Πριν 45 χρόνια ήταν η εποχή του άλσους Παγκρατίου, του Ελεύθερου Θεάτρου, του Λουκιανού και της «Κατίνας»…

Η επιθεώρηση αυτή διεκτραγωδούσε τις αστείες και μικροπρεπείς συμπεριφορές της Κατίνας, μιας γερασμένης ψιψίνας που την είχε ζώσει πια η πείνα.

«Συνέβη στην Κατίνα, παλιά σαν πλατίνα στις πλάτες ερμίνα
σαν να ‘ταν κοκότα θεατρίνα.
Της παίζαν κλαρίνα, βιολιά, μαντολίνα ξημέρωμα ροζ ογραντίνα
Συνέβη στην Κατίνα ναζιάρα, ψιψίνα, τσαχπίνα Κατίνα
Συνέβη, στην Κατίνα, συνέβη στην Κατίνα που τώρα τη ρήμαξε η πείνα …»

Κάποιες μικρολεπτομέρειες των ημερών με ξαναγύρισαν στο χιούμορ εκείνης της φοβερής παρέας.

Οι μικρολεπτομέρειες

I. Ο κ Φίλης, διαθέτει πολλά τέως στο βιογραφικό του, τόσα ώστε να μας προτείνει δυο-δυο τους υποψηφίους προέδρους του ΣΥΡΙΖΑ (γκανιάν άραγε ή φορκάστ;). Αντιθέτως αποφάνθηκε ότι ο ‘ουρανοκατέβατος’ Κασελάκης δεν δικαιούται να διεκδικήσει ηγεσία ως 9ος στο Επικρατείας που ήταν, τον θεώρησε μάλιστα άσχετο με τον ΣΥΡΙΖΑ και το διατράνωσε. Κατ’ αρχάς ουρανοκατέβατος συχνά σημαίνει θεόπεμπτος ή από μηχανής Θεός και δεν αποτελεί κατ’ ανάγκη συνώνυμο του «άσχετος». Προφανώς δεν πολυπιστεύει ο τέως «θρησκευμάτων» στην ευαγγελική ρήση: «κι οι έσχατοι έσσονται πρώτοι!»,

Παραλλήλως έτσι υπονόησε ότι ο ύστερος Τσίπρας έβαζε στα ψηφοδέλτια όποιον νάναι, αφού δεν αποτελεί ο τίτλος του υποψήφιου Επικρατείας επαρκές εχέγγυο συριζαισμού. Οι παλιές αγάπες δεν ξεθυμαίνουν με τον αποχωρισμό.

Τρίτον ο κ Κασελάκης δεν υπήρξε 9ος Επικρατείας αλλά 2ος Απόδημος Επικρατείας και η διαφορά είναι ότι με μια μόνον παραίτηση, ο κ. Κασελάκης εισέρχεται στο ναό της δημοκρατίας

Τέλος, ακόμη κι αν δεχθούμε ότι ο Κήνσορας πάντων των συριζοπροέδρων (τέως, μεταβατικών και μελλοντικών) αγνοούσε αυτή την πρόβλεψη του εκλογικού νόμου και πάλι κάτι περισσεύει …

Βλέπετε, ο ίδιος αν και είναι τρίτος επιλαχών του ΣΥΡΙΖΑ της Α’ Αθηνών (5ος), έδωσε μάχη για το χρίσμα του υποψήφιου δημάρχου του δήμου Αθηναίων και για δύο μόνον ψήφους το έχασε από έναν άλλο επιλαχόντα. Δεδομένου ότι πιστεύει πως η σειρά στο ψηφοδέλτιο υπέχει κάποιο ρόλο επετηρίδας, και δια αυτής απονομιμοποιείται ένας 35χρονος της διασποράς να σηκώσει το χέρι του, τότε γιατί δεν το εφάρμοσε πρώτα στον εαυτό του; Γιατί δεν παραχώρησε προτεραιότητα πχ στην κ Τζένη Αρσένη που τον υποσκέλισε ανέτως στην Α Αθηνών;

II. Οι σύνεδροι είδαμε με τα μάτια μας ότι χρειάζεται πλέον σειρά πρωτοκόλλου για χειραψία με τον Κασελάκη εκ μέρους των κομματικών στελεχών, προς αποφυγή συνωστισμών. Κάποιοι επέμειναν ωστόσο στην προσπάθεια τους να τον εμφανίσουν υποψήφιο λόγω της μεγαλοψυχίας τους διότι δεν διέθετε τάχα τους τριάκοντα.

Παρότι δέκα μέλη της ΚΕ πήραν πίσω την υπογραφή τους (περίεργη επιδημία;) τουλάχιστον άλλα δέκα διατίθεντο ακόμη, πέραν των 30, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκαν προκειμένου να μην θεωρηθεί αυτό ως μια εχθρική προς άλλους υποψηφίους, επίδειξη δύναμης. Παρ όλα αυτά στήθηκε μια παράσταση ότι δύο εκ των υπογραφών δεν ήταν έγκυρες διότι ήταν τάχα από απλά μέλη. Η λίστα της ΚΕ είναι δημόσια κι οι φιλομαθείς εύκολα θα μπορούσαν να διαπιστώσουν αν η εν λόγω αιτίαση ισχύει. Ενώ ποτέ δεν υπήρξε αληθινό θέμα, επικράτησε η λογική πες-πές όλο και κάτι θα μείνει! Συνεργάτης δε του κ Φίλη κάλεσε σε δημόσια διαπόμπευσή του «τρύπιου» Κασελάκη.

III. Σειρά δημοσιογράφων (Κουβαράς, Καμπουράκης κά) αναφέρουν ότι η κουτσομπολίστικη διαρροή περί αστυνομικής φύλαξης Κασελάκη προήλθε από συνυποψηφίους του κι όχι από την Αστυνομία ή τον συνήθη ύποπτο, δηλαδή το Μαξίμου. Προσωπικώς, δεν μπορώ να πιστέψω ότι σύντροφοι έπεσαν χαμηλότερα κι από του Μαξίμου…

IV. Ενθυμούμαι τέλος την συλλογή των 500 υπογραφών προκειμένου να μην κάνει πιά ο αγριάνθρωπος Πολάκης μπούλινγκ στον σ Φίλη.

Ωστόσο οι 500 εκείνοι ευαίσθητοι σύντροφοι δεν διαμαρτυρήθηκαν παρομοίως για τον ξυλοδαρμό ενός 70χρονου συντρόφου (Π Ρήγας, τέως ΓΓ του κόμματος) από έναν 38χρονο μέθυσο αλλά του είπαν όταν προσέφυγε στην Πολιτική Γραμματεία πως αυτό αποτελεί προσωπική τους διαφορά στην οποία δεν επιθυμούν ανάμιξη! Πρώτος και καλύτερος ήταν στην γραμμή αυτή ο αστικής ευγένειας καθηγητής, ο οποίος νοιώθει άνετα συναγελαζόμενος με μικροαστικής αγένειας συνεργάτες.

Επίμυθιον

Το περιπετειώδες καουμπόικο με το άγνωστο «παλληκαράκι» από ράντσο του νέου κόσμου που υπόσχεται να αντιμετωπίσει σε μονομαχία τον κακό ληστή Κολάμπια, είναι κάπως αφελές. Στο cine Koumoundourou έσπασε όλα τα ταμεία γιατί οι διαθέσιμες ταινίες ήταν κάτι εγχώρια δράματα με Ξανθόπουλο ή Μάρθα Βούρτση.

Ο Λουκιανός στο ρεφραίν κατέληγε: «Κατίνα, στο φινάλε σ’ αγαπάμε!» Δυστυχώς δεν μπορώ να το επαναλάβω γιατί ω Κατίνα, σε σκυλοβαρεθήκαμε.

*Ο Γιώργος Μυτούλας είναι σύνεδρος ΣΥΡΙΖΑ – ΛΑΡΙΣΑ 


tvxs.gr