Ορέστης Μεταξάς / Από την Πύλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ και στον Τσίπρα
Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr
Τελικά το ναυάγιο της Πύλου δεν έτυχε. Πέτυχε. Όταν συνεχώς οι υπουργοί μεταναστευτικής πολιτικής σου είναι ακροδεξιά μαντρόσκυλα που γαβγίζουν μανιασμένα – για αυτό άλλωστε τους έβαλες – και κατεβάζουν τροπολογίες που στέλνουν τα συγκεκριμένα μηνύματα τους , είναι λογικό να δημιουργούν ένα κλίμα που τα ναυάγια όπως της Πύλου είναι επακόλουθα
Όταν αλλάζεις τον Βορίδη με τον Πλεύρη στέλνεις το μήνυμα ας πάει και κανένας στον πάτο δεν χάλασε κι ο κόσμος. Μόνο που στην Πύλο πήγαν στον πάτο επτακόσιοι.
Το μεταναστευτικό είναι ένα τεράστιο ζήτημα. Ουσιαστικά πάντα ήταν. Και όσα μαντρόσκυλα και να επιστρατεύσεις οι κινήσεις των πληθυσμών θα συνεχίσουν να γίνονται. Γιατί αυτό λέει η ανθρώπινη φύση κι η ανθρώπινη ιστορία. Ο Μητσοτάκης έμπλεξε. Έμπλεξε όχι με το μεταναστευτικό που σ’αυτό είναι μανούλα να το διαχειρίζεται επικοινωνιακά και να δημιουργεί πολεμική ατμόσφαιρα. Ξέροντας ότι αυτό τον βολεύει. Έμπλεξε πρώτα με τα Τέμπη και τώρα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Με τον ΟΠΕΚΕΠΕ έμπλεξε υποτιμώντας τον και χωρίς να έχει αντιληφθεί τις συνέπειες του. Με τον ΟΠΕΚΕΠΕ κατέρρευσε πλήρως το αφήγημα του επιτελικού κράτους και των αρίστων που μας κυβερνάνε . Το επιτελικό κράτος των αρίστων έγινε η παράγκα των αχρείων.
Όσο και να κάνει ο Μητσοτάκης τον ανήξερο και όσα να λέει «ας είμαστε ειλικρινείς αποτύχαμε» όλο αυτό το περιλουζεται. Είναι βουτηγμένος μέσα στα σκ@τ@ και αυτός κάνει ότι φοράει κολόνια Ζιβανσί. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν ήταν μόνο ένα οικονομικό σκάνδαλο. Ήταν συγχρόνως και ένα σκάνδαλο πολιτιστικής καθίζησης. Η επιχειρησιακή ομάδα που μας κυβερνά αποδείχθηκε ότι ήταν Τρούμπα και χαμαιτυπείο. Οι διάλογοι τους δεν θα διέφεραν πολύ από τους διαλόγους των συμμοριών της μαφίας της νύχτας που συνεχώς αλληλοσκοτώνονται. Και είναι σοκαριστικό να αντιλαμβάνεσαι ποιοι ακριβώς σε κυβερνούν, τι αντίληψη έχουν για την εξουσία τους και με τι ήθος γίνεται η διαχείριση αυτής. Οι διπλανοί μας άνθρωποι που σκέφτονται εντελώς απλά και πρακτικά – και πολλές φορές ξεφεύγουν και μας τρομάζουν – πλέον έχουν καταλήξει στην άποψη τους για αυτή την κυβέρνηση. Και για ίδιο τον Μητσοτάκη. Τους έχουν πλήρως απορρίψει και τους βρίζουν πατόκορφα. Πες οι δικές τους καθημερινές δυσκολίες, πες μια ηθική που μπορεί οι ίδιοι κάποιες φορές να την παραβιάζουν- ίσως όχι χωρίς τύψεις – δεν ανέχονται πλέον αυτό που παρακολουθούμε καθημερινά σε απευθείας μετάδοση.
Ο Μητσοτάκης και η ΝΔ έχουν φύγει . Μόνον οι κλακαδοροι τους χειροκροτούν. Το δυστύχημα είναι ότι δεν υπάρχει αυτός που θ’ ανοίξει την πόρτα για να φύγουν .Και αυτό είναι το γελοίο και το αποκαρδιωτικό συγχρόνως. Στο μυαλό του Αλέξη Τσίπρα δεν μπορούμε να μπούμε. Όμως αν όχι σήμερα πότε; Που θα βρεθούν καλύτερες συνθήκες για τον Αλέξη Τσίπρα να πάρει τα ρίσκα του; Και πότε θα υπάρχει ανάγκη για τον τόπο να εμφανιστεί ο Αλέξης Τσίπρας αν όχι σήμερα. Μια κυβέρνηση μέσα στην ηθική απαξίωση και μια αντιπολίτευση που απλώς δεν μπορεί. Να περιμένουμε τον επόμενο Μεσσία πότε θα εμφανιστεί;
Να πούμε κάποια πράγματα για τον Τσίπρα. Να πούμε. Που δεν ήταν όσο έτοιμος έπρεπε για την διαπραγμάτευση με τους δανειστές και δεν είχε αντιληφθεί πλήρως τι συνέβαινε. Που συγκυβέρνησε με αυτό το πολιτικό έκτρωμα τους ΑΝΕΛ και τον πρόεδρο τους. Να πούμε και για όλες τις ευθύνες του για την εσωκομματική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά να πούμε και για την εμβληματική συμφωνία των Πρεσπών. Να πούμε και που κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια. Που άφησε προίκα στους επόμενους τριάντα επτά δισεκατομμύρια ευρώ. Που δεν άφησε κανέναν πολίτη εκτός ΕΣΥ και σταμάτησαν κάποιοι να τρώνε από τους σκουπιδοτενεκέδες. Που αυτός και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκλεψαν.
Και βέβαια στα χρόνια που ήταν ο Αλέξης Τσίπρας πρωθυπουργός ούτε παράνομες παρακολουθήσεις είχαμε, ούτε κουκούλωμα Novartis, ούτε μπάζωμα στα Τέμπη, ούτε ηθική κατάρρευση αλά ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η κυβέρνηση καταρρέει μέσα στη θυμηδία, την οργή και την απαξίωση. Την κρίσιμη αυτή στιγμή της κατάρρευσης οφείλεις να είσαι παρών. Και άσε τον κόσμο να κρίνει…
Δεν υπάρχουν σχόλια