Ο Κασσελακης θα προτιμούσε να έχει στείλει τον Ανδρουλάκη σε ρόλο Γεωργίου Μαύρου το 1977, όταν εκείνος τα παράτησε με ένα παρεμφερές ποσοστό (ΕΔΗΚ 12%) ωστόσο τότε ο Ανδρέας (ΠΑΣΟΚ 25%) είχε πετύχει double score. Την πικρή γεύση της διάψευσης του Κασσελάκη γλύκανε κάπως η κατάκτηση της δεύτερης θέσης. Δοθείσης της αδιαμφισβήτητης πρωτιάς της ΝΔ, αυτή είχε αναδειχθεί σε μέγα έπαθλο του αγώνα και κρίθηκε καθαρά υπέρ του.

Ο ίδιος εμφανώς περίμενε κάτι παραπάνω από το 15% αφενός λόγω του νεαρού της ηλικίας κι αφετέρου γιατί δεν έχει πλήρη αίσθηση του πόσο απέχει από τον μέσο πολίτη. Αυτά τα δύο του δημιουργούν ένα έλλειμμα γείωσης και φαίνεται κάπως αιθεροβάμων.

Αυτό το κάτι παραπάνω, πχ το να γράφει πέραν του Μητσοτάκη κι αυτός το “2” μπροστά, θα σήμαινε σήμερα μια κυβέρνηση υπο προθεσμία, θα σήμαινε ότι ο ίδιος θα είχε μπει στην ουρά της τράπεζας και θα περίμενε απλώς να έρθει η σειρά του και τέλος θα σήμαινε εξελίξεις δραματικές για την υπόλοιπη αντιπολίτευση.

Καμία δημοσκόπηση δεν τον έδειξε ποτέ να έχει το 2 μπροστά αν και σε πολλές το ανω όριο του πλησίασε πολύ στο 20%. Άρα πλησίασε πολύ, ασχέτως αν ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης προτίμησε να μην κάνει αυτή την φορά το θαύμα. Βέβαια όποιος ξέρει ότι πλησίασε τόσο πολύ στο “θαύμα” χτυπάει ακόμη πιο δυνατά το κεφάλι του, όπου πιστεύει ότι έφταιξε ο ίδιος. Διότι ότι δεν θα πολυέτρεχε ο Χρήστος Σπίρτζης για την νίκη, μάλλον το είχε προεξοφλήσει.

Στους προσεκτικούς δεν διαφεύγει πάντως ότι αν μαζί με τις Ευρωεκλογές είχαμε και βουλευτικές (ταυτόχρονες ή ‘συζυγείς’, όπως το 2019 και το 2014) το score τους  θα ήταν σαφώς πιο κεντρομόλο υπέρ των κομμάτων-διεκδικητών. Υπολογιζεται ότι το 28-15% θα ήταν σε παράλληλες βουλευτικές περίπου 33%-20% κι η διαφορά απο το τρίτο κόμμα προφανώς δεν θα ήταν δύο και κάτι. Αυτή την ευνοική φύση των ευρωεκλογών για τα μικρότερα κόμματα υπαινίσσονται στο ΠΑΣΟΚ οταν λένε ότι χάσανε ένα ανεπανάληπτο momentum συν φυσικά το διαρκές μαλιοτράβηγμα στο ΣΥΡΙΖΑ που ακολούθησε την παραίτηση Τσίπρα.

Facta

Συγκρίνοντας πάντως τους 5.215 χιλιάδες περσινούς εκλογείς με τους  3.976 φετινους, προκύπτει  ένα 76%. Είναι ελαφρώς υποκριτικό να λέει κανείς ότι δεν περίμενε μια τόσο μεγάλη αύξηση της αποχής (την ειχαμε προβλέψει επακριβώς), σε μια κάλπη χωρίς ουσιαστική διακύβευση πέραν του αν θα παει τελικώς Στρασβούργο η κ Μελέτη.

Οι 930 ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ (2023) θα έπρεπε επι 0,76 να έχουν γίνει 709 χιλιάδες, ωστόσο μετρήθηκαν μόνο 593! Έλειψαν δηλαδή 116.000 εκλογείς που ‘ευθύνονται’ για την περαιτέρω ποσοστιαία πτώση του ΣΥΡΙΖΑ κατά 2,9%!  Θα μπορούσε κανεις, αυθαιρέτως, να υποθέσει ότι όλοι αυτοί βρίσκονται ανάμεσα στους 98 χιλιαδες της Νέας Αριστερας και/ή στους 43 του ΚΟΣΜΟΣ. Αυτή θα ήταν μια ορθοπεδική προσέγγιση, από αυτές που προσπαθούν να ενώσουν κατεαγόντα τμήματα αποκαθιστώντας την προτεραία κατάσταση. Η πραγματικότητα όμως είναι πιο πολύπλοκη όπως λένε τα exit polls. Μας πληροφορούν πχ ότι εκ των 98 της ΝεΑρ, μόνο οι 60 το είχαν ρίξει ΣΥΡΙΖΑ περσι!

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήλπιζε πως η αποχή θα έπληττε περισσότερο την ΝΔ λόγω τιμωρητικής διάθεσης ωστόσο οι συντηρητικοί πολίτες απέχουν δυσκολότερα. Πέραν όμως του τι θα κάνανε τελικώς οι δεξιοί, υπήρχε και η αδήριτη προϋπόθεση του να καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να ‘πάει στις κάλπες’ τους δικούς του σε ένα βαθμό αξιοπρεπή, όπως το ΚΚΕ ή το ΠΑΣΟΚ.

Δεν συνέβη όμως αυτό, ίσως γιατί το μήνυμα της ανατροπής δεν έπεισε, ίσως γιατί δεν διέθετε διόλου πεζικό, ίσως γιατί ο ενθουσιασμός κάποιων τμημάτων εκλογέων επισκιαζόταν από την επιφυλακτικότητα άλλων. Η εντατική προσωπική παρουσία υπήρξε ένας σημαντικός πόρος, όπως απέδειξε το εξαιρετικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ στους νησιωτικούς δήμους αλλα με ένα νταούλι, πανηγύρι δεν γίνεται.

Υπάρχουν δύο ακόμη παράμετροι σχετικώς απροσδιόριστοι αλλά μεγάλου ενδιαφέροντος.

Α) Πόσοι ‘τσιπραίοι’ (ψηφοφόροι Ιουνη 23) έγιναν και ‘κασελαίοι’ (Ιουνης 24); Όχι και τόσοι πολλοί. Κι αν υπολογίσει κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει 24% νέες αφίξεις (ελπιδοφόρο), συμπεραίνει ότι απο τους παλιούς του λείπουν αρκετοί. Όσοι δεν απείχαν, ίσως προτίμησαν κάποιο απο τα ψηφοδέλτια που αθροίζουν 21% ‘στα αριστερά’ του ΣΥΡΙΖΑ.

Β) Πόσο προσωποπαγής είναι άραγε η νέα πελατεία; Πόσοι από τους 593 είναι Kasselistas; Κι αν κάποιος πει ότι αυτοί μετρήθηκαν κι είναι 90% γιατί οι υπόλοιποι οι πιο επιφυλακτικοί προτίμησαν άλλα ψηφοδέλτια, αυτό άραγε σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάζει λαό κι ότι γίνεται πλέον κόμμα Κασσελάκη;

Για να απαντήσει κανείς χρειάζεται τουλάχιστον έναν αριθμό ακόμη, προς σύγκριση. Πόσοι από τους περσινούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ αντιπαθούσαν τον Τσίπρα; Αν τα ποσοστά βρεθούν παρόμοια, αν δηλαδή και τότε περίπου το 90% ήταν θαυμαστές του, τότε καταλήγουμε στην ταυτολογία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε ηγέτη κι οι ψηφοφόροι του ταυτίζονται ψυχολογικά με το νέο πρόσωπο. Τίποτε δηλαδή το δραματικό, πέραν της ένδειξης εμπέδωσης του Κασσελάκη.

Συμπέρασμα

Ο αη Λαός στην κάλπη αμέλησε να δώσει λύση στο πολιτικό πρόβλημα ως από μηχανής Θεός, για ένα και μόνο λόγο. Είναι απολύτως ανύπαρκτες οντότητες τόσο ο αη λαός όσο κι ο από μηχανής Θεός. Αποτελούν σκηνοθετικά ευρήματα που καλύπτουν αδυναμίες του σεναρίου.

tvxs.gr