«Μάχιμοι» ετών 70 στην υποστελεχωμένη πυροσβεστική
Από το «κάποια κενά που υπάρχουν» του Χρήστου Στυλιανίδη (τον Σεπτέμβριο του 2021) στην «αναδιάρθρωση σε όλο το πυροσβεστικό σώμα» που «φυσικά και έγινε» του Βασίλη Κικίλια (τον Απρίλιο του 2024), τα πάγια προβλήματα όπως ο συνταξιοδοτικός «εγκλωβισμός» των πενταετών πυροσβεστών παραμένουν στην πυροσβεστική. Τουλάχιστον ο πρώην υπουργός ήταν ειλικρινής στην ίδια δήλωσή του τονίζοντας ότι «ο μέσος όρος της πυροσβεστικής σε ηλικία είναι τα 49 έτη».
Εναν χρόνο αργότερα ο διάδοχος του Β. Κικίλια, ο Γιάννης Κεφαλογιάννης, επισήμανε (ΕΡΤ1, 21/6/2025) ότι «η ενίσχυση του πυροσβεστικού σώματος τα τελευταία χρόνια αποτελεί έμπρακτη προτεραιότητα». Ποια είναι η πραγματικότητα; Καμία «αναδιάρθρωση», αλλά τυμπανοκρουσίες όπως στην πρόσφατη παραλαβή των 164 πυροσβεστικών οχημάτων (το 1/10 από τα 1.400 οχήματα που θα αγοραστούν μέσω του προγράμματος «ΑΙΓΙΣ»), που σαφώς χρειάζονται, αλλά οι πυροσβέστες αναρωτιούνται ποιος θα τα χειριστεί όταν το ανθρώπινο δυναμικό δεν ανανεώνεται.
Εξι χρόνια διακηρύξεων λοιπόν και ακόμη υπάρχουν περί τους 400 πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης από 60 έως 74 ετών που αδυνατούν να συνταξιοδοτηθούν λόγω… ενσήμων.
«Ενα από τα σημαντικότερα θέματα που αντιμετωπίζουμε ως κλάδος τα τελευταία έτη στο πυροσβεστικό σώμα είναι το συνταξιοδοτικό των πενταετών πυροσβεστών» λέει στο Documento o Γιώργος Γουρδουράκος, πρόεδρος του Σωματείου Πυροσβεστών Περιφέρειας Αττικής και Νήσων, και εξηγεί τον λόγο: «Σχετίζεται άμεσα με τα όρια ηλικίας και την απαραίτητη ανανέωση του πυροσβεστικού σώματος. Εχουν εγκλωβιστεί λόγω της μη συμπλήρωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος και οδηγούνται στο να εργάζονται κάποιοι έως τα 72+ έτη. Είναι κάτι οξύμωρο και αντίθετο των απαιτήσεων του αντικείμενου μας. Απαιτείται πολύ καλή πνευματική και φυσική κατάσταση για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις δύσκολες και ακραίες καταστάσεις που αντιμετωπίζει καθημερινά ένας επαγγελματίας πυροσβέστης.
Αυτήν τη στιγμή έχουμε στο πυροσβεστικό σώμα περίπου 400 πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης άνω των 60 ετών και φτάνουν έως και 74 χρόνων. Εχουμε προτείνει τα τελευταία τέσσερα χρόνια να γίνει ομογενοποίηση – μονιμοποίηση όλων των πενταετών με μεταβατική διάταξη του ορίου ηλικίας τα 62 έτη. Να μπορέσουν να λάβουν και την πλασματική μάχιμη πενταετία που απαιτείται για να συνταξιοδοτηθούν, να έχουν πραγματική υπηρεσία για 24 χρόνια και έξι μήνες. Αυτό ήδη για κάποιους είναι πλέον δύσκολο, αφού εργάζονταν μέχρι το 2012 ως εποχικοί υπάλληλοι με πεντάμηνες συμβάσεις. Επίσης, θα άνοιγε τον δρόμο για νεότερους να προσληφθούν από τη δεξαμενή των εποχικών».
Τον Γ. Γουρδουράκο συμπληρώνει ο Βασίλης Κέκης, πρόεδρος του Πανελλαδικού Σωματείου Πενταετών και Συμβασιούχων Πυροσβεστών, με έδρα τη Σαλαμίνα: «Οι πενταετείς συνάδελφοι που είναι μεγάλοι σε ηλικία, κάθε χρόνο γίνονται μπαλάκι των διοικητών. Τη μια χρονιά ο διοικητής μπορεί να τους κρατά στον σταθμό ή την επόμενη ένας άλλος διοικητής να τους ενημερώνει ότι θα βγουν κανονικά διότι τους έχει κρίνει η υπηρεσία ικανούς. Οπως καταλαβαίνετε, μόνο προβλήματα δημιουργούνται, με αποδέκτες μόνο αυτούς τους ανθρώπους, με προβλήματα υγείας, κάποιοι από τους οποίους ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Επιτέλους, η πολιτική και φυσική ηγεσία του πυροσβεστικού σώματος πρέπει έστω και την ύστατη στιγμή να βρει μια λύση. Εμείς ως σωματείο έχουμε κάνει προτάσεις εγγράφως, χωρίς καμία ανταπόκριση».
«Οι 24ωρες βάρδιες μού φαίνονται βουνό»
Ο Βασίλης Σχίζας, πενταετής πυροσβέστης που υπηρετεί στη Σαλαμίνα, συνεχίζει να εργάζεται για να συμπληρώσει τα συντάξιμα έτη του. Τα όσα λέει στο Documento αποκαλύπτουν ότι η πυροσβεστική υπηρεσία χρήζει πραγματικής αναδιάρθρωσης και ανανέωσης: «Είμαι στα 71 μου, σε μια ηλικία που δεν μπορώ να προσφέρω αυτά που πρόσφερα κάποτε. Αισθάνομαι βάρος για την πυροσβεστική. Δεν μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά στις φωτιές και δεν νιώθω καλά με αυτό. Τελειώνει η πενταετία μου και τον τελευταίο χρόνο, θα σας είμαι ειλικρινής, οι 24ωρες βάρδιες μού φαίνονται βουνό. Ολοι οι αξιωματικοί και οι συνάδελφοι με προσέχουν και έχουμε άριστη συνεργασία. Βοηθώ στο τηλεφωνικό κέντρο. Αν χρειαστεί να πάω έξω σε συμβάν, θα είναι για να τους φέρνω νερά και κάτι να φάνε».
Ο έμπειρος πυροσβέστης βρισκόταν από το 1998 στο σώμα ως εποχικός. Σταμάτησε για δύο χρόνια όπου δούλεψε ως επαγγελματίας οδηγός και επέστρεψε ξανά ως εποχικός το 2006. Το 2021 έγινε πενταετής και φέτος είναι η τελευταία του χρονιά. Στην ερώτηση του Documento αν το θεωρεί φυσιολογικό στα 70 να υπηρετούν άνθρωποι στην πυροσβεστική ο Β. Σχίζας είναι ξεκάθαρος: «Οχι, σε καμία περίπτωση δεν είναι νορμάλ – και για λόγους επιχειρησιακούς και για λόγους υγείας. Η φύση του επαγγέλματός μας είναι τέτοια που θα έπρεπε να υπηρετούμε μέχρι τα 60-62. Δεν μπορούμε να συμβάλουμε σε ένα σπίτι που καίγεται ούτε να ανέβουμε σε βουνοκορφές και να τρέχουμε να σβήνουμε δασικά συμβάντα. Είναι μια ηλικία που, όπως το
«Οι πενταετείς συνάδελφοι που είναι μεγάλοι σε ηλικία κάθε χρόνο γίνονται μπαλάκι των διοικητών» «Είμαι στα 71 μου, σε μια ηλικία που δεν μπορώ να προσφέρω αυτά που πρόσφερα κάποτε. Αισθάνομαι βάρος για την πυροσβεστική» «Η νέα προκήρυξη με άφησε εκτός, όχι γιατί δεν μπορώ να υπηρετήσω, όχι γιατί μου λείπει η ικανότητα, αλλά επειδή πλέον ξεπέρασα ένα ηλικιακό όριο» λέει ο σοφός λαός, “το σώμα μεν πρόθυμο, η δε σαρξ ασθενής”».
Μάλιστα, στη Σαλαμίνα υπάρχει και συνάδελφός του που είναι ακόμη μεγαλύτερος σε ηλικία από τον ίδιο: «Εδώ έχουμε και ένα άλλον κύριο που είναι μεγαλύτερος από εμένα. Είναι 74 ετών. Αυτόν τον άνθρωπο γιατί να τον ανανεώσουν και να μην τον βοηθήσουν να συμπληρώσει συντάξιμα; Ξεχωρίζουμε σαν τις μύγες μες στο γάλα. Δεν μπορούμε να συμβάλουμε όπως πρέπει στην πυροσβεστική. Μέχρι πέρυσι πήγαινα σε συμβάντα. Φέτος δεν μπορώ».
Απορρίφθηκαν άνθρωποι που έχουν προσφέρει
Με τον αριθμό των οργανικών κενών του να είναι επτασφράγιστο μυστικό για τον αρχηγό της πυροσβεστικής Θεόδωρο Βάγια (δεν έχει απαντήσει ακόμα στο ερώτημα του Documento (που εστάλη στις 26/3/2025 σχετικά με τις συνταξιοδοτήσεις του 2025 και για το ποιος είναι ο ακριβής αριθμός των οργανικών κενών), η απώλεια των 600 έμπειρων εποχικών χαρακτηρίζεται από έμπειρους αξιωματικούς του πυροσβεστικού σώματος ως «μέγα σφάλμα» που θα κοστίσει σε μια ημέρα με δύο μεγάλα συμβάντα.
Υπενθυμίζεται ότι οι συμβάσεις των εποχικών για πρώτη φορά δεν ανανεώθηκαν αλλά βγήκε νέα προκήρυξη, πριν από τη φετινή αντιπυρική περίοδο, την οποία άφησε προίκα στον Γ. Κεφαλογιάννη ο προκάτοχός του Β. Κικίλιας. Οπως είχε εξηγήσει και στο Documento της Κυριακής 31/3 ο Θάνος Ψαρόπουλος, πρόεδρος του Πανελλήνιου Σωματείου Συμβασιούχων Πυροσβεστών (ΠΑΣΣΥΠ): «Αυτή η παράλογη μοριοδότηση είναι μια τιμωρία της κυβέρνησης για τη διαμαρτυρία μας στο υπουργείο. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη λειτουργεί ξεκάθαρα τιμωρητικά απέναντι στους εποχικούς πυροσβέστες για τα επεισόδια στη λεωφόρο Κηφισίας».
Η νέα προκήρυξη τους έδινε μόλις… δέκα μόρια για κάθε αντιπυρική περίοδο στην οποία υπηρέτησαν, ενώ για άλλες κατηγορίες (π.χ. μακροχρόνια ανεργία) δίνονταν περισσότερα μόρια. Κατά της προκήρυξης μάλιστα έχει προσφύγει στο ΣτΕ και το ΠΑΣΣΥΠ.
Μεταξύ των 600 έμπειρων πρώην εποχικών είναι και ο Γεώργιος Ασημακόπουλος, ο οποίος στα 43 του θέλει να προσφέρει για όσα χρόνια έχει στην πυροσβεστική: «Μπήκα στο πυροσβεστικό σώμα το 2020. Υπηρέτησα για πέντε συνολικά χρόνια στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Κορίνθου. Βρέθηκα στην πρώτη γραμμή, δίπλα σε συναδέλφους, δίνοντας μάχη με τις φλόγες για να προστατεύσουμε ανθρώπινες ζωές, περιουσίες και το περιβάλλον μας. Πίστεψα πως η εμπειρία μου, η προσφορά μου και η αφοσίωσή μου στο καθήκον θα είχαν αξία. Ομως η νέα προκήρυξη με άφησε εκτός, όχι γιατί δεν μπορώ να υπηρετήσω, όχι γιατί μου λείπει η ικανότητα, αλλά επειδή πλέον ξεπέρασα ένα ηλικιακό όριο. Ενα κριτήριο που με τιμωρεί για τα χρόνια που ήδη έδωσα στο σώμα. Είναι σωστό να απαξιώνεται η εμπειρία μας, τη στιγμή που οι πυρκαγιές γίνονται ολοένα και πιο καταστροφικές; Οι φωτιές δεν περιμένουν – ούτε και εμείς πρέπει να περιμένουμε άλλο για δικαιοσύνη».
«Η εμπειρία μας δεν μετριέται ούτε με μόρια ούτε με χαρτιά»
Ο Γεράσιμος Γερουλής, πρώην εποχικός πυροσβέστης από την Ηλεία, τονίζει στο Documento ότι κάποιοι «κόπηκαν» για λίγους μήνες: «Υπηρετούσα στα Λεχαινά Ηλείας ως οδηγός σε όχημα πρώτης γραμμής. Ζήσαμε δύσκολες καταστάσεις, κινδύνους, αλλά και την ανεκτίμητη αίσθηση του καθήκοντος. Μέσα από εκατοντάδες συμβάντα αποκτήσαμε εμπειρία που δεν μετριέται ούτε με μόρια ούτε με χαρτιά. Δεν υπερμοριοδοτήθηκαμε, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι που έχουν δώσει πραγματικές μάχες στην πρώτη γραμμή θα έχουν τον πρώτο λόγο. Μάλιστα, αρκετοί συνάδελφοι αποκλείστηκαν χωρίς καν να έχουν τη δυνατότητα να καταθέσουν τα χαρτιά τους λόγω αυστηρών ηλικιακών περιορισμών. Υπήρξε περίπτωση συναδέλφου που για μόλις δύο μήνες είχε ξεπεράσει το όριο και βρέθηκε ξαφνικά εκτός, παρά τα χρόνια προσφοράς του».
Δεν υπάρχουν σχόλια