Πολιτική σκηνή / Η γαλάζια κυριαρχία και η κατακερματισμένη αντιπολίτευση
Η πορεία της Αριστεράς στην Ελλάδα βρίθει διεργασιών, ρήξεων και διασπάσεων. Οι εσωτερικές συγκρούσεις σε κόμματα και οργανώσεις πήραν πολλές φορές ακραίες μορφές και οδήγησαν σε μάχες πολιτικής αλληλοεξόντωσης. Το αποτύπωμα της πρόσφατης διπλής διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. θα αξιολογηθεί από τον ιστορικό του μέλλοντος. Ασφαλώς, ουδείς, τολμά να προβεί σε αναλογίες με τις ιστορικές διασπάσεις του ΚΚΕ του 1968 και του 1991. Αποφεύγονται, ακόμα, και οι παραλληλισμοί με την απόσχιση του Αριστερού Ρεύματος (Λαφαζάνης, Στρατούλης) από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015, λόγω της συνθηκολόγησης της κυβέρνησης Τσίπρα με τις Βρυξέλλες. Ωστόσο, στη σημερινή πρωτοφανή συγκυρία της απόλυτης κυριαρχίας του Κυριάκου Μητσοτάκη – χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο δέος – ο διπλός ακρωτηριασμός της αξιωματικής αντιπολίτευσης συνιστά μία πολύ προβληματική εξέλιξη.
Η Ν.Δ. ανοίγει, σταδιακά, τη βεντάλια των «μεταρρυθμίσεων» (φορολογικό ν/σ/, ασφαλιστικό, μη κρατικά ΑΕΙ) έχοντας απέναντι του μία κατακερματισμένη προοδευτική αντιπολίτευση. Η ανεξάρτητη Κοινοβουλευτική Ομάδα- που δρομολογούν να συγκροτήσουν οι 6+6/ Ομπρέλα – αποτελεί το πρόπλασμα ενός νέου πολιτικού φορέα και θα διεκδικήσει μερίδιο από την, ήδη, συρρικνωμένη, αριστερή πίτα. Πρόσφατα, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ηγετικό στέλεχος της Ομπρέλας, είχε υποστηρίξει ότι «υπάρχει χώρος για νέο κόμμα μεταξύ ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ». Τα στελέχη των 6+6 (Χαρίτσης, Ηλιόπουλος) στις τοποθετήσεις τους – μετά την διάσπαση – πρόταξαν την αριστερή ταυτότητα και την αναζήτηση αριστερής διεξόδου.
Η ρήξη ΣΥΡΙΖΑ – Ομπρέλα/6+6
Είναι προφανές ότι, οι αποχωρήσαντες θα επιχειρήσουν να αντλήσουν υποστήριξη από τους αναρίθμητους υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ, που εγκαταλείπουν την Κουμουνδούρου με βασικό προορισμό την γκρίζα ζώνη των αναποφάσιστων. Ασφαλώς στην Κουμουνδούρου, παρά τα ανοίγματα προς το προοδευτικό πολιτικό κέντρο, γνωρίζουν ότι ο δρόμος της ανάκαμψης περνάει από την ανάκτηση μέρους αυτού του ακροατηρίου. Υπό αυτό το πρίσμα, ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. και 6+6/Ομπρέλα εισέρχονται στο πεδίο ενός σκληρού πολιτικού ανταγωνισμού που, ενδεχομένως, να αποκτήσει πιο τοξικά χαρακτηριστικά μετά τις προσβολές που ανταλλάχτηκαν ανάμεσα στις δυο όχθες. Πολλοί, ένθεν κακείθεν, θεωρούν ότι ο νέος κύκλος μίας σκληρής κόντρας άνοιξε χθες. Με τη φράση «αν η Αχτσιόγλου μου έλεγε προεκλογικά ή πρόεδρος ή φεύγω’, θα είχα αποσύρει την υποψηφιότητά μου» ο Στέφανος Κασσελάκης επιδίωξε να στρέψει τους απογοητευμένους «συριζαίους» κατά των 6 συν 6. Οι τελευταίοι, έκαναν λόγο για «χυδαία ανάρτηση» επιστρέφοντας το μπαλάκι προσωπικά προς τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. «Χρειάζεται πολύ θράσος ένας άνθρωπος που δεν έχει υπάρξει στην αριστερά παρά μόνο ως διεκδικητής ή κάτοχος καρέκλας να κάνει μαθήματα ανιδιοτέλειας σε ανθρώπους που έχουν δώσει πολιτικές και κοινωνικές μάχες», τονίζουν, μεταξύ άλλων.
ΠΑΣΟΚ – ΚΚΕ στην εξίσωση
Στην εξίσωση του πολέμου φθοράς, στο κεντροαριστερό τόξο, θα εισέλθουν και το ΠΑΣΟΚ με το ΚΚΕ. Η Χαριλάου Τρικούπη επιδιώκει να διασφαλίσει τη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις, ώστε στις επερχόμενες ευρωεκλογές να υπερκεράσει -μετά από 12 χρόνια (εκλογές Μαΐου – Ιουνίου) – τον ΣΥΡΙΖΑ.
Επιπλέον, τα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα, σε συνδυασμό με τις επιδόσεις στις Αυτοδιοικητικές εκλογές, έχουν ενισχύει και την αυτοπεποίθηση εντός του κτιρίου του Περισσού. Στελέχη του ΚΚΕ αισιοδοξούν για την τρίτη θέση – οι αιθεροβάμονες ακόμα και τη δεύτερη θέση – στις ευρωπαϊκές κάλπες.
Οι προσδοκίες της Ν.Δ.
Ασφαλώς, μπροστά σε αυτή την (κυοφορούμενη) εικόνα, οι ένοικοι του Μαξίμου τρίβουν τα χέρια τους. Και ευελπιστούν, ενόψει της κατάθεσης κρίσιμων νομοσχεδίων με αντικοινωνικό στίγμα, να μην βρουν μπροστά τους μία συμπαγή αντιπολίτευση. Ήδη πρωθυπουργικοί συνεργάτες, διαβλέπουν λιγότερο σφυροκόπημα της Ν.Δ. καθώς θα προέχουν οι ανταλλαγές αιχμών μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Αν δικαιωθούν, τότε τα λαικά συμφέροντα και η ποιότητα της Δημοκρατίας θα υποστούν πλήγμα απροσδιορίστου βάθους…
Δεν υπάρχουν σχόλια