Με τον Κώστα Σημίτη (88) έκλεισε, όπως λένε, μια ... εποχή! Ποιά ακριβώς;

Ο τέως Πρωθυπουργός ίσως πράγματι να ξανάγινε ένα αθώο Πειραιωτάκι, προπολεμικό. Μπορεί και να στριμώχτηκε πάλι ανάμεσα στους διακεκριμένους συμμαθητές του που του κάναν χώρο να ξανακάτσει στο θρανίο ανάμεσα τους,  ο Τάκης Λουκανίδης (Παρανέστι Δράμας, 1937) κι ο Μάνος Λοΐζος (Λάρνακα, 1937) 

Πριν πολλά χρόνια, στην σκιά του γαλλικού Μάη, ο μεν ένας ξεκινούσε ως δραπέτης Marco Ventura να μπει στην ιστορία από μια χαραμάδα της, ο δε άλλος ήδη έφευγε πικραμένος από τον Παναθηναϊκό -τιμωρημένος ενώ μεσουρανούσε - κι ο τρίτος είχε ήδη συνθέσει τραγούδια όπως το "ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας" και κυρίως τον ύμνο στην γυναικεία μαγκιά: "Μη βροντοχτυπάς τις χάντρες ..."

Κουλουβάχατα όμως τα κάνει όλα ο χρόνος!