Προς απατημένους ψηφοφόρους

Ο μεγαλοεπιχειρηματίας Πρόδρομος Αθανασιάδης Μποδοσάκης (1890-1979 ), είχε κάποτε πει το αυτονόητο:«Αν εγώ και ο εργάτης μου ψηφίζουμε το ίδιο κόμμα, τότε ο ένας από τους δυο μας είναι ηλίθιος κι εγώ έχω αποδείξει πως δεν είμαι».

Και βέβαια τον Μποδοσάκη μπορείς να τον κατηγορήσεις για πολλά, όμως δεν μπορείς να τον πεις ηλίθιο, όπως άλλωστε και όλους τους βιομήχανους και τους εφοπλιστές που έχοντας ταξική συνείδηση στηρίζουν πάντα το κόμμα που εκφράζει και υπηρετεί τα συμφέροντά τους, σε αντίθεση με πολλούς εργάτες, αγρότες, μικρομαγαζάτορες, ιδιωτικούς και δημόσιους υπαλλήλους –ακόμη και αυτούς που έχουν πανεπιστημιακούς τίτλους—που ψηφίζοντας τη Δεξιά έχουν την αίσθηση ότι ανέβηκαν κοινωνική βαθμίδα, ή το κάνουν επειδή την ψήφιζε ο πατέρας τους ή ο παππούς τους! Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που δηλώνουν προσχηματικά ότι δεν ασχολούνται με την πολιτική, όπως μου είπε πρόσφατα ο διευθυντής μιας τράπεζας στην Τρίπολη, επειδή, λέει, είναι βρώμικη.

Και ρωτάω εγώ: τι κοινά συμφέροντα μπορεί να έχουν όλοι αυτοί με τον Μητσοτάκη που έχει στην κατοχή του 36 ακίνητα στην Ελλάδα και το εξωτερικό,7 αυτοκίνητα, καταθέσεις σε ελληνικές και ξένες τράπεζες, αλλά χρωστούσε το κόμμα του πριν λίγους μήνες 342.950.000 ευρώ και ο ίδιος με τη γυναίκα του παρά το ετήσιο εισόδημα144.698 Ευρώ, σύμφωνα με το πόθεν έσχες του 2020 (φορολογική χρήση 2019) έχουν πάρει δάνεια από πέντε Τράπεζες, ενώ διαθέτουν και δύο πιστωτικές κάρτες έχοντας συνολικό χρέος 1.320.354,71 ευρώ; Και γιατί άραγε πήρε τα δάνεια; Μήπως επειδή δεν πρόκειται ποτέ να τον ενοχλήσουν να τα επιστρέψει ρίχνοντας τα στις πλάτες μας, -άλλωστε με τον κατάπτυστο νόμο του φρόντισε να αμνηστεύσει τα golden boys των Τραπεζών ενώ οι πολίτες για ένα μικρό δάνειο, που δεν μπόρεσαν να ξεχρεώσουν λόγω της δωδεκαετούς οικονομικής κρίσης, κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους με τον πτωχευτικό νόμο που ψήφισε;

Αυτοί λοιπόν που ξεχνούν πως οι κυβερνήσεις παίρνουν τις αποφάσεις που αφορούν την ζωή τους αλλά και των παιδιών τους, αντί να αγωνιστούν για να «ξεβρομίσουν» την πολιτική, κάθονται στην άκρη και αποτελούν τους «ιδιώτες», όπως ονόμαζαν απαξιωτικά οι αρχαίοι Αθηναίοι αυτούς που δεν ασχολούνταν με τα κοινά. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσω ότι από την λέξη ιδιώτης προέρχεται η λέξη idiot , που στα αγγλικά σημάνει ηλίθιος.
Πέρα από αυτό, οι περισσότεροι αν όχι όλοι οι “αδιάφοροι” ψηφίζουν τη Δεξιά. Πολλοί δε απ’ αυτούς μήπως και τους κάνει κανένα ρουσφέτι.

Αλλά ας έλθουμε στα πρόσφατα: Τα δυο κόμματα, η Νέα Δημοκρατία και το δήθεν σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ με τις πελατειακές τους σχέσεις, τη διαφθορά τους και την καταλήστευση του ελληνικού λαού έριξαν τη χώρα στα βράχια της χρεοκοπίας και τον λαό μας στον Γολγοθά των μνημονίων. Οι πολίτες λοιπόν απογοητευμένοι, ανέβασαν στην κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα της Αριστεράς που επαγγελλόταν την απαλλαγή του λαού από τα δεινά του καταθέτοντας ένα προοδευτικό πρόγραμμα εξόδου από την οικονομική κρίση και τα μνημόνια.

Δυστυχώς, παρά τις προθέσεις και την δέσμευση του να καταργήσει τα μνημόνια και παρά και την πολύ μεγάλη στήριξη του λαού στο δημοψήφισμα - ο πρόεδρός του ευρισκόμενος ενώπιον ενός απόλυτα εχθρικοί κλίματος στο Γιούρογκρουπ και μη έχοντας συμμάχους, φοβούμενος δε την έξοδο της χώρας από το ευρώ, αναγκάστηκε να υπογράψει το τρίτο μνημόνιο το οποίο βελτίωνε αρκετά από τα καταστροφικά μέτρα του σχεδίου Γιουνκέρ που είχαν προτείνει οι «εταίροι» μας

Να θυμίσω εδώ ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, που σημαίνει ότι άλλο τι θέλεις και άλλο τι μπορείς κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες κι ακόμη τον μισάνθρωπο Σόιμπλε που βρισκόταν πίσω από τους εκβιασμούς που δεχτήκαμε και ο οποίος είχε πει χαρακτηριστικά: «Θα γδάρω τον Τσίπρα και θα κρεμάσω το τομάρι του για να το βλέπουν οι Ποδέμος»!

Το τρίτο μνημόνιο φυσικά το ψήφισαν ασμένως όλα το κόμματα των “μενουμευρωπαίων”, που στη συνέχεια το κατηγορούσαν, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την εντιμότητα να θέσει το μνημόνιο αυτό στην κρίση του ελληνικού λαού στις εκλογές που έκανε σχεδόν αμέσως μετά, τον Σεπτέμβρη του 2015. Και πάλι ο λαός του ανέθεσε την διακυβέρνηση της χώρας, με αποτέλεσμα, πέρα από κάποια λάθη και παραλείψεις, άφησε ένα πολύ σημαντικό έργο, βγάζοντας παράλληλα τη χώρα από τα μνημόνια!

Δέχτηκε όμως μια βρώμικη και λυσσαλέα επίθεση από τους «νταβατζήδες», κατόχους των συστημικών μέσων παραπληροφόρησης, όπως και από όλα τα κόμματα που συνασπίστηκαν σε ένα ΑΝΤΙΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που θα είχε αυτό για τον λαό, με αποτέλεσμα να φέρουν το 2019 στην εξουσία την χειρότερη και πιο αντιλαϊκή κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης. Να θυμίσω το Κίνημα Αλλαγής του Φ.Π.Α - όπως εύστοχα είχε χαρακτηριστεί -που είχε ως διακηρυγμένο στρατηγικό του στόχο στις εκλογές του 19 την στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή την στρατηγική νίκη της Δεξιάς, πράγμα που δυστυχώς επετεύχθη. Κι ας έλεγε κάποτε ο ιδρυτής του το σύνθημα: «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά». Δυστυχώς οι πρώτοι που το ξέχασαν ήταν οι επίγονοι! Μα να μην ξεχάσω και την πολεμική που εξαπέλυσε εναντίον του το Κ.Κ.Ε, το οποίο επαγγέλλεται, ως γνωστόν, την σωτηρία της κοινωνίας αλλά όπως φαίνεται εννοεί… στην άλλη ζωή!

Έχουν καταντήσει δε τόσο γελοίοι οι εκπρόσωποι και των δυο αυτών κομμάτων που και σήμερα, ύστερα από 2,7 χρόνια από την αλλαγή κυβέρνησης και παρά τα αίσχη της Ν.Δ, όταν θέλουν να της ασκήσουν κριτική, από κεκτημένη ταχύτητα κατηγορούν περισσότερο από αυτήν τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι προκαλούν τη γενική θυμηδία!

* Ο Διονύσης Φραγκούλης είναι πρώην συντονιστής της Ν.Ε του ΣΥΡΙΖΑ Αρκαδίας

left.gr