Βρετανική Αριστερά / Το νέο κόμμα Κόρμπιν αλλάζει το σκηνικό
Πάνω από 20 χρόνια από τον πόλεμο στο Ιράκ, η βρετανική πολιτική σκηνή και η Αριστερά βρίσκονται σε αναταραχή. Το 2003 ήταν η συμμετοχή του «μεταλλαγμένου Εργατικού» Τόνι Μπλαιρ στον πόλεμο του Μπους και την παράνομη εισβολή στο Ιράκ.
Σήμερα, ο πρωθυπουργός Στάρμερ και το Εργατικό Κόμμα αντιμετωπίζουν έντονη κριτική για τη στάση τους απέναντι στο Ισραήλ και τη σύγκρουση στη Γάζα.
Η ανακοίνωση του Στάρμερ, ότι η Βρετανία θα μπορούσε να αναγνωρίσει παλαιστινιακό κράτος τον Σεπτέμβριο, χαρακτηρίστηκε ως «κυνική» προσπάθεια δημοσίων σχέσεων, αφού αποτυγχάνει να αντιμετωπίσει ουσιαστικά ζητήματα, όπως η συνεχιζόμενη πώληση όπλων στο Ισραήλ .
Όπως και τότε, η κυβερνητική ανεντιμότητα και η δαιμονοποίηση των κριτικών φωνών έχουν προκαλέσει εσωκομματικές αντιδράσεις. Οι επιπτώσεις μπορεί να είναι πιο άμεσες αυτή τη φορά . Η θέση του Στάρμερ είναι ήδη εύθραυστη, λαμβάνοντας υπόψη το χαμηλό ποσοστό ψήφων που συγκέντρωσε το Εργατικό Κόμμα στις εκλογές του Ιουλίου 2024 και την μεγάλη πτώση του στις δημοσκοπήσεις.
Η γέννηση νέου αριστερού κόμματος
Σε αυτό το κλίμα πολιτικής αστάθειας, ο Τζέρεμι Κόρμπιν και η Ζάρα Σουλτάνα ανακοίνωσαν την ίδρυση νέου αριστερού κόμματος, το οποίο αναμένεται να αποσπάσει δυνάμεις από τους Εργατικούς .
Το κόμμα, που αρχικά ονομάστηκε “Your Party»(Το κόμμα σου), θα αποφασίσει το τελικό του όνομα μέσω δημοκρατικής διαδικασίας. Η ανταπόκριση ήταν εντυπωσιακή: εντός λίγων ημερών, 600.000 άνθρωποι εγγράφηκαν στη λίστα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Η ίδρυση του νέου κόμματος αντικατοπτρίζει και την αυξανόμενη δυσαρέσκεια με την κυβέρνηση Στάρμερ σε θέματα όπως η μετανάστευση, οι περικοπές στα επιδόματα αναπηρίας και η μεταχείριση των διαφωνούντων βουλευτών .
Η αρχική ομάδα βουλευτών που συνδέονται με το νέο κόμμα έχει ενωθεί κυρίως από την αντίθεσή τους στην πολιτική της κυβέρνησης Στάρμερ για τη Γάζα .
Προκλήσεις και στρατηγικές δυσκολίες
Παραμένει ερώτημα ο μακροπρόθεσμος στόχος του κόμματος, γράφει σε ανάλυση του Jacobin. Θα «παίξει» στην κεντρική πολιτική σκηνή ή μήπως θα λειτουργήσει ως μόνιμο κόμμα αντιπολίτευσης, οικοδομώντας βάση σε τοπικό επίπεδο;
Η εμπειρία του Κόρμπιν ως ηγέτη των Εργατικών προσφέρει σημαντικά διδάγματα. Παρά την υιοθέτηση ριζοσπαστικών πολιτικών, το κόμμα δεν κατάφερε να αποκεντρώσει την εξουσία και να δημιουργήσει ριζωμένες δομές, αφήνοντάς το ευάλωτο σε επιθέσεις από τα μέσα ενημέρωσης .
Το νέο κόμμα θα πρέπει να αποφύγει γραφειοκρατικές δομές, να αναγνωρίσει τη σημασία των δεσμών με τα συνδικάτα, να δημιουργήσει θεσμούς που δεν στοχεύουν αποκλειστικά στις εκλογές και να προωθήσει πρόσωπα από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, πέρα από την ελίτ.
Το ακροδεξιό Reform UK με ηγέτη τον N. Φάρατζ έχει πιθανότητες να κερδίσει τις επόμενες γενικές εκλογές . Το νέο αριστερό κόμμα μπορεί να συγκεντρώσει σημαντικό ποσοστό του εκλογικού σώματος, αποδυναμώνοντας ακόμη περισσότερο το ιστορικό Εργατικό Κόμμα.
Με την πολιτική του, ο Στάρμερ το φέρνει πιο κοντά σε παρακμή γαλλικού, ιταλικού η γερμανικού τύπου. Δηλαδή με τη μεγάλη συρρίκνωση που γνωρίζουν τα “αδελφά” σοσιαλιστικά κόμματα στις μεγάλες χώρες της Ευρώπης.
Δεν υπάρχουν σχόλια