Νερό στον μύλο της Δεξιάς/Ακροδεξιάς τα περί πατριωτικής Αριστεράς
Γνωρίζω και εξ ιδίας πείρας ότι στον απόδημο Ελληνισμό είναι ισχυρό το εθνικό συναίσθημα. Αρα αναγνωρίζω ελαφρυντικό στον διακεκριμένο στον χώρο αυτόν πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Στέφανο Κασσελάκη όταν μιλά για πατριωτική Αριστερά, όχι όμως και σε στενούς συνεργάτες του. Ευτυχώς ο Νίκος Παππάς, εισηγούμενος στην Κ.Ε. το σχέδιο πολιτικής απόφασης, δήλωσε ότι αρκεί ο επιθετικός προσδιορισμός σύγχρονη Αριστερά, αλλιώς ατελείωτος θα ήταν ο σχετικός κατάλογος, όπως ευρωπαϊστική, ανανεωτική, διεθνιστική, οικολογική, σοσιαλιστική για μεγάλη μερίδα.
Κατά την άποψη πολλών συμπολιτών μας, ο ευρωπαϊσμός δεν είναι πατριωτισμός, αφού συνεπάγεται εκχώρηση μέρους της εθνικής κυριαρχίας. Να απολογηθούμε και για αυτόν εν όψει ευρωεκλογών;
Ας αναρωτηθούμε ποιο κόμμα της Βουλής χωρίζει τις πολιτικές δυνάμεις σε πατριωτικές και μη, αυτοχαρακτηριζόμενο ως «μόνο πατριωτικό» κόμμα. Είναι το κόμμα Βελόπουλου, του οποίου ο πρόεδρος ήθελε να παραπέμψει τους Τσίπρα-Κοτζιά επί εσχάτη προδοσία για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Μια συμφωνία εθνικά επωφελή, για τη λύση ενός προβλήματος που ακινητοποιούσε επί τρεις δεκαετίες τις δυνατότητες της Ελλάδας να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στα Βαλκάνια, περιορίζοντας έτσι και την επιρροή της Τουρκίας. Δική μας ιδέα και ένα σχέδιο κοινής ασφάλειας και συνανάπτυξης στα Βαλκάνια, στο οποίο συχνά αναφερόταν ο Αλέξης Τσίπρας.
Πιστοποιητικά εθνικοφροσύνης ζητούσαν η Ν.Δ. και άλλες δυνάμεις από τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., ειδικότερα διότι η Ροδόπη ήταν η μόνη περιφέρεια όπου βγήκαμε πρώτοι εκλέγοντας βουλευτή από τη μουσουλμανική μειονότητα, τον σύντροφο Οζγκιούρ Φερχάτ. Επιπλέον, το να δηλώνουμε το αυτονόητο, ότι είμαστε η «πατριωτική Αριστερά», παραπέμπει στο ότι άλλες δυνάμεις του ευρύτερου πολιτικού χώρου είναι μη πατριωτικές.
Πορευόμενος προς το συνέδριο ανασυγκρότησής του τον Φεβρουάριο του 2024, ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. δεν έχει κανένα λόγο να αρνηθεί ούτε τον ευρωπαϊσμό του ούτε τα κυβερνητικά επιτεύγματά του. Θυμίζω ότι μεταξύ των πρώτων ευρωπαϊστών ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας, από το 1815, του οποίου τον ευρωπαϊσμό δεν αναδεικνύει η παράταξη της Δεξιάς. Αραγε, αυτό έχει να κάνει με το ότι ο πρώτος κυβερνήτης της ανεξάρτητης Ελλάδας δολοφονήθηκε από τους κοτζαμπάσηδες;
Ας χαρίσουμε, λοιπόν, τη νέα εθνικοφροσύνη στο κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, το οποίο πολέμησε την ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών χέρι χέρι με τη Χρυσή Αυγή και άλλα ακραία εθνικιστικά μορφώματα.
Οφείλουμε επίσης να καμαρώνουμε για τις επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στο προσφυγικό-μεταναστευτικό, καθώς με κυβέρνηση Τσίπρα έγινε η συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας για το ζήτημα, η δε πατρίδα μας κέρδισε τότε τον παγκόσμιο σεβασμό.
*Διετέλεσε δεκαπέντε συναπτά έτη (2004-2019) μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής
Δεν υπάρχουν σχόλια