Οι παλιοί λέγανε πως στην κρίσιμη στιγμή οι πιο αποφασισμένοι ήξεραν «να βάζουν και λίγο νερό στο κρασί τους». Ο Κασσελάκης παλιός δεν είναι βέβαια αλλά ίσως να παλιώνει γρήγορα, αν κρίνουμε από την πρόταση αρραβώνα που ονόμασε «μέτωπο δικαιοσύνης».

Την εκτίμηση του προς την δύστροπη νύφη την είχε εκφράσει ήδη την εποχή των παχιών αγελάδων, δηλαδή ενόσω προέδρευε του Σύριζα, όπου η Ζωή δεν διέθετε πολυμελές «fun club». Απεχθάνονται, από κοινού, ανθρώπους που έπαιξαν παρόμοιο ιταμό ρόλο σε βάρος τους, αν και σε διαφορετικό χρόνο. Χαρακτηριστικότερες τέτοιες περιπτώσεις είναι οι κκ Τσίπρας, Πολάκης και Γεροβασίλη. Αυτά είναι γνωστά ωστόσο χθες ο Κασσελάκης το πήγε πολύ παρακάτω …

Το «Αμερικανάκι» ωχριά σε πονηρία μπροστά στην έμπειρη τακτικίστρια, που επιπλέον έχει διαβεί την πολιτική έρημο κατά την προηγούμενη δεκαετία οπότε δεν βάζει πλέον εύκολα και τα κλάματα. Παίζει και με τις λέξεις πολύ καλύτερα λόγω ειδίκευσης αλλά εδώ είναι κυρίως οι έννοιες αυτές που την διευκολύνουν.

Όσοι πχ πιστεύουν ότι η πενηντάρα Ζωή έχει κάποια προσωπική εφηβική ψυχοπαθολογία που την ωθεί να τα σέρνει του Τσίπρα τρις ημερησίως, ως αντιβίωση, πλανώνται. Απορούν μάλιστα γιατί χάνει έτσι κι άλλους παλιούς ψηφοφόρους του Τσίπρα, που θα την ακολουθούσαν αν δεν ήταν τόσο ακραία σε χαρακτηρισμούς τόσο για τον ίδιο όσο και για την πολιτική περίοδο διακυβέρνησης του. Αυτό αληθεύει ωστόσο αντιρροπείται και με το παραπάνω από κέρδη που αλιεύει άλλού.

Η διεισδυτικότητα της σε ακροατήρια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (αντισύριζα) οφείλεται ακριβώς στην αποτυχία της ΝΔ να αναπαράξει αντισύριζα κι αντιτσίπρα αντανακλαστικά, σε βάρος της. Ενώ θεωρητικώς η Ζωή εκφράζει τον π.τ. Τσίπρα (πρό κωλοτούμπας), οι ψηφοφόροι δεν δείχνουν να το θυμούνται. Πως μπορεί λοιπόν να εγείρει αποτελεσματικά αντιτσίπρα συναισθήματα στους δεξιούς, κάποια που βρίζει τον Τσίπρα χειρότερα κι από τους ίδιους;

Στα πλαίσια αυτά ή και όχι, την χθεσινή ατάκα Κασσελάκη για το μέχρι προ 6μηνου κόμμα του, θα μπορούσε να την έχει ανέτως εκστομίσει η Ζωή: “ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ είναι τρεις όψεις του ίδιου διεφθαρμένου συστήματος. Είναι οι διαχειριστές του βούρκου που έφτιαξαν για εμάς. Ήλθε η ώρα να τους στείλουμε στα σπίτια τους και μερικούς στα δικαστήρια. Το παλιό πολιτικό σύστημα πρέπει να ηττηθεί με συντριπτικό τρόπο και να εξαφανιστεί γιατί θέλουμε οξυγόνο δημοκρατίας και ανθρωπιάς. Δεν υπάρχει χρόνος και χώρος για ουδέτερους. Ή με τον βούρκο τους ή με την αλλαγή”.

Στο στόμα όμως του τέως αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ η διαπίστωση αυτή αποκτά μια άλλη βαρύτητα κι απελευθερώνει την κριτική στάση των οπαδών του απέναντι σε πολλά και διάφορα της κυβερνητικής περιόδου πέραν των ήδη γνωστών διαφοροποιήσεων του («μαξιλαριού», των λεγομένων εθνικών, του Κατρούγκαλου και πιο πρόσφατα των Τεμπών) Λογικά έπονται κι άλλες οριοθετήσεις σχετικά με Μάτι, ενεργειακά, μαύρο πολιτικό χρήμα, διαπλοκή, ΜΜΕ, εξωτερική πολιτική κ.ά.

Το δεύτερο σημείο σύγκλισης είναι η ατζέντα Ντι Πιέτρο εκεί όπου η κ Κωνσταντοπούλου μάλλον διαθέτει το copyright. Η νοηματοδότηση του μετώπου ως δικαιοσύνης στην αιχμή του κι όχι ισότητας, ελευθερίας, ανεξαρτησίας κλπ. δείχνει μια διάθεση προσχώρησης στην καθαρτήρια λογική της «τιμωρού», κάτι που αντιθέτως φαίνεται να αποξενώνει αρκετά το ΠΑΣΟΚ. Εκεί, σαν να μην του έφθανε ο Οδυσσεύς που εμπιστευεται την δικαιοσύνη και το ΙΚΑ, έχει και την κ Διαμαντοπούλου να προσεύχεται στα θεία μπροστά στο ενδεχόμενο και μόνο άσκησης ποινικής δίωξης στον κ Πρωθυπουργό, γόνο της οικογενείας-ιδιοκτήτη της χώρας.

Το τρίτο σημείο αφορά στην στροφή προς τον χώρο του Κέντρου, σχέδιο που υποτίθεται πως απεργάζεται ο Κασσελάκης εξ απαλών ονύχων. Τα χθεσινά μάλλον διαψεύδουν τις φήμες ότι επέλεξε να αλλάξει λαό-στόχο και πως παράτησε στην άκρη τους ριζοσπαστικοποιημένους, για να επενδύσει στους χλιαρούς κεντρώους. Η προσχώρηση του σε ένα σχήμα, που ασχέτως φιλελευθέρων ιδεολογικών παραμέτρων πολιτικά κατηγοριοποιείται ως «Αριστερά της Αριστεράς», αφήνει το ΠΑΣΟΚ μοναχό του στο δίλημμα Κουβέλη (κυβερνητική προοπτική με κίνδυνο εξαφάνισης;) Η δε ανοικτή «επικήρυξη» του ηθικού αυτουργού στα Τέμπη δείχνει μάλλον διάθεση απομάκρυνσης από τους μέσους όρους και τις ενδιάμεσες τιμές.

Τώρα όμως ήρθε η ώρα πια να δούμε και τι ανταπόκριση γεννά αυτό το “αίσθημα”, που εκδηλώθηκε κατά τον πλέον επίσημο τρόπο.

tvxs.gr