Τάκης Λιδωρικιώτης / Δεκάλογος προς μπολσεβίκους της Κουμουνδούρου
Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr
Οκ Κασσελάκης διέβη το Ρουβίκωνα! Αποφάσισε να γίνει ο νέος Σημίτης με τριάντα χρόνια καθυστέρηση κι ας μην πήγε στην γιορτή του.
- 105 χρόνια συμπληρώνονται από την ίδρυση του ΣΕΚΕ (10/11/1918) και θυμίζω ότι ο Αβραάμ Μπεναρόγια πέθανε περιπτεράς στο Τελ Αβίβ, προτού προλάβει να φάει καμιά ρουκέτα. Από όλες τις κριτικές που δέχτηκε η πιο άδικη ήταν αυτή επειδή πήρε ξεκάθαρη θέση καταδίκης της τρομοκρατικής Χαμάς Είναι ίσως μια ευκαιρία αναψηλάφησης των αμφισημιών στο Ουκρανικό, της ρητής καταδίκης και μορφών εγχώριας τρομοκρατικής βίας καθώς και της απαλλαγής από την παράδοση φαλτσέτας και Τασκένδης. Ας πει εγκαίρως ότι από τούδε ο σκοπός δεν θα ξανα-αγιάσει τα μέσα!
- Λαθραία οι πλειοψηφούντες (μπολσεβίκοι) οικειοποιούνται την ‘σκοπιά της κοινωνίας που αγωνιά’ ενώ συνήθως είναι ή υπήρξαν εξίσου αξιωματούχοι κι οι ίδιοι. Αυτό ακούγεται ως επιχείρημα ‘υπεκφυγής’ παρόμοιας φύσης με αυτό που χρησιμοποιεί ο καθεστωτικός Άδωνις με το σχήμα Τέμπη και υποκλοπές vs. ακρίβειας.
- φαιδρότερο δε του επιχειρήματος ότι κάποιος έχει δίκιο γιατί είναι πιο αριστερός είναι το επιχείρημα πως έχουν δίκιο όσοι είναι περισσότεροι!. Πουθενά δεν λένε οι γραφές ότι το δίκιο εγκαταβιεί είτε αριστερά είτε με τους πολλούς.
- Προσδιορίζεται ως θρυαλλίδα των κοινωνικών εξελίξεων την μια η διάψευση προσδοκιών των μεσαίων και την άλλη η ανέχεια των ευάλωτων. Απέναντι στην ξεπερασμένη οπτική της πρωτοπορίας της εργατικής τάξης, της μεγάλης απούσας, δεν βρίσκεται ο ευρύχωρος χυλός του όλοι μαζί. Είναι το θρυλούμενο ριζοσπαστικό έλλειμμα που οδηγεί στην ασάφεια στην διάρθρωση, στην έλλειψη σαφών προτεραιοτήτων και στην ξεκάθαρη τοποθέτηση στις δευτερεύουσες αλλά καθόλα υπαρκτές συγκρούσεις ανάμεσα σε συμμαχικά κοινωνικά στρώματα και τάξεις.
- Αν από τη μια υπάρχει το μεροληπτικό αφήγημα της μιας και πρωτοπόρου κοινωνικής τάξης του προλεταριακού κοσμοπολιτισμού από την άλλη ενεδρεύει το εξόφθαλμα απατηλό αφήγημα του ενός κι ενιαίου έθνους για το οποίο αξίζει τάχα ‘εσείς να θυσιαστείτε προκειμένου εμείς να δοξαστούμε’.
- Σε πολλά κείμενα συναντά κανείς υπερβολικά πολλούς επιθετικούς προσδιορισμούς που αδυνατίζουν το ουσιαστικό επιχείρημα της πλειοψηφίας και μάλιστα άνευ λόγου, δεδομένου ότι αυτό υπερέχει κραυγαλέα στον κοινό νου. Φόρτιση υπάρχει φυσικά πολύ περισσότερη στους μειοψηφούντες (μενσεβίκους) ωστόσο εκείνοι έχουν το ελαφρυντικό του πιο αδύναμου που διαβλέπει ότι με τις τρέχουσες εξελίξεις περιθωριοποιείται. Ο χαμένος πάντα δικαιούται μια κουβέντα παραπάνω!
- Τα Νοεμβριανά είναι επίλογος της διπλής μάχης του Σεπτεμβρίου με το απρόσμενο τέλος. Πολλοί σχολιάζουν τον Μπακογιάννη ή τον Τσίπρα που κατάλαβαν τελευταίοι τι τους επιφύλασσέ το θέρος. Δείχνουν να ξεχνάνε ότι μέχρι την Κυριακή του ‘απόψε φθινοπώριασε και το όνειρο ξεθώριασε‘ κι οι ίδιοι καγχάζαν με το αμερικανάκι. Οι ξεκομμένοι προ πολλού μηχανισμοί σαρώθηκαν αλλά επιμένουν ακόμη ότι ο κόσμος είναι αδύνατον να υπάρξει χωρίς την σοφία τους.
- Από δίπλα επιμένουν διάφορες κατασκευές του Τσίπρα που παρέστησαν επί μακρόν τους μεγαλομετόχους. Το πίστεψαν κι οι ίδιοι και τώρα τους έμεινε το κουσούρι. Αυτά όμως με το χθες, υπάρχουν τίποτε νέα από το αύριο; Γόβες και στιβάνια, αγορές κα λαϊκές αγορές, πατρίδες και παρτίδες μέχρι πότε θα παρελαύνουν από κοινού; Τι θα απογίνουν χωρίς βαρβάρους;
- Έχει ένα δίκιο ο σ Σταθάκης που παρατηρεί ότι ο Σημίτης επέτυχε την αναβίωση του ΠΑΣΟΚ όχι απλώς παραμερίζοντας τον Άκη αλλά αλλάζοντας το καλούπι. Θυμίζω ότι ο Άκης παρέμεινε στο προσκήνιο ενώ πολλά από τα τέκνα του στελεχώνουν ακόμη και σήμερα, τριάντα χρόνια μετά, το πολιτικό φάσμα από το υπουργικό συμβούλιο του Μητσοτάκη μέχρι και την άκρα αριστερά. Για να μην πω για τον προσκείμενο τότε Χαραλαμπίδη που λέει πια ‘ο Ηλίας’ και κολλάει ο στόμας του. Το πνεύμα του Άκη είναι που ηττήθηκε οριστικώς.
- Η έπαρση κι η ειρωνεία τινών εκ των διαφαινόμενων νικητών δείχνει ότι κι αυτοί ‘μισούν’ εξίσου απλώς συγκυριακά έτυχε αυτή την φορά να είναι με την πλειοψηφία. Έχουν δηλαδή σημαντικό έλλειμμα ηγετικότητας και συμπερίληψης παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλει the kid.
Έσπευσε και ο σοφολογιότατος.
ΑπάντησηΔιαγραφή