Ταινία τρόμου στα ερημωμένα χωριά της Καρδίτσας
Οδοιπορικό της «Εφ.Συν.» πίσω από τα μπλόκα των αγροτών ● Στον Παλαμά, τη Μεταμόρφωση και τον Βλοχό που καταστράφηκαν μέσα σε ένα βράδυ από τις πλημμύρες του Σεπτεμβρίου ● Σε απόγνωση οι κάτοικοι προσπαθούν, αβοήθητοι, να σταθούν και πάλι στα πόδια τους ● Τα αμφίβολα σχέδια μεταφοράς τους γεννούν υποψίες για πλάνα εκμετάλλευσης των περιουσιών τους από πολυεθνικές.
«Οταν το νερό μπήκε απότομα μέσα στο σπίτι και είχε φτάσει τα δύο μετρά, τότε είπα από μέσα μου "μας πνίξανε οι κερατάδες"»: ο Βάιος Παπαθανασίου είναι ένας 38χρονος επιχειρηματίας που ζει με την οικογένειά του στον Παλαμά και εμπορεύεται είδη υγιεινής και οικοδομικά υλικά. Λίγο πιο πέρα από το σπίτι του βρίσκεται το μαγαζί με τη μάντρα και την αποθήκη του.
Μας περιγράφει τις πρώτες στιγμές της μεγάλης πλημμύρας: «Την πρώτη μέρα ήμασταν γύρω από τον Παλαμά και σώζαμε όπως μπορούσαμε τους ηλικιωμένους ανθρώπους. Το νερό δεν είχε φτάσει στο σπίτι μου ακόμα και ήμουν συγκρατημένα ήσυχος διότι μέχρι αργά το βραδύ καθόμασταν στα αναχώματα και παρακολουθούσαμε το ύψος του νερού. Οταν είδαμε ότι σε εκείνο το σημείο η κατάσταση είναι εντάξει, πήγα σπίτι μου κατά τις 12 και με πήρε ο ύπνος. Κατά τις 4 με πήρε ένας φίλος μου τηλέφωνο για να μου πει ότι πνιγόμαστε. Τότε ανέβασα την έγκυο γυναίκα μου με τους δύο μικρούς μου γιους και τη μητέρα μου στο πιο ψηλό σημείο του σπιτιού μου, που είναι το πατάρι της αποθήκης. Τη γιαγιά μου, που βρισκόταν στο διπλανό σπίτι, δεν κατάφερα να τη σώσω, ήταν αργά, είχε πνιγεί. Το νερό μπήκε απότομα παντού».
Ο Βάιος Παπαθανασίου | ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ
Αρκετοί στον Παλαμά και τα γύρω χωριά δηλώνουν σίγουροι ότι το βράδυ της πλημμύρας έσπασαν επίτηδες κάποια από τα αναχώματα με σκοπό να σωθεί η Καρδίτσα. Για την υπόθεση των αναχωμάτων έχουν ακουστεί διάφορες θεωρίες, έχει πεταχτεί το μπαλάκι των ευθυνών ανάμεσα σε αυτοδιοικητικούς, ενώ αποτελεί αντικείμενο της εισαγγελικής έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Αυτό που είναι σίγουρα αποδεδειγμένο πάντως είναι ότι η ειδοποίηση του 112 ήρθε έως 2 ή 3 ώρες αργότερα, με αποτέλεσμα να κάνουν τον γύρο του κόσμου οι εικόνες με τους ανθρώπους που βρίσκονταν στις στέγες των σπιτιών τους μέχρι και 3 μέρες.
«Δεν βρίσκεις ούτε γάτα»
Η ιστορία του Βάιου είναι μία από τις εκατοντάδες των ανθρώπων στα ερημωμένα χωριά γύρω από τον Παλαμά. Σήμερα, 5 μήνες μετά την τεράστια καταστροφική πλημμύρα, ο Παλαμάς συνεχίζει να παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης. Οι εικόνες καταστροφής βρίσκονται παντού τριγύρω, περίπου το 40% από τα μαγαζιά είναι και πάλι ανοιχτά και μόνο το πρωί βρίσκεις ανθρώπους να κυκλοφορούν στους δρόμους.
Η Σούλα Πέτρου δίπλα από το κατεστραμμένο σπίτι της μητέρας της | ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ
«Ο Παλαμάς ήταν μια ζωντανή πόλη με πολλά καφενεία και εστιατόρια όπου σχεδόν κάθε βράδυ το χωριό διασκέδαζε και την ημέρα οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από αγρότες που έφευγαν για δουλειά στα χωράφια τους, μιας και η πλειονότητα των κατοίκων είμαστε αγρότες. Μετά και την καταστροφή του "Ντάνιελ" η πόλη μας μοιάζει με πόλη-φάντασμα. Πριν καν πέσει το φως οι δρόμοι ερημώνουν, ούτε γάτα δεν βρίσκεις στο χωριό» μας λέει η Σούλα Πέτρου που ζει μαζί με τον σύζυγό της Νίκο και τώρα φιλοξενεί και τη μητέρα της, αφού το σπίτι της γκρεμίστηκε από την ορμή του νερού και είναι θαύμα το πώς γλίτωσε εκείνη τη μοιραία νύχτα.
«Το κράτος μάς κοροϊδεύει όλους» συνεχίζει. «Ελάχιστοι εδώ στον Παλαμά πήραν τις πρώτες μέρες το βοήθημα των 6.600 ευρώ, έδωσαν επίσης κάτι μαθαίνω και σε μερικούς λίγο πριν από τα Χριστούγεννα. Το πρώτο κλιμάκιο αξιολόγησης των ζημιών πέρασε στα γρήγορα και όχι σε όλους. Περιμέναμε, όπως μας είπαν, το δεύτερο κλιμάκιο για τα γκρεμισμένα, αλλά δεν φάνηκε ποτέ. Πήγαμε στο γραφείο τους στην Καρδίτσα λίγο πριν από τα Χριστούγεννα και το βρήκαμε κλειστό, μάλλον για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές».
Ακόμα πιο σοκαριστικές εικόνες βλέπει κανείς μπαίνοντας στη Μεταμόρφωση, πέντε χιλιόμετρα από τον Παλαμά, που είναι πλέον κυριολεκτικά ένα χωριό-φάντασμα και θυμίζει σκηνικό ταινίας τρόμου. Είναι τρομακτική και ανατριχιαστική η αίσθηση που δημιουργείται αντικρίζοντας τα εγκαταλειμμένα σπίτια, με καθημερινά αντικείμενα να βρίσκονται παντού, όπως τα άφησαν οι κάτοικοι φεύγοντας για να σωθούν. Ομως με μεγάλη έκπληξη διαπιστώσαμε ότι το μοναδικό καφενείο του χωριού, στην έρημη πλατεία, παραμένει ανοιχτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια