Στην μνήμη του Κώστα Καββαθά…
Αν διάλεγες έναν ποιητή για τον Κώστα Καββαθά, θα ήταν ο Μαγιακόφσκι.
Ένα σύννεφο που βρυχάται υπήρξε ο Κώστας Καββαθάς σε όλη του τη ζωή.
Τώρα βρυχάται στους Γαλαξίες.
Ξεκίνησε μικρό παιδάκι να μαζεύει και να εξετάζει κάλυκες που σκόρπιζαν οι Εγγλέζοι στα Δεκεμβριανά.
Και μετά έφθασε στην στρατόσφαιρα πάνω σε ένα Μινγκ με έναν Ρώσο πιλότο που τον κέρασε εκεί πάνω μια σταλιά βότκα απ΄ το φλασκί του.
Ο Κώστας Καββαθάςα, ένας θρύλος τώρα, υπήρξε ένας γίγαντας, αόρατος για την εξουσία ,αλλά ορατός για εκατομμύρια πολίτες που διάβασαν τις σκέψεις του και διαμόρφωσαν (και έτσι) τις δικές τους σκέψεις. Ένα Ιερό τέρας.
Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ
Τα περιοδικά που εξέδωσε ο Καββαθάς, κι ανάμεσα τους οι θρυλικοί «4 Τροχοί» είχαν αφορμή τα αυτοκίνητα (ή τα αεροπλάνα, τη μουσική ή τα ταξίδια) για να μιλήσουν για τον πολιτισμό και τη γνώση.
Ο Καββαθάς μάλωνε την Ελλάδα. Με την αγάπη και την τρυφερότητα εκείνου που βλέπει ότι η χώρα του πάει στραβά κι ανάποδα.
«Άνοιξε» τα περιοδικά του κι έδωσε την ευκαιρία σε πολλές σπουδαίες πέννες να εκφραστούν ελεύθερα, ενώ στον «Εν λευκώ» αποδείχθηκε τι μπορεί να είναι η ραδιοφωνία.
Ο Κώστας στη ζωή του είχε περί πολλού το «λευκό πουκάμισο» του πατέρα του, δεν ήθελε να το λεκιάσει ποτέ, και τα κατάφερε.
Ανακατευόταν με τα πάντα, φιλοσοφία,κόμικς, πολιτική,επιστήμες,σινεμά,λαϊκή και λόγια λογοτεχνία, ένας «αναγεννησιακός άνθρωπος», φιλοπερίεργος και φιλομαθής, άοκνος, σαν η δική του ημέρα να είχε 72 και όχι 24!
Δεν μπορώ να αποχαιρετήσω τον Κώστα, θα σκοντάφτω πάνω του, στον τρόπο του, στο χιούμορ του και το όραμα του, για όλη μου τη ζωή…
Δεν υπάρχουν σχόλια