Προκαλεί η Ομάδα αλήθειας: Στην αντεπίθεση με Βουλαρινό, Μιχαηλίδου και αιχμές για MEGA
Μέσα από αλλεπάλληλες αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, η Ομάδα Αλήθειας παρουσιάζει την κριτική που της ασκείται ως «πόλεμο» από παραδοσιακά ΜΜΕ, τον οποίο αντιπαλεύει επικαλούμενη την αυξανόμενη στήριξη του κόσμου.
Μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις και τον σάλο που προκλήθηκε γύρω από τις πρακτικές της, η Ομάδα Αλήθειας της Νέας Δημοκρατίας δείχνει να μην αρκείται σε άμυνα, αλλά να περνάει στην αντεπίθεση, αξιοποιώντας δημόσιες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών και επιτιθέμενη ανοιχτά σε μέσα ενημέρωσης που τη στηλίτευσαν, με κυρίαρχο το MEGA.
Μέσα από αλλεπάλληλες αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, η Ομάδα Αλήθειας παρουσιάζει την κριτική που της ασκείται ως «πόλεμο» από παραδοσιακά ΜΜΕ, τον οποίο αντιπαλεύει επικαλούμενη την αυξανόμενη στήριξη του κόσμου.
«Η Δύναμή μας είστε εσείς», γράφει χαρακτηριστικά, υπονοώντας πως τα παλιά μέσα έχουν χάσει την επιρροή τους και πως η ενημέρωση έχει πλέον περάσει στα χέρια του «λαού» μέσω των social media.
Την προσπάθεια αυτή ενίσχυσαν και στελέχη της κυβέρνησης με δηλώσεις στήριξης. Η υφυπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου παραδέχθηκε ότι «πολλές φορές και εγώ έχω ενημερωθεί από την Ομάδα Αλήθειας για τις αντιφάσεις της αντιπολίτευσης», ενώ ο δημοσιογράφος και συνεργάτης του κυβερνητικού μπλοκ, Μάνος Βουλαρίνος, σημείωσε ότι «λογικό είναι, σε αυτούς που αποκαλύπτεται ο χαρακτήρας και η απάτη τους, να μην αρέσει».
Το μεγαλύτερο μέρος της επίθεσης, ωστόσο, στράφηκε κατά του τηλεοπτικού σταθμού MEGA, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες έχει φιλοξενήσει επικριτικά ρεπορτάζ για την Ομάδα Αλήθειας.
Στις σχετικές αναρτήσεις, γίνεται λόγος για οργανωμένη εκστρατεία εναντίον τους «από το πρωί μέχρι το βράδυ», υπονοώντας πως το κανάλι έχει πάρει σαφή αντικυβερνητική γραμμή.
Η επικοινωνιακή αυτή γραμμή υπεράσπισης δείχνει την πρόθεση του κυβερνητικού στρατοπέδου να μην εγκαταλείψει τη στήριξη στην Ομάδα Αλήθειας, ακόμα κι εν μέσω σοβαρών ερωτημάτων για τη λειτουργία και τη στόχευση της. Αντίθετα, προβάλλεται ως εργαλείο πολιτικού ελέγχου και αποκάλυψης της «υποκρισίας της αντιπολίτευσης».
Η ρητορική αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο αφήγημα περί δήθεν μονομερούς και συστημικής επίθεσης από τα παλιά ΜΜΕ, στο οποίο αντιπαρατίθεται η «λαϊκή υποστήριξη» και η δυναμική των social media. Το αφήγημα μοιάζει γνώριμο και πολιτικά βολικό.
Το ερώτημα παραμένει, ωστόσο. Όταν η «αλήθεια» γίνεται εργαλείο προπαγάνδας, ποιος τελικά την ελέγχει;
Δεν υπάρχουν σχόλια