Θέση για τις εξελίξεις στον χώρο της Κεντροαριστεράς και την ενδεχόμενη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και ΠΑΣΟΚ παίρνει μέσω της ΑΥΓΗΣ της Κυριακής η γραμματέας της Κ.Ο. της αξιωματικής αντιπολίτευσης και βουλευτής Πέλλης Θεοδώρα Τζάκρη. Η ίδια υπεραμύνεται του οδικού χάρτη που παρουσίασε ο Στέφανος Κασσελάκης, ενώ αναλύει και το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός νέου φορέα της Κεντροαριστεράς, υπενθυμίζοντας συγχρόνως τις κρίσιμες καμπές της Μεταπολίτευσης για τη λεγόμενη προοδευτική παράταξη. Επιπλέον, αναφέρεται στο αποτέλεσμα της κάλπης, σημειώνοντας ότι «το μόνο κόμμα που κατέρρευσε στις ευρωεκλογές είναι η Ν.Δ., που απώλεσε 13% σε έναν χρόνο εξαιτίας της συστηματικής και αξιόπιστης αντιπολίτευσης που άσκησαν ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και ο πρόεδρός του Στέφανος Κασσελάκης». Χαρακτηρίζει, επίσης, τον ανασχηματισμό που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός «ανασχηματισμό υποκριτών και αμετανόητων», λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις και τα πρόσωπα που εμπλέκονται στην υπόθεση των Τεμπών
Πώς κρίνετε το περιεχόμενο του ανασχηματισμού;
Πρόκειται για τον ανασχηματισμό των υποκριτών και αμετανόητων, δεδομένου ότι από τους δεκάξι της Εξεταστικής των Τεμπών υπουργοποιήθηκαν οι τέσσερις! Συν τον υπόδικο Τριαντόπουλο, φαίνεται ότι η πιο ισχυρή φράξια στην κυβέρνηση είναι η φράξια της συγκάλυψης. Δεν πήραν κανένα μήνυμα ή, το πιο πιθανό, στέρεψαν από προθύμους να συμπράξουν με το σχέδιο Μητσοτάκη. Θεωρώ ότι πρόκειται για κυβέρνηση προετοιμασίας παράδοσης της εξουσίας. Και αυτή μου η εκτίμηση ενισχύεται από το γεγονός ότι δεν άλλαξε ούτε υπουργό Υγείας ούτε υπουργό Οικονομικών. Κάτι που σημαίνει ότι οι Ελληνίδες και οι Έλληνες πρέπει να προετοιμάζονται για ολοκληρωτική κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και ανελέητη φοροεπιδρομή. Η δε αποκαθήλωση Σκρέκα αποδίδεται αποκλειστικά σε επικοινωνιακούς λόγους επειδή διεσύρθη τις τελευταίες μέρες ο πρωθυπουργός λόγω της κατάθεσης κοστολογημένης πρότασης νόμου για την ακρίβεια από τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Πώς κρίνετε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών; Η Ν.Δ. έπεσε, ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. κατέγραψε 14,92%; Μήπως πλέον έχουμε ένα πολιτικό σύστημα του ενάμισι κόμματος; Πώς μπορεί αυτό να αντιστραφεί;
Πολλοί επισημαίνουν ότι η πτώση από το 41% στο 28% σε λιγότερο από ένα έτος, μεταξύ άλλων, οφείλεται και στη χαλαρότητα των ευρωεκλογών, υπονοώντας ότι αν υπήρχε κυβερνητική διακύβευση, η Ν.Δ. ίσως να έπιανε τον περιβόητο στόχο του 33%. Άραγε, αν είχαμε βουλευτικές εκλογές πόσο θα είχε πάρει ο κ. Κασσελάκης; Ενδεικτικά αναφέρω αποτελέσματα προηγούμενων ευρωεκλογών και εθνικών εκλογών:
2014: ΣΥΡΙΖΑ 26,26% και σε λίγους μήνες 36,5%. Αύξηση 35%!
2019: ΣΥΡΙΖΑ 23,75% και μέσα σε έναν μήνα 31,5%. Αύξηση 32,6%!
2024: ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. 15%. Πόσο θα είχε πάρει αν είχαμε βουλευτικές;
Το μόνο κόμμα που κατέρρευσε στις ευρωεκλογές είναι η Ν.Δ., που απώλεσε 13% σε έναν χρόνο εξαιτίας της συστηματικής και αξιόπιστης αντιπολίτευσης που άσκησαν ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και ο πρόεδρός του Στέφανος Κασσελάκης. Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. έκλεισε τον κύκλο των διασπάσεων και της εσωστρέφειας τρεισήμισι μήνες πριν το άνοιγμα της κάλπης και δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στο γεγονός ότι είχαμε μια διαρροή του 3,5%, που κατευθύνθηκε στα διασπαστικά κόμματα που προέκυψαν. Το κρίσιμο ζήτημα θα είναι αυτό του πόλου αναφοράς στη δημοκρατική παράταξη κι εκεί θα κριθούμε όλοι: πρόσωπα, απόψεις και κόμματα. Νομίζω ότι ο πρόεδρος έθεσε το δάκτυλο εις τον τύπον των ήλων, μιλώντας πολύ συγκεκριμένα και με σαφήνεια για το καίριο αυτό ζήτημα.
Ποια βήματα πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. με ορίζοντα το Συνέδριό του;
Αντιμετωπίσαμε την ετυμηγορία του λαού με τη δέουσα σοβαρότητα, καθώς και με την περίσκεψη και τον αναστοχασμό που της αρμόζει. Μακριά από μας τα παχιά λόγια και οι θριαμβολογίες. Ωστόσο, και χωρίς κροκοδείλια δάκρυα. Τα βήματά μας θα είναι συντεταγμένα και προγραμματισμένα, με γνώμονα τη διαφάνεια των κινήσεων, το ανοιχτό μυαλό και τη μεγάλη καρδιά της δημοκρατικής παράταξης, και κυρίως την προσήλωσή μας στην επείγουσα εθνική και λαϊκή ανάγκη αλλαγής. Στην πορεία αυτή, που κι εμείς θα μετασχηματιζόμαστε σε κάτι μεγαλύτερο κι ευρύτερο, προφανώς θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι και για εσωτερικές αλλαγές στη δομή, στη λειτουργία, στα πρόσωπα, στο σύνολο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Αυτό θα έχουμε την ευκαιρία να το εξετάσουμε στο Καταστατικό μας Συνέδριο. Τυχόν προσδοκίες για παλινδρόμηση σε προγενέστερα στάδια της κομματικής ζωής θα αποδειχθούν φρούδες και μακριά από τις αγωνίες των Ελλήνων.
Ο Στέφανος Κασσελάκης ανακοίνωσε μια σειρά πρωτοβουλιών από το βήμα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Υπάρχει εκτενής δημόσια συζήτηση για τις σχέσεις ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, με δεδομένο τον απόλυτο κατακερματισμό.
Οσον αφορά το πώς; Είπε ότι το να κλειστούν σε ένα δωμάτιο οι ηγέτες των δημοκρατικών κομμάτων θα ήταν ατελέσφορο, αλλά κι αδιαφανές. Ο κόσμος δεν θέλει προξενήτρες και παζάρια. Θέλει ντόμπρα λόγια και καθαρές προθέσεις. Όσον αφορά το ποιοι; Μόνον όποιος δημοκράτης επιθυμεί θα αυτοεξαιρεθεί. Εμείς εξαιρούμε μόνο τη ΝΕ.ΑΡ. για τον λόγο που ξέρετε καλά! Όσον αφορά το επί ποίου πεδίου; Τι καινούργιο θα πουν σε αυτές τις «ζυμώσεις» ηγεσίες που γνωρίζονται ήδη τριάντα χρόνια, έχουν υπάρξει στα ίδια κόμματα ή ακόμη και στις ίδιες φράξιες; Ποιο ενδιαφέρον θα κινήσουν τέτοιες συνεδριάσεις συντονιστικών οργάνων στο ευρύτερο κοινό; Αυτό ακριβώς είναι το λάθος πνεύμα των κινήσεων κορυφής. Είναι η φλύαρη ενασχόληση με κομματικά προξενεία προς αμοιβαίο όφελος, υποτίθεται, κι όχι η συναίρεση ή η διαίρεσή μας στο πεδίο των αληθινών προβλημάτων της κοινωνίας μπροστά στα μάτια όλων των ανθρώπων. Με κάποιους συντρόφους φαίνεται ότι διαφωνούμε στο ποιοι, πώς, πού και επί ποίας ατζέντας. Συμφωνούμε, όμως, ότι υπάρχει καθολική επιθυμία ενότητας μέσα στον δημοκρατικό λαό κι ότι υπάρχει μια επείγουσα εθνική ανάγκη αλλαγής! Άραγε, περιμέναμε την ευρωκάλπη για να το καταλάβουμε εμείς, που στηρίζαμε πέρσι όλη μας την εκστρατεία στην απλή αναλογική; Όχι, δεν νομίζω ότι ακούσαμε για πρώτη φορά αυτή τη λαϊκή επιθυμία. Άλλοι ήταν οι «βαρήκοοι». Περισσεύουν οι ιδιοτελείς προσεγγίσεις που αντιμετωπίζουν τέτοια κορυφαία ζητήματα, θέτοντας πρώτη τη λάθος ερώτηση: «Άραγε, εγώ πού συμπεριλαμβάνομαι; Εγώ σε ποιο ρόλο χωράω;». Δεν καταλήγεις έτσι σε σοβαρή πρόταση, κόβοντας και ράβοντας το κοστούμι στα μέτρα σου ή κατασκευάζοντας ρόλους.
Εχουν κατατεθεί, όμως, διαφορετικές προτάσεις. Ποια είναι η δική σας θέση;
Στα ογδόντα χρόνια από την απελευθέρωση που γιορτάσαμε φέτος δεν είναι και τόσο πολλές οι φορές που η δημοκρατική παράταξη κατάφερε να ενωθεί και να επικρατήσει. Είναι μόλις τρεις οι φορές αυτές και φωτίζουν τρία διαφορετικά μοντέλα.
Α) Ενωση Κέντρου: Το 1961 τα κόμματα του Κέντρου ενώθηκαν και σχημάτισαν την Ένωση Κέντρου με διαδικασίες κορυφής και υπό την πίεση της πρεσβείας προκειμένου να δημιουργηθεί ένα σχήμα ισχυρό κεντρώο, αλλιώς θα επωφελείτο και πάλι η ΕΔΑ. Ο ένας από τους τότε επικεφαλής λίγο μετά αιφνιδίως πέθανε (Σοφοκλής Βενιζέλος) κι ο Γ. Παπανδρέου απέμεινε, υποτίθεται, αδιαφιλονίκητος. Πήρε την εξουσία με θριαμβευτικό ποσοστό, αλλά η κατασκευαστική ατέλεια εκφράστηκε με πάταγο και πολύ γρήγορα. Τα Ιουλιανά του 1965 είχαν τη ρίζα τους στον τρόπο σύνθεσης κι έτσι η διάρκεια της άνοιξης του ’60 αποδείχτηκε βραχεία.
Β) ΠΑΣΟΚ (1974-1981): Στην κοσμογονία της Μεταπολίτευσης και με πρώτη κουβέντα στη διακήρυξή του την Κερύνεια, ξεκίνησε από το 13,6% κι είχε μια διάσπαση κάθε βδομάδα κατά την πρώτη περίοδο. Ευτυχώς για τον Ανδρέα δεν υπήρχαν τότε δημοσκοπήσεις, γιατί σίγουρα θα τον βγάζανε μονοψήφιο… Προτού επικρατήσει, αναμετρήθηκε με πολλές ατελέσφορες προσπάθειες κινήσεων κορυφής προσωπικοτήτων. Τελικώς, βρέθηκε επικεφαλής (48%), συνεργαζόμενος μεν με τα άλλα δημοκρατικά κόμματα, ωστόσο προσπαθώντας να στεγάσει καθ’ ολοκληρίαν την πλατιά κοινωνική και πολιτική συμμαχία που δημιουργείτο εντός του. Είχε μονομέτωπο προς τη Δεξιά μεν, αλλά δεν διαπραγματευόταν και την αυτοτέλειά του σε καμία φάση. Είχε μεγάλης διάρκειας και σημασίας επιτυχία.
Γ) Συνασπισμός ή για να είμαστε σαφέστεροι ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα: Η σωτηρία του έθνους και του λαού από τη λαίλαπα των Μνημονίων, μετά από αποτυχία όλων των λύσεων του κατεστημένου, μας ανατέθηκε τελικώς. Η Αριστερά βρέθηκε στην κυβέρνηση πρακτικώς με ατζέντα κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας. Σε αυτόν τον ρόλο ανταποκρίθηκε με επιτυχία, παρότι το κατεστημένο αντιμετωπίζει την εθνικά υποδειγματική στάση της Αριστεράς ως την περίοδο του ελληνικού παραπετάσματος. Ο Μητσοτάκης επαίρεται ότι τάχα το 2019 διέσωσε το καθεστώς, το οποίο ποτέ δεν κινδύνεψε.
Εμείς τότε ήμασταν ακόμη το πολιτικό υποκείμενο που ξεκίνησε ως μια χαλαρή ομοσπονδία μικροομάδων κι έφθασε, περνώντας από πολλούς μετασχηματισμούς, στο σήμερα, χωρίς δυστυχώς να αποκτήσει αληθινά συνείδηση ενιαίου κόμματος. Αυτό καλυπτόταν πίσω από διαδικαστικές ρυθμίσεις πολύπλοκες, από αέναες διαπραγματεύσεις, από αμφίσημες διατυπώσεις, από υποτροπιάζουσες κρίσεις κι εντέλει διασπάσεις. Δεν πρέπει, όμως, τις όποιες ατέλειες της ιστορικής μας διαδρομής να τις προβάλλουμε ως επιλογή κι ως πρότυπο, ως άποψη κι ότι ποτέ δεν επιθυμούσαμε τάχα κάτι πιο σφιχτό κι αποτελεσματικό. Ούτε πολύ περισσότερο μπορεί αυτό να προβάλλεται ως μοντέλο επίλυσης του πολιτικού προβλήματος της ενότητας της δημοκρατικής παράταξης. Όσοι δηλώνουν έκπληκτοι από αυτό που εισηγήθηκε ο κ. Κασσελάκης στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, την προτίμησή του στη δεύτερη εκδοχή του ενιαίου κόμματος, δεν το λέει πρώτη φορά. Είχε πει ότι το φαντάζεται σαν το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ κι αυτό θεωρήθηκε «αμερικανιά» και λοιδορήθηκε, ωστόσο είναι το μεγάλο ερώτημα που βάζει η Ιστορία εμπρός μας: Μπορούμε να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας, να τροποποιηθούμε τόσο ριζικά και να γίνουμε τόσο ευρύχωροι; Από μας εξαρτάται!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου