Απολαυστικός διάλογος ανάμεσα σε Άδωνι και Ζαχαρό: «Γιατί φωνάζουν – Είναι κομμουνιστές»
Μιλώντας για την επίσκεψή του στο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης, ο υπουργός δεν δίστασε να αποδώσει τις διαμαρτυρίες που συνάντησε στον κομμουνισμό.
18/09/2025, 13:13
Καλεσμένος στην εκπομπή του Σταμάτη Ζαχαρού, στο One Channel, βρέθηκε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος έδωσε μια απολαυστικότατη συνέντευξη αναφορικά με την κατάσταση του ΕΣΥ.
Μιλώντας για την επίσκεψή του στο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης, ο υπουργός δεν δίστασε να αποδώσει τις φωνές και τις διαμαρτυρίες που συνάντησε, όχι σε προβλήματα ή σε αντικειμενικές δυσκολίες, αλλά στον κομμουνισμό.
«Μα είναι κομμουνιστές που πρέπει να φωνάξουν. Άμα δεν φωνάξουν, δε θα έχουν μεροκάματο. Τι να κάνουν οι άνθρωποι», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Γεωργιάδης, με το γνώριμο ύφος που συνδυάζει ειρωνεία με αυτοπεποίθηση.
Η φράση αυτή δεν είναι απλώς μια «χαριτωμένη» ατάκα. Αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις αντιδράσεις ενός μέρους του προσωπικού του ΕΣΥ.
Όχι ως αγωνία, όχι ως συνδικαλιστική στάση, αλλά ως σχεδόν επαγγελματική υποχρέωση κομμουνιστικής καταγωγής. Στην ουσία, ο υπουργός υπονοεί ότι η διαμαρτυρία δεν έχει αιτία, αλλά είναι «δουλειά», μια ρουτίνα που φέρνει «μεροκάματο».
Είναι, βέβαια, εύκολο να αποδώσει κανείς τις φωνές στην «κομματική ταυτότητα» όσων αντιδρούν. Πολύ πιο δύσκολο είναι να αναμετρηθεί με το γιατί, παρά τις επενδύσεις που ο ίδιος επικαλείται, από διπλάσιους προϋπολογισμούς έως σύγχρονα μηχανήματα, εξακολουθεί να υπάρχει δυσφορία μέσα στα νοσοκομεία.
Από την άλλη, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το πολιτικό επικοινωνιακό κομμάτι. Ο Άδωνις Γεωργιάδης γνωρίζει καλά ότι τέτοιες ατάκες λειτουργούν. Κόβονται σε βίντεο, κυκλοφορούν στα κοινωνικά δίκτυα, προκαλούν ενθουσιασμό στο δικό του κοινό και οργή στους αντιπάλους. Είναι, με άλλα λόγια, πολιτική στρατηγική όσο και προσωπικό στυλ.
Το κρίσιμο όμως ερώτημα παραμένει. Αν οι φωνές είναι πράγματι μόνο «κομμουνιστικό μεροκάματο», τότε γιατί εξακολουθούν να ακούγονται τόσο δυνατά; Μήπως, τελικά, πίσω από την κομματική ταμπέλα, υπάρχουν και πραγματικά ζητήματα που περιμένουν λύσεις;
Σε κάθε περίπτωση, ο διάλογος με τον Ζαχαρό ήταν πράγματι «απολαυστικός», όχι όμως μόνο για τη ρητορική του χιούμορ, αλλά και για όσα φανερώνει για την πολιτική κουλτούρα στην Ελλάδα του 2025.
Δεν υπάρχουν σχόλια