Aς το προσπεράσουμε προς στιγμή: για τα ελληνικά -και τα αμερικανικά- ΜΜΕ, οι 5 αγνοούμενοι του βαθυσκάφους έχουν προβληθεί, με κάθε είδους «ρεπορτάζ» και άρθρα περισσότερο, από ότι οι τουλάχιστον 500 του αλιευτικού. Στο κάτω-κάτω, τι αξία έχει η ζωή μερικών εκατοντάδων φτωχοδιαβόλων, μπροστά στο θρίλερ της έρευνας για τα celebrities;

Χώρια ότι όπως ανακάλυψε ο ντετέκτιβ Πρετεντέρης- ενθουσιασμένος ήδη επειδή «έφαγαν πόρτα οι δικαστές που θα έβαζαν φυλακή την Καϊλή»-, η όλη συζήτηση για το ναυάγιο και τα αίτιά του είναι μια διεθνής συνωμοσία, γιατί είναι πολλά τα λεφτά! Παραθέτω την παγκόσμια αποκλειστικότητα του Γιάννη στα χθεσινά Νέα:

«η φασαρία δεν αφορά την πονοψυχιά, ούτε το «ανθρώπινο ‘’δικαίωμα’’ στη μετανάστευση ούτε όσους πνίγονται.
Αφορά τις αποζημιώσεις.

..Να στοιχειοθετηθεί δηλαδή η υποχρέωση αποζημιώσεων από το ελληνικό Δημόσιο σε κάποιους που δεν ξέρουμε και για κάτι που δεν έχουμε ευθύνη.

Ήδη μαθαίνω ότι έχουν πέσει στην υπόθεση διάφορα κοράκια που χωρίς να γνωρίζουν τίποτα περισσότερο για τις συνθήκες του ναυαγίου πατρονάρουν την προσοδοφόρα θεωρία της ευθύνης του Λιμενικού.

leibadaarh
Βαγγέλης Θεοδώρου
«Δεν τα πάμε καλά με τις λίστες. Έχουμε εσάς»
ΠΕΣ ΟΧΙ
ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Από τυχαίους παρατρεχάμενους και διεθνή μέσα ενημέρωσης έως τις αναπόφευκτες ‘’ΜΗΚΥΟ υπηρεσίας’’ και τους ‘’χρήσιμους ηλίθιους’’ της πολιτικής και της δημοσιογραφίας που συνήθως τους στηρίζουν».

Διαβάστε: Ειδική εισηγήτρια ΟΗΕ για ναυάγιο στην Πύλο: Προϊόν πολιτικών αποφάσεων η καταστροφή - Το Λιμενικό έπρεπε να επέμβει

Ολα μοιάζουν καθαρά, όπως και με το Βαθυσκάφος Τιτάν: follow the money. Γιατί ήδη από το 2018, όταν το σκάφος της OceanGate ετοιμαζόταν για τις καταδύσεις του προς το κουφάρι του Τιτανικού, δεκάδες ειδικοί προειδοποιούσαν την εταιρεία ότι δεν ήταν ασφαλές.

Ανάμεσά τους, στον ρόλο του whistleblower, ο David Lochridge, διευθυντής θαλάσσιων επιχειρήσεων της OceanGate και πάνω από «τρεις δωδεκάδες άτομα, ηγέτες του κλάδου, εξερευνητές βαθέων υδάτων και ωκεανογράφοι», οι οποίοι, γράφουν οι New York Times:

«προειδοποίησαν σε επιστολή προς τον διευθύνοντα σύμβουλο της Στόκτον Ρας, ότι η "πειραματική" προσέγγιση της εταιρείας και η απόφασή της να παραλείψει μια παραδοσιακή αξιολόγηση θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε δυνητικά "καταστροφικά" προβλήματα για την αποστολή στον Τιτανικό».

Σύμφωνα επίσης με επιχειρηματίες που ήθελαν επίσης να κάνουν το ταξίδι αλλά το μετάνοιωσαν την κατάλληλη στιγμή, το Τitan χρησιμοποιούσε «παλιές σκαλωσιές για έρμα» και για την πλοήγησή του διέθετε «ένα τροποποιημένο χειριστήριο του Playstation». 

 

Διαβάστε: Εξαφανισμένο βαθυσκάφος: Χειριστήρια PlayStation και έρμα από σκαλωσιές

Η επιστολή των 38 ειδικών ανέφερε επίσης «ότι το μάρκετινγκ του Titan από την OceanGate ήταν "τουλάχιστον παραπλανητικό", επειδή ισχυριζόταν ότι το υποβρύχιο θα πληρούσε ή θα υπερέβαινε τα πρότυπα ασφαλείας μιας εταιρείας αξιολόγησης κινδύνων, γνωστής ως DNV, παρόλο που η εταιρεία δεν είχε σχέδια να πιστοποιήσει επίσημα το σκάφος».

Η όλη ιστορία είναι δηλαδή μια κλασική αρπαχτή. Ο ιδρυτής της εταιρείας Στόκτον Ρας χρέωνε έως και 250.000 δολάρια ανά άτομο για επίσκεψη στα συντρίμμια του Τιτανικού, που βυθίστηκε το 1912, στο πρώτο του ταξίδι από την Αγγλία στη Νέα Υόρκη. Ο κ. Ρας είναι ένας από τους 5 επιβάτες που αναζητούνται από τις αρμόδιες αρχές, υπό το άγρυπνο βλέμμα των ελληνικών καναλιών. Μάλλον πίστεψε την προπαγάνδα του, κάτι που αποτελεί θανάσιμο λάθος και στην πολιτική.

Η διαφορά ανάμεσα στους 500 και τους 5 αγνοούμενους, είναι ότι οι πρώτοι είχαν πληρώσει για να αποδράσουν από την κόλαση, ενώ οι δεύτεροι για να συμμετέχουν σε μια περιπέτεια, που -μακάρι να τους βρουν τους ανθρώπους- μετατρέπεται σε εφιάλτη. Αλλά ασυγχώρητοι είναι κατά τον ντετέκτιβ μας οι πολλοί, γιατί όπως εξηγεί θα μπορούσαν να κάνουν κάτι απλό, αντί να θαλασσοπνίγονται:

«Οποιος ενδιαφέρεται να μεταναστεύσει δεν έχει παρά να απευθυνθεί στα κατά τόπους προξενικά γραφεία και τις διπλωματικές υπηρεσίες της χώρας στην οποία επιθυμεί να μετακινηθεί. Εκεί (με πολύ λιγότερα χρήματα από τις 5.000-6.000 που παίρνουν οι διακινητές) θα ζητήσει βίζα. Αν την πάρει, θα μεταναστεύσει με απόλυτη ασφάλεια».

Αναρωτιέται κανείς πώς δεν το σκέφτηκε κανένας από τους 700+ του αλιευτικού. Να πάνε παραδείγματος χάριν στην ειρηνική Λιβύη, στα φιλόξενα προξενεία της ΕΕ, στο ελληνικό, το γερμανικό ή το ιταλικό , και να ζητήσουν μια βίζα. Πώς δεν πέρασε από το μυαλό των δεκάδων χιλιάδων που έχουν πνιγεί στη Μεσόγειο; Μετά το αυγό του Κολόμβου, έχουμε και το αυγό του Πρετεντέρη.

Μήπως δεν θα ήταν άσχημη ιδέα να προσκληθεί εκτάκτως ο ντεντέκτιβ Γιάννης στον τόπο της συμφοράς του Τιτάν; Ο χρόνος περνάει και οι πιθανότητες εντοπισμού συρρικνώνονται. Αλλά ποιος ξέρει, και σε αυτή τη περίπτωση σίγουρα κάτι θα σκαρφιστεί. 

tvxs.gr