πρώτων κομμάτων στις εκλογές με την απλή αναλογική είναι, αθροιστικά, κοντά στο 60% (ας πούμε 32% το πρώτο και 28% το δεύτερο) τότε μπορούμε να έχουμε το εξής παράδοξο: Το ποσοστό των υπολοίπων κομμάτων (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Βελόπουλος, Βαρουφάκης και κόμμα Κασιδιάρη, εάν του επιτραπεί να κατέλθει) μαζί με την αναντιπροσώπευτη ψήφο μπορεί να φτάσει το 40% ήτοι 10% περισσότερο από το άθροισμα του δικομματισμού Στις προηγούμενες εκλογές το άθροισμα των δύο πρώτων κομμάτων ήταν 71,5%, το 2015 ήταν 64%, ενώ το 2009 έφθανε στο 77,39% και το 2007 ακόμη ψηλότερα, στο 79,93%.

Κατά κάποιο τρόπο υπάρχει περίπτωση ο δικομματισμός να επιστρέψει στα επίπεδα των εκλογών του Ιουνίου 2012, όταν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έλαβαν το 56,55% των ψήφων. Τότε η ΝΔ είχε πάρει 29,66% και ο ΣΥΡΙΖΑ 26,89%, ποσοστά πολύ κοντά σε αυτά που δίνουν σήμερα, χωρίς αναγωγή, σχεδόν όλες οι δημοσκοπήσεις. Εάν αυτό συμβεί τότε η στρατηγική της αυτοδυναμίας «καίγεται» οριστικά και στις δεύτερες εκλογές οι συνεργατικές κυβερνήσεις θα είναι μονόδρομος αφού τρίτες κάλπες και μάλιστα μέσα στον Αύγουστο είναι απίθανο και να το σκεφθεί κάποιος. Τούτων δοθέντων, στον ΣΥΡΙΖΑ ελπίζουν ότι η μάχη των 35 ημερών (που απομένουν μέχρι τις εκλογές) με τον «κωδικό ΝΑΣ» μπορεί να αποδειχθεί νικηφόρα γι’ αυτούς. Σε κάθε περίπτωση το επιτελείο του Τσίπρα στο χρόνο που απομένει μέχρι τις εκλογές θα ρίξει το βάρος στη (Ν)εολαία, τους (Α)ναποφάσιστους και τη (Σ)υμμετοχή. Στόχος: Να αυξήσει τη διαφορά από τη ΝΔ στους νέους, να «ψαρέψει» όσο το δυνατόν περισσότερους ψηφοφόρους από τη «γκρίζα ζώνη» των αναποφασίστων και να υπάρχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή αφού από το 1.300.000 ψηφοφόρους που χάθηκαν (εξαιρουμένων όσων πέθαναν ή μετανάστευσαν) την τελευταία δεκαετία οι περισσότεροι εικάζεται πως είναι κεντροαριστερής κατεύθυνσης. Θυμίζουμε πως στη «γκρίζα ζώνη» τα κριτήρια για την ψήφο συνδέονται με την δυσαρέσκεια αφενός για την ακρίβεια, τα υψηλά ενοίκια, τους χαμηλούς μισθούς, τη δυσκολία αποπληρωμής των δανείων και αφετέρου για την έκπτωση στις υπηρεσίες του κοινωνικού κράτους (υγεία, παιδεία, ασφάλεια).

Κατά τα λοιπά το εκλογικό παιχνίδι βρίσκεται όλο στα χέρια του Αλέξη Τσίπρα. Ενδεχομένως, να είναι και καλύτερα για τον ΣΥΡΙΖΑ αφού όπως μάς επισημαίνει ιστορικό στέλεχος της Κουμουνδούρου «μπαίνουμε στην τελική ευθεία με -2,3%. (σ.σ. τόσο δίνει τη διαφορά το Ινσιτούτο Πουλαντζάς). Μόνη μας ελπίδα να αντιστραφεί το αποτέλεσμα η απόσυρση του 90% των υποψηφίων από τα κανάλια. Επειδή αυτό δεν θα συμβεί, πιθανότερο μου φαίνεται η διαφορά να μεγαλώσει». Και είναι αλήθεια ότι οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ στις τηλεοπτικές τους εμφανίσεις, με εξαίρεση ορισμένους, δεν παίρνουν καλό βαθμό με αποτέλεσμα η κυβέρνηση -με τη βοήθεια και της επικοινωνιακής υπεροπλίας που διαθέτει στο μιντιακό σύστημα- να έχει δυσανάλογα μικρές απώλειες αν αναλογιστούμε τους κάβους (υποκλοπές, «Πάτσηδες», Τέμπη, κ.α.) που πέρασε τους τελευταίους μήνες. Και θα συνεχίσει να κάνει το παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ αποκλειστικά ο Τσίπρας αφού είναι ο μόνος που με τις ομιλίες και τις δημόσιες εμφανίσεις του παράγει ειδήσεις και διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα, όπως έκανε προ ημερών και με την πρόταση για κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ, με την ανοχή Βαρουφάκη ή και ΚΚΕ και τις εκλογές-δημοψήφισμα στις 2 Ιουλίου, εφόσον δεν σχηματιστεί με την απλή αναλογική κυβέρνηση.

Τέλος, Μυστικό Δείπνο έκανε στην Κεφαλονιά, Περιφορά Επιταφίου και Ανάσταση στην Κέρκυρα και την Τρίτη του Πάσχα θα επισκεφθεί το Λαύριο, την Τετάρτη την Κω και θα συνεχίσει με σύστημα εναλλάξ: δύο δήμοι στην Αθήνα και μια πόλη στην επαρχία. Θα ήθελε να πει στον Μητσοτάκη «θα ρίξω ανάσκελα τον Μάη θα τον σφίξω στα μπράτσα μου / θα τον δείρω τον Μάη θα τον σπαράξω», αλλά δεν θα τον δει να του το πει αφού ο πρωθυπουργός αρνείται να προσέλθει σε ντιμπέϊτ των δύο. Πάντως, για λόγους εντυπώσεων θα συνεχίσει να απευθύνει την πρόσκληση και τελικά θα αρκεστεί σε ντιμπέϊτ των έξι αρχηγών, ενώ τον Μάη θα τον σφίξει με υψωμένη τη γροθιά στην συγκέντρωση για την Πρωτομαγιά, που αναμένεται (και σχεδιάζεται) να εξελιχθεί σε ογκώδη αντικυβερνητική διαδήλωση…

matrix24.gr