Μάθαμε τα πάντα. Ξέρουμε το όνομά της, την επαγγελματική και πολιτική
της θέση, είδαμε να κυκλοφορούν φωτογραφίες της ακόμη και από τις
διακοπές της, αλιευμένες από τους προσωπικούς της λογαριασμούς στα μέσα
κοινωνικής δικτύωσης. Σε κάποια περιθωριακά έντυπα έγινε –η ίδια–
πρωτοσέλιδο. Σε άλλες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες μεγάλης
επισκεψιμότητας μπήκε η εικόνα της πλάι σε εκείνον που κατήγγειλε. «Αυτή
είναι…», με αυτές τις δύο λέξεις ξεκινούσαν οι τίτλοι των σχετικών κατ’
επίφαση «ρεπορτάζ» για τη γυναίκα που φέρεται να κατήγγειλε τον
ευρωβουλευτή Αλέξη Γεωργούλη.
Για μία ακόμη φορά από ορισμένους δημοσιογράφους δεν υπήρξε καμία
αναστολή, έστω κάποια δεύτερη σκέψη, στο τι θα αναδείξουν. Ποιος
επιχείρησε να μπει στη θέση της καταγγέλλουσας; Πέρα από την αναπαραγωγή
της εικόνας της χωρίς την έγκρισή της (μια καταγγελία εις βάρος ενός
δημοσίου προσώπου δεν καθιστά την ίδια δημόσιο πρόσωπο, εκτός και αν η
ίδια θελήσει να μιλήσει), ποιος μπήκε στον κόπο να εκτιμήσει εάν υπάρχει
πραγματικά λόγος δημοσιοποίησης των στοιχείων της; Θα προσφέρουν αυτές
οι πληροφορίες κάτι παραπάνω στο αναγνωστικό κοινό; Θα μπορέσει ο
αναγνώστης να εκτιμήσει την ακρίβεια των όσων φέρεται να έχει
καταγγείλει η γυναίκα βλέποντας τις φωτογραφίες της από την παραλία; Θα
αποκτήσει έτσι η είδηση μεγαλύτερη αξιοπιστία, ενώ ήδη γνωρίζουμε ότι
υπάρχει εισαγγελική έρευνα στο Βέλγιο, ότι έχει ζητηθεί η άρση της
ασυλίας του ευρωβουλευτή και έχουμε διαβάσει τις σχετικές ανακοινώσεις
του ιδίου και όλων των πολιτικών κομμάτων;
Εχει συμβεί στο παρελθόν, και θα το δούμε ξανά με αφορμή κάποια άλλη
παρεμφερή υπόθεση στο μέλλον, το κουτσομπολιό να μπερδεύεται με την
είδηση. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που αναρτήθηκαν στο
Διαδίκτυο φωτογραφίες ολόκληρων σελίδων της κατάθεσης που έδωσε η
12χρονη σε αστυνομικούς για την υπόθεση του Κολωνού. Υποτίθεται ότι δεν
έπρεπε να κλονιστεί η εμπιστοσύνη της, ότι μιλούσε σε ασφαλές πλαίσιο.
Χωρίς φιλτράρισμα και αξιολόγηση του περιεχομένου, όμως, βρέθηκαν όλα σε
δημόσια θέα, με πλήρη αδιαφορία για την ευάλωτη θέση του θύματος και
την πιθανότητα επανατραυματισμού του.
Χρειάζεται σθένος και κατάλληλο υποστηρικτικό πλαίσιο για να
προχωρήσει ένα θύμα κακοποίησης σε καταγγελία. Η στοχοποίηση, άμεση ή
έμμεση, της καταγγέλλουσας, η άκριτη αναπαραγωγή στοιχείων της
προσωπικής της ζωής, μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά σε αντίστοιχες
περιπτώσεις στο μέλλον. Ποια γυναίκα θα προσφύγει στις αρμόδιες αρχές
εάν κινδυνεύει η ίδια να γίνει «είδηση»;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου